Tja, ik heb dit een paar dagen terug nog gezegd in een ander draadje over de zorg, maar werken in het ziekenhuis is ook echt het verloochenen van je eigen tijd. De (groeps-)druk om over te werken is belachelijk, de contracten zijn belachelijk (want wat de fuck bedoel je, 48 uur ingepland worden op 38 uur salaris), en er verandert nog steeds te weinig. Het is een beetje de ‘crab in a bucket’ mentaliteit, waarbij een hoop artsen in het ziekenhuis nog altijd een misplaatst gevoel van superieuriteit hebben over de eerste lijn. Dat wordt wel minder, maar het is een hardnekkig iets.
Ren ik à la Grey’s Anatomy door de gangen, een scalpel in de ene hand en defibrillator in de andere? Nee, dat niet. Het is al een uitzondering dat ik überhaupt ren, hier in het verpleeghuis. Loop ik rustig om 17u de deur uit om mijn kindje op te halen, zonder paniek dat er mensen doodgaan of mijn collega’s me de dag erna met de nek aankijken omdat ik “zo vroeg” naar huis ga? Reken maar.
Geef mij maar die rust. Het werk is alsnog druk en moeilijk zat, daar hoeft geen spanning bij. Volledig te begrijpen dat deze trend nu zichbaar is.
TheBeaconOfLight on
Ik moedig iedereen aan om de overstap te overwegen. Ik verdien nu veel meer voor minder uren. Wat ik nog het meest waardeer; fijne collega’s! In het ziekenhuis ben je omgeven door ratten die je het leven zuur maken.
Few_Section6416 on
Mijn vriendin ervaart het ziekenhuis als een warm bad, waar soms erg hard gewerkt moet worden. Net als elke kantoor baan, is elk ziekenhuis anders. En ook binnen elk ziekenhuis is elk team anders.
WMRS1234 on
Ik lees / hoor steeds vaker problemen over mensen die geen huisarts kunnen vinden.
Mijn oude huisarts is met pensioen (die eigenlijk altijd werkte, 7 dagen per week) in ruil 2 dames die 2 & 3 dagen werken. Bii de tandarts idem, jong stel beide 3 dagen van 7 uurtjes ofzo. Wachtlijst van 3 jaar. Gelukkig ben ik al klant maar als je zoekend bent, is wel erg.
Een oud klasgenoot die werkt wel full time maar die is 10x per jaar op vakantie (reist de hele wereld over). Nu net een kindje en met zwangerschapverlof.
Ik vind balans helemaal prima maar als je dan schijnende gevallen krijgt die nergens meer terecht kunnen, komt door bovenstaande praktijken. Je hebt bijna dubbel zoveel mensen nodig voor hetzelfde werk. Bijvoorbeeld in de cardio poli in een Haags ziekenhuis vorig jaar ging gewoon de helft van de afdeling dicht door personeelstekort (mijn pa lag er toen).
Zo’n systeem is niet houdbaar (en dat zie je ook wel) en het is ook wel raar dat mensen gelijk voorzichzelf kiezen in plaats van gewoon full time aan de slag gaan.
Timely-Platform-4599 on
Zolang mensen in de zorg zelf niet qua mentaliteit veranderen, verandert er helemaal niets daar.
AwesomeFrisbee on
Niet zo heel raar. Vroeger gingen veel mensen van een ziekenhuis naar huisarts toe, maar nu dat zo’n complex beroep is geworden, gaan ze naar het volgende toe waar je goed verdient en minder hoeft te werken. Dat is dus nu bedrijfsarts. Ik verwacht dat het met AI wel weer zal afnemen. Niet voor alles, maar wel een deel van de communicatie en taken zal gewoon anders gaan verlopen.
Verder heb ik eigenlijk nooit begrepen waarom elk bedrijf een eigen arts wil hebben en deze niet gewoon vanuit de verzekering komt of iets zodat deze persoon efficienter kan worden ingezet. En dan bedoel vooral het concept van bedrijfsarts en niet iets wat vanuit je zorgverzekering komt die dan met jouw werk praat. Waarom een bedrijf daartussen moet zitten, snap ik niet helemaal.
wre380 on
Wat is het jammer dat de cultuur in de zorg zo verziekt is. Dat dit zoveel artsen kost is helemaal zorgwekkkend.
Ik snap heel goed dat iemand kiest voor 9-5 in een prettige omgeving, maar de samenleving heeft iets anders nodig. Artsen zijn nodig in het kernproces, mensen beter maken, ook met ingewikkelde ziektebeelden. Bedrijfsartsen zijn wat dat betreft vergelijkbaar met mensen die in de eenvoudige jeugdzorg werken. Heel nuttig, maar de echte problemen worden niet opgelost.
Wat mij betreft maken we nu echt werk van cultuur op het werk, en dat betekent voor mij nog meer vrouwen aan de top, minder old boys (specialisten in een ziekenhuis zijn geen ondernemers!), maar vooral minder consultants.
disposablemeatsack on
Waarom hebben we nog een tekort in de zorg maar knijpen we de opleidingsplaatsen af?
Als je meer artsen hebt die je 32 uur onregelmatig laat draaien dan heb je een hoop werkdruk ellende opgelost. Geneeskunde is een razendpopulaire opleiding maar ik ken zat mensen die geen plek krijgen omdat het vol zit; maar ik lees wel al jaren over tekorten. Dan gaat er toch iets goed mis.
MicrochippedByGates on
Het probleem is dan alleen dat artsen in een ziekenhuis nóg meer moeten overwerken. Het werk moet gewoon gebeuren. Je kan niet iemand die doodbloedt of met agressieve maar geneesbare kanker maar laten stikken. Zo krijg je dus een vicieuze cirkel.
Ik hoor trouwens ook wel vaak de administratieve rompslomp is geëxplodeerd. Artsen krijgen steeds minder tijd om gewoon arts te zijn. Een beetje administratie is noodzakelijk, maar dit helpt ook niet.
ZapsNuances on
Onbetaald overwerken bedoel je misschien.
Niet onderbetaald, onbetaald.
Ik ben zelf in opleiding tot specialist
Het probleem zit ook bij ons; we accepteren het maar.
Ben benieuwd wat gen Z aan tafel gaat brengen.
12 commenti
Joh.
Betaald ook beter.
Tja, ik heb dit een paar dagen terug nog gezegd in een ander draadje over de zorg, maar werken in het ziekenhuis is ook echt het verloochenen van je eigen tijd. De (groeps-)druk om over te werken is belachelijk, de contracten zijn belachelijk (want wat de fuck bedoel je, 48 uur ingepland worden op 38 uur salaris), en er verandert nog steeds te weinig. Het is een beetje de ‘crab in a bucket’ mentaliteit, waarbij een hoop artsen in het ziekenhuis nog altijd een misplaatst gevoel van superieuriteit hebben over de eerste lijn. Dat wordt wel minder, maar het is een hardnekkig iets.
Ren ik à la Grey’s Anatomy door de gangen, een scalpel in de ene hand en defibrillator in de andere? Nee, dat niet. Het is al een uitzondering dat ik überhaupt ren, hier in het verpleeghuis. Loop ik rustig om 17u de deur uit om mijn kindje op te halen, zonder paniek dat er mensen doodgaan of mijn collega’s me de dag erna met de nek aankijken omdat ik “zo vroeg” naar huis ga? Reken maar.
Geef mij maar die rust. Het werk is alsnog druk en moeilijk zat, daar hoeft geen spanning bij. Volledig te begrijpen dat deze trend nu zichbaar is.
Ik moedig iedereen aan om de overstap te overwegen. Ik verdien nu veel meer voor minder uren. Wat ik nog het meest waardeer; fijne collega’s! In het ziekenhuis ben je omgeven door ratten die je het leven zuur maken.
Mijn vriendin ervaart het ziekenhuis als een warm bad, waar soms erg hard gewerkt moet worden. Net als elke kantoor baan, is elk ziekenhuis anders. En ook binnen elk ziekenhuis is elk team anders.
Ik lees / hoor steeds vaker problemen over mensen die geen huisarts kunnen vinden.
Mijn oude huisarts is met pensioen (die eigenlijk altijd werkte, 7 dagen per week) in ruil 2 dames die 2 & 3 dagen werken. Bii de tandarts idem, jong stel beide 3 dagen van 7 uurtjes ofzo. Wachtlijst van 3 jaar. Gelukkig ben ik al klant maar als je zoekend bent, is wel erg.
Een oud klasgenoot die werkt wel full time maar die is 10x per jaar op vakantie (reist de hele wereld over). Nu net een kindje en met zwangerschapverlof.
Ik vind balans helemaal prima maar als je dan schijnende gevallen krijgt die nergens meer terecht kunnen, komt door bovenstaande praktijken. Je hebt bijna dubbel zoveel mensen nodig voor hetzelfde werk. Bijvoorbeeld in de cardio poli in een Haags ziekenhuis vorig jaar ging gewoon de helft van de afdeling dicht door personeelstekort (mijn pa lag er toen).
Zo’n systeem is niet houdbaar (en dat zie je ook wel) en het is ook wel raar dat mensen gelijk voorzichzelf kiezen in plaats van gewoon full time aan de slag gaan.
Zolang mensen in de zorg zelf niet qua mentaliteit veranderen, verandert er helemaal niets daar.
Niet zo heel raar. Vroeger gingen veel mensen van een ziekenhuis naar huisarts toe, maar nu dat zo’n complex beroep is geworden, gaan ze naar het volgende toe waar je goed verdient en minder hoeft te werken. Dat is dus nu bedrijfsarts. Ik verwacht dat het met AI wel weer zal afnemen. Niet voor alles, maar wel een deel van de communicatie en taken zal gewoon anders gaan verlopen.
Verder heb ik eigenlijk nooit begrepen waarom elk bedrijf een eigen arts wil hebben en deze niet gewoon vanuit de verzekering komt of iets zodat deze persoon efficienter kan worden ingezet. En dan bedoel vooral het concept van bedrijfsarts en niet iets wat vanuit je zorgverzekering komt die dan met jouw werk praat. Waarom een bedrijf daartussen moet zitten, snap ik niet helemaal.
Wat is het jammer dat de cultuur in de zorg zo verziekt is. Dat dit zoveel artsen kost is helemaal zorgwekkkend.
Ik snap heel goed dat iemand kiest voor 9-5 in een prettige omgeving, maar de samenleving heeft iets anders nodig. Artsen zijn nodig in het kernproces, mensen beter maken, ook met ingewikkelde ziektebeelden. Bedrijfsartsen zijn wat dat betreft vergelijkbaar met mensen die in de eenvoudige jeugdzorg werken. Heel nuttig, maar de echte problemen worden niet opgelost.
Wat mij betreft maken we nu echt werk van cultuur op het werk, en dat betekent voor mij nog meer vrouwen aan de top, minder old boys (specialisten in een ziekenhuis zijn geen ondernemers!), maar vooral minder consultants.
Waarom hebben we nog een tekort in de zorg maar knijpen we de opleidingsplaatsen af?
Als je meer artsen hebt die je 32 uur onregelmatig laat draaien dan heb je een hoop werkdruk ellende opgelost. Geneeskunde is een razendpopulaire opleiding maar ik ken zat mensen die geen plek krijgen omdat het vol zit; maar ik lees wel al jaren over tekorten. Dan gaat er toch iets goed mis.
Het probleem is dan alleen dat artsen in een ziekenhuis nóg meer moeten overwerken. Het werk moet gewoon gebeuren. Je kan niet iemand die doodbloedt of met agressieve maar geneesbare kanker maar laten stikken. Zo krijg je dus een vicieuze cirkel.
Ik hoor trouwens ook wel vaak de administratieve rompslomp is geëxplodeerd. Artsen krijgen steeds minder tijd om gewoon arts te zijn. Een beetje administratie is noodzakelijk, maar dit helpt ook niet.
Onbetaald overwerken bedoel je misschien.
Niet onderbetaald, onbetaald.
Ik ben zelf in opleiding tot specialist
Het probleem zit ook bij ons; we accepteren het maar.
Ben benieuwd wat gen Z aan tafel gaat brengen.
Werken loont niet