Snýst allt um að hafa stjórn á olíuflæðinu í heiminum og hafa bandaríkjadal sem gjaldmiðil heimsins. Það er stóra myndin hjá kananum
RaymondBeaumont on
þeir hafa báðir rokið af stað með tómatsósu á eyranu…
CumAmore on
Var fólkið í Epstein file-unum ekki bara að plana þetta ár fram í tímann og þau að tala um það?
Nei ég segi svona
shiftyjku on
Can you imagine if he DID drink and do drugs?
nikmah on
Palantir
ScrotumScrapings on
Saga mín byrjar árið nítján hundruð súrkál og tvö. Við urðum að segja súrkál því danirnir stálu orðinu “tuttugu”. Ég elti bölvaðan baunann til að fá það til baka en gafst upp eftir súrkál og sex álnir. Svo eftir fyrsta þroskastríðið varð frekar rólegt þar til Göngu-Hrólfur skoraði á Guðrúnu Á. Símonar í kapphlaup upp á Hrútstinda. Gönguhrólfur sigraði og munaði aðeins dagsleið, eða svo vilja þjóðsögur Jóns Árnasonar að þú haldir. Sannleikurinn liggur einhvers staðar milli hluta Fyrir þremur þorskastríðum kölluðum við bjúgu “sperðla” og við kölluðum hnúðkál “sprengidagsbumbul”, og þá var ferðataska þekkt sem „sænskt nestisbox“. Við getum ekki gengið hólmgang sem forðum, en við höfum okkar leiðir. Eitt kænskubragðið er að segja þeim sögur án enda, eins og þegar ég fór með Akraborginni til Akraness. Ég þurfti ný innlegg í sauðskinnsskó mína, svo ég ákvað að fara til Akureyrar, eins og Akranes var kallað í þá daga. Svo ég batt lauk við beltið mitt, sem var móðins í þá daga. Nú, að taka ferjuna kostaði skilding, og á þeim tíma var mynd af skötusel á skildingnum. Gefðu mér fimm skötuseli fyrir konungsdalinn, sagði maður. Ójá, það er áhugaverð saga á bak við þennan aur. Árið 1957, man ég eftir því að hafa vaknað í morgunsárið og skellti harðfisklús í brauðristina. Ég stillti brauðristina á þrjú: miðlungsbrúnt. Hvar vorum við nú? Já, það mikilvæga var að ég var með lauk á beltinu, sem var móðins í þá daga. Það var ekki til rauðlaukur vegna stríðsins. Það eina sem maður gat fengið voru þessir stóru gulu…
6 commenti
Snýst allt um að hafa stjórn á olíuflæðinu í heiminum og hafa bandaríkjadal sem gjaldmiðil heimsins. Það er stóra myndin hjá kananum
þeir hafa báðir rokið af stað með tómatsósu á eyranu…
Var fólkið í Epstein file-unum ekki bara að plana þetta ár fram í tímann og þau að tala um það?
Nei ég segi svona
Can you imagine if he DID drink and do drugs?
Palantir
Saga mín byrjar árið nítján hundruð súrkál og tvö. Við urðum að segja súrkál því danirnir stálu orðinu “tuttugu”. Ég elti bölvaðan baunann til að fá það til baka en gafst upp eftir súrkál og sex álnir. Svo eftir fyrsta þroskastríðið varð frekar rólegt þar til Göngu-Hrólfur skoraði á Guðrúnu Á. Símonar í kapphlaup upp á Hrútstinda. Gönguhrólfur sigraði og munaði aðeins dagsleið, eða svo vilja þjóðsögur Jóns Árnasonar að þú haldir. Sannleikurinn liggur einhvers staðar milli hluta Fyrir þremur þorskastríðum kölluðum við bjúgu “sperðla” og við kölluðum hnúðkál “sprengidagsbumbul”, og þá var ferðataska þekkt sem „sænskt nestisbox“. Við getum ekki gengið hólmgang sem forðum, en við höfum okkar leiðir. Eitt kænskubragðið er að segja þeim sögur án enda, eins og þegar ég fór með Akraborginni til Akraness. Ég þurfti ný innlegg í sauðskinnsskó mína, svo ég ákvað að fara til Akureyrar, eins og Akranes var kallað í þá daga. Svo ég batt lauk við beltið mitt, sem var móðins í þá daga. Nú, að taka ferjuna kostaði skilding, og á þeim tíma var mynd af skötusel á skildingnum. Gefðu mér fimm skötuseli fyrir konungsdalinn, sagði maður. Ójá, það er áhugaverð saga á bak við þennan aur. Árið 1957, man ég eftir því að hafa vaknað í morgunsárið og skellti harðfisklús í brauðristina. Ég stillti brauðristina á þrjú: miðlungsbrúnt. Hvar vorum við nú? Já, það mikilvæga var að ég var með lauk á beltinu, sem var móðins í þá daga. Það var ekki til rauðlaukur vegna stríðsins. Það eina sem maður gat fengið voru þessir stóru gulu…