Chiunque impari come i “Centri di formazione professionale” schiavizzano i bambini in questo paese e non accendono il fuoco della rivoluzione non è un figlio di questo paese. Nemmeno io sapevo che fosse così tanto.

Türkiyede iş yeri ve iş ‘ kültürü ‘ yapabildiği an çalışanlarına ***Karoshi*** uygulatıcak kadar manyaklaşmıştır. İşin asıl rezil yanı; anormal bir halk kitlesinin umurunda olmaması. Ne olursa olsun sonuna kadar akp diyen gerçekten oy vermemesi gereken bir topluluk var ortalıkta

Videonun ortasında izlerken durdurdum. Meslek lisesinde, tıpkı anlatılan gibi bir sanayi ortasındaki bir okulda öğretmenim, çocuk okulu sevmiyor derken bunun sorumlusu eğitim sistemi değil, bunun sorumlusu aileler ve piyasanın kendisidir.

Aileler çünkü pek çok aile çocuğa eğitimin, kültürün, bilmenin önemini aşılamıyor, keza kendilerinin de böyle bir derdi yok. Çocuğuma 40 verdiğn diye üstüme yürüyen veli oldu, bilmiyor ki çocuk 15 aldı ben yükselttim son sınıf diye, çocuğunuz ERASMUS programında BELEŞE avusturyaya gitmeye hak kazandı diyorum, “izin vermiyorum gitmiyecek” diyor, onlarca örnekten iki tane sadece… En büyük problem burada bence, öğrenciler pek çok zaman velilerinin bir yansıması şeklinde elimize geliyor, Problemli öğrencinin velisi nadiren çocuktan farklı bir seviyede olan birisi oluyor.

Piyasa çünkü çocuk okuyarak para kazanabileceğine inanmıyor. Maaşımı soruyorlar bazen, toplamda 50-60k civarı diyorum, “çok değil ki, 4 yıl okumaya değmez” diyor. Veteriner, mühendis, muhasebeci olayım gibisinden kafası olan a, çocuğa “ne yapmak istiyorsun mezuniyetten sonra” diye sorduğumda “fransaya kaçak gidecem” cevabı aldım bir ara mesela, ki okulun en kötü sınıflarının dersine girmiyorum bile… Çocuğun okumanın verdiği avantajı gördüğü bir ortam yok, bu da ikincil bir sebep.

He, bu sebeplerin kaynağının neresi olduğunu hepimiz biliyoruz, okulda dillendiremesem de azımsanamayacak sayıda çocuk farkında….

Meslek okuluna gitmeden, doğrudan sanayide çıraklık yaparak meslek edinmiş biriyim. Evet, bir mesleği öğrenmenin en geçerli yolu, o işi gerçekten yapan ustanın yanında çalışmaktır. Okullarda verilen teknik bilgiler ise sahada pratik anlamda çoğu zaman karşılık bulmuyor.

Mesleki eğitim okulu mezunlarının avantajı, kalfalık ve ustalık belgelerini daha erken alabilmeleri. Bu belgeler işe alımlarda kolaylık sağlıyor; hatta yurt dışına başvururken birçok ülke bu belgeleri talep ediyor. Çoğu zaman diplomadan bile daha geçerli olabiliyorlar.

“Kölelik” kısmına gelince; gerçekten sağlıklı, “Avrupai” bir çalışma sistemi kurabilmek için önce ekonominin toparlanması gerekiyor. Mevcut durumda ise sadece geçinebilmek için, yaka rengimiz ne olursa olsun, hep birlikte at gibi çalışmak zorunda bırakılıyoruz.