Oggi, 24 dicembre 2025, è stato venduto il castello della famiglia Dunđerski – Sokolac vicino a Novi Bečej. Prezzo: circa 325.000 euro.
Un unico offerente. Asta terminata. Punto e basta.
Non stiamo parlando di “un altro vecchio edificio”. Stiamo parlando del complesso: castello, parco, bosco e terreno: quasi 11 ettari di storia. Un luogo che è sopravvissuto a imperi, guerre, stati e ideologie, ma non è sopravvissuto alla transizione.
Per fare un confronto: – Questo è il prezzo di due appartamenti leggermente migliori a Belgrado. – Il prezzo di una villa di lusso in periferia. – Il prezzo di molte auto migliori.
E ora arriviamo alla domanda che a nessuno piace porre ad alta voce: tutto questo è imbarazzantemente economico o realistico in un paese in cui la storia è un costo, non un valore? Perché il problema non è solo nel numero.
Il problema è che siamo arrivati al punto in cui è normale che i beni culturali finiscano all’asta, senza lotta, senza un piano, senza una discussione pubblica. È come vendere un garage fatiscente, non il simbolo di un tempo. Qualcuno dirà: “È meglio che un privato lo compri piuttosto che fallisca”. Forse. Ma è già l’ultima linea di difesa, non una strategia. Lo Stato non aveva soldi. Il Comune non aveva una visione. I fondi non hanno reagito. L’azienda alzò le spalle.
https://i.redd.it/sr0jpt89f89g1.jpeg
di recistinu
10 commenti
Nigde ne napisa ko ga je kupio.
*”Firma, na čijem čelu se nalazi ćerka Ljubiše Buhe Čumeta, kupila je dvorac Dunđerski po ceni od čak 325.800 evra!”
“Novi vlasnik je preduzeće “Rekonstrukcija i izgradnja puteva” iz Surčina, koje je pravni sledbenik firme “Difens” iz Surčina, osnovane 2000. godine, čiji je vlasnik bio biznismen Ljubiša Buha Čume. “*
Koštunice jebem ti mater.
Kako se lepo rusi istorija ove napacene zemlje, ma sta se cudim, i treba!
Kako će da pukne ekskluzivno okupljalište za gamad i skorojeviće, na koje će da okače par onih crvenih tabli “Recommended by Michelin” koje ne znače ništa. Na otvaranju peva ministar Dačić, repertoar – Miljacka.
Sutra će dvorac porodice Mišković da bude istorija?
Prodaše nas bud zašto.
Dva malo bolja stana u Beogradu? Pre bih rekao prosečna cena stana u Beogradu.
Pa vidi ovako, dvorac je u raspadu, skoro i ništa ne vredi kao zgrada zato što treba da se uloži hrpu lovca u njemu, MINIMUM tih 350k koje je plaćen treba da de uloži da se tolalno renoviše. Ne znam kome pripadao, dali je državna imovina ili toj porodici, ali mnogo veći dvorci od ovog se prodaju kroz Evropu, a pogotovo u bogatih zemalja poput Francuske na primer. Buržosi što žive u njemu sjebu sve pare koje su dobili preko nasleđa, nemaju sa kim da ga održavaju pa su prinuđeni da prodaju. To je stara priča kroz Evropu, tako da nemoj da se čudiš. E sada, ne znam kakvu konkretnu ima istorijski značaj za ovu državu, ako ima i da bude srušen, onda je to sranje. Ako nema, onda šta da se smaramo. Bilo je milijon drugih takvih primera, i u doba SFRJ i u kraljevini. Ako je značaj naroda, u drzavnoj imovini, i deo neke javne ustanove, kao Generalštab, ono javno kupatilo u Mladenovcu ili bilo šta drugo u tom smislu, onda je to poraz za srpski narod. Ali ako je sve privatno, onda nema nikakav značaj za nas, šta da kažem
Nova aristokratija koja se stvorila zadnjih 30 godina vrši prvobitnu akumulaciju kapitala.
Ništa čudno i ništa što se nije ponovilo milion puta kroz istoriju, ili se bori ili nestani.
Ne znam šta je ovde novost?
Bio je u vlasništvu firme koja je propala i koja ništa nije ulagala. Dvorac je godinama zaključan i ruiniran.
Nije bio u državnom vlasništvu svakako.
O ljubiša ljubiša