Parliamo un po’ realisticamente. Un “uomo d’affari” su due nel nostro paese pensa che aprire un bar, un negozio di scommesse o un’altra agenzia immobiliare sia l’apice dell’innovazione. Qual è il problema? Abbiamo paura della tecnologia come il diavolo dell’incenso? Non abbiamo il coraggio di investire in qualcosa che non sia “mattoni e malta”? O siamo semplicemente troppo pigri per costruire qualcosa di scalabile e globale?
https://i.redd.it/vbfo8srvg0bg1.png
di MirkocMirko
10 commenti
Буквално сум сведок на неколку ери на дигитализација
1. Зачетоци на интернет и дигитален простор (1995-2010)
2. Напредок на веб и дигитален простор, социјални медии и тн (2010-2021)
3. Преродба со AI (2021 – … )
Нашиве бизниси се уште заглавени пред 1. (circa 1985)…
Буквално 90% каде што одам користат лист и пенкало, тетратки наместо модерни апликации, веб страници за презентација, маркетинг и тн…
Едини успех е тоа што во последниве години некои бизниси/поединци почнаа да користат социјални медиуми (т.е. фејсбук групи или инстаграм странички), а друга дигитализација можеби за 10+ години од сега кога ќе откријат веб страни, веб апликации и сл.
Дигитализација е мисловна именка. Владава во последно прави повеќе напори за дигитализација од просечен претприемач кај нас.
А што друго да се отвори? Овој народ знае само да се комари и кафиња да пие. Не отвараат они бизниси за да бидат зијан, знаат кој живее у државава.
Јас имам бизнис за иноваци и едузаци. АМА
Нема подршка од банките за постоечките уште да се развиваме а не за нов да крене од 0, скупи кредити, големи инвестиции во производство.
Друг проблем менталитетот научени во државна фирма па муабет битно под државна капа да си.
Даноците чичо, даноците. Државата ти е ортак во бизнисот. Башка, зошто постои индустриска струја? Разбирам производствен погон, ама дуќан, занаетчија, мали фирмички шо животаркаат да плаќаат индустриска струја? Сите пари на малите одат во брутално високи давачки и тие малце пари шо остануваат сакаш да се модернизираат/дигитализираат. Имам фамилијарен бизнис 9г, од искуство ти кажувам. Е сега, кои фирми тебе ти се у памет шо ги гледаш ко примитивци а би можеле да бидат “современи” незнам. Ако очекуваш секој ќор бутик или сендвичара да има фул веб страна да можеш онлајн да купуваш и со доатава до дома, за тоа продолжи да сонуваш. Ако некој отворил бизнис со 20-30к евра и му барате 10к за веб страна(оти нели продавате иднина дрн дрн)…… имам лоши вести за тебе
Сопственик на софтверска агенција тука.
Бев на еден настан и ме прашаа кои ни се таргет клиенти и која ни е мисијата: клиенти од ЕУ/САД. Ќе прашате зошто?
Контактиравме неколку локални бизниси за кои видовме дека немаат веб-страница, им направивме custom демо за нивниот бизнис и им се обративме. Ќе прифатев каков било фидбек – позитивен, негативен или воопшто да нема одговор, не е проблем. Но некои дури нè блокираа на социјални мрежи, што беше навистина чудно.
Ne mojsh da nauchish govedo sho e filharmonija, kako biznismen morash da vidish sho e profitabilno pa da go prajsh to a ne so sila da mu turash pamet na lugeto
Ајде да правиме чипови? Да се собереме научниците од ФОН и МИТ и да најдеме 500.000.000€ за фотолитографска машина од АСМЛ?
Вајда ти е јасно сега зошто такви бизниси се отвараат кај нас како што пиша?
Bidejki nemaat dovolno resursi, nitu soodveten raboten kadar koisto mozat soodvetno da go platat. Sama drzava e ekonomski zaglavena, a so toa i progresot na domasnata biznis kultura.
Ima firmi sto ste napredni, no toa se samo golemite biznisi, prasaj mali i sredni biznisi kolku e potesko da isplatis rabotnici i krediti, kamoli da imas sredstva za investicii i dodaden kapital.
Јас од иновации онлајн, креации, отидов на мотика патлиџан за да јадат да купат што е неоходно. Не бидејќи се сите прости, туку бидејќи само неопходни работи можат да купат