Það er eitthvað kaldhæðnislegt að skrifa þennan pistil þegar núverandi ríkisstjórn hefur stytt (eða er að stytta) atvinnuleyisbótatímabilið og er að afnema áminningarskyldu ríkisstarfsmanna.
11MHz on
Virðist vera lélegur skilningur og illa þýdd útfærsla af zero-sum thinking kenningunni.
Hann skrifar
> Þar er um að ræða pólitík sundrungar, sem snýst fyrst og síðast um að stilla hópum upp andspænis hverjum öðrum á grunni þeirrar hugmyndar að lífsgæði séu föst breyta og einn þurfi að taka af hinum til að bæta sína stöðu. Aldraðir af útlendingum. Landsbyggð af höfuðborg. Ríkir af fátækum. Atvinnurekendur af launþegum. Og svo framvegis.
Þetta er rétt, en hann gjörsamlega misskilur hvaðan þetta kemur. Zero-sum er þvert á hægri og vinstri flokka, og hvaða hópum er stillt upp fer eftir hugmyndafræði.
Hægriflokkar stilla að jafnaði upp innflytjendum gegn innfæddum og vinstriflokkar setja ríkt fólk á móti almenningi.
Það sem Miðflokkurinn hefur tekist er að stilla hvoru tveggja upp „óvinum” sem bæði ríki íslenski Evrópuaðallinn með alþjóðavæðinguna sína og einnig innflytjendum. Þannig hafa þeir náð bæði hefðbundnum hægri og vinstri kjósendum.
Sjálfstæðisflokkurinn hefur hingað til ekki tekist þetta og þarf núna að fara að sækja kjósendur á ný mið – til vinstri.
Þetta reynist einstaklega vel því eins og rannsóknir sýna, þá eru vinstrikjósendur með sterkari “zero-sum” hugsunarhátt heldur en hægrikjósendur.
En í gruninn er þetta annað eðli og sýnir hversu úrelt “hægri-vinstri” merkimiðar á stjórnmál eru.
2 commenti
Það er eitthvað kaldhæðnislegt að skrifa þennan pistil þegar núverandi ríkisstjórn hefur stytt (eða er að stytta) atvinnuleyisbótatímabilið og er að afnema áminningarskyldu ríkisstarfsmanna.
Virðist vera lélegur skilningur og illa þýdd útfærsla af zero-sum thinking kenningunni.
https://news.harvard.edu/gazette/story/2024/03/why-are-we-so-divided-zero-sum-thinking-is-part-of-it/
https://socialeconomicslab.org/research/publications/zero-sum-thinking-and-the-roots-of-u-s-political-divides/
Hann skrifar
> Þar er um að ræða pólitík sundrungar, sem snýst fyrst og síðast um að stilla hópum upp andspænis hverjum öðrum á grunni þeirrar hugmyndar að lífsgæði séu föst breyta og einn þurfi að taka af hinum til að bæta sína stöðu. Aldraðir af útlendingum. Landsbyggð af höfuðborg. Ríkir af fátækum. Atvinnurekendur af launþegum. Og svo framvegis.
Þetta er rétt, en hann gjörsamlega misskilur hvaðan þetta kemur. Zero-sum er þvert á hægri og vinstri flokka, og hvaða hópum er stillt upp fer eftir hugmyndafræði.
Hægriflokkar stilla að jafnaði upp innflytjendum gegn innfæddum og vinstriflokkar setja ríkt fólk á móti almenningi.
Það sem Miðflokkurinn hefur tekist er að stilla hvoru tveggja upp „óvinum” sem bæði ríki íslenski Evrópuaðallinn með alþjóðavæðinguna sína og einnig innflytjendum. Þannig hafa þeir náð bæði hefðbundnum hægri og vinstri kjósendum.
Sjálfstæðisflokkurinn hefur hingað til ekki tekist þetta og þarf núna að fara að sækja kjósendur á ný mið – til vinstri.
Þetta reynist einstaklega vel því eins og rannsóknir sýna, þá eru vinstrikjósendur með sterkari “zero-sum” hugsunarhátt heldur en hægrikjósendur.
En í gruninn er þetta annað eðli og sýnir hversu úrelt “hægri-vinstri” merkimiðar á stjórnmál eru.