Nasimi del nostro cinema, Babaki, artista indimenticabile Rasim Balayev è morto all’età di 78 anni… Due mondi possono stare in me, in questo non posso stare!
Nasimi del nostro cinema, Babaki, artista indimenticabile Rasim Balayev è morto all’età di 78 anni… Due mondi possono stare in me, in questo non posso stare!
Heydər Əliyev 2000-ci ildə Rasim Balayevin səslərini oğurlamışdı. Ağsudan deputatlığa namizəd olmuşdu. Rasim Balayev: “Konkret Ağsuda baş verənləri çox gözəl bilirəm. Həyasızcasına saxtakarlıq elədilər. Hərçənd deyəsən, başqa yerlərdə də baş verənlər buna oxşayır. Amma inanırsınız ki, ora düşmədiyimə görə yaxın dostlarım zəng vurub məni təbrik eləyirlər? Deyirlər, onsuz da bu xalqın seçimi deyil. Təyinatlı parlamentə düşməməyim problem deyil.
Bir də heç vaxt namizədliyimi vermərəm. Çünki yaxın zamanlarda bizdə həqiqi, demokratik seçki keçiriləcəyinə inanmıram. 95-də də belə olmuşdu. Mən səs yığmışdım, başqası seçildi. Amerikadakı seçkilərə baxıram, həm ləzzət eləyir, həm də paxıllığım tutur. Düzdür, deyirlər, biz Amerikaya çata bilmərik. Amma tədricən də olsa demokratiya inkişaf eləməli idi, ya yox? Bizdəcə hələ də sovetlərin vaxtında olduğu kimi təyinatlı seçki keçirilir. Zarafat deyil, gör dövlət nə qədər pul xərclədi seçkiyə? Hətta bütün bunlardan sonra da təyinat olursa… Bunun adı yoxdur. Bir belə adamı avara eləmək, axırda da… Neçə milyon dolları havaya sovurmaqdır. Bu pulları elə ehtiyaclarımıza xərcləyərdik də. Hələ onu demirəm ki, buna neçə film çəkmək olardı.
[…]
Elə bir dövrdə yaşayırıq ki, passiv, gözləmə mövqeyi hər bir ziyalı üçün yad olmalıdır. Artıq etirazlara qoşulmaq vaxtıdır. Ən müxtəlif formada. Yəqin ki, mən də bu seçimi edəcəm.”
Şahnaz Bəylərqızına verdiyi müsahibədən, Yeni Müsavat, 11 noyabr 2000
1 commento
Heydər Əliyev 2000-ci ildə Rasim Balayevin səslərini oğurlamışdı. Ağsudan deputatlığa namizəd olmuşdu. Rasim Balayev: “Konkret Ağsuda baş verənləri çox gözəl bilirəm. Həyasızcasına saxtakarlıq elədilər. Hərçənd deyəsən, başqa yerlərdə də baş verənlər buna oxşayır. Amma inanırsınız ki, ora düşmədiyimə görə yaxın dostlarım zəng vurub məni təbrik eləyirlər? Deyirlər, onsuz da bu xalqın seçimi deyil. Təyinatlı parlamentə düşməməyim problem deyil.
Bir də heç vaxt namizədliyimi vermərəm. Çünki yaxın zamanlarda bizdə həqiqi, demokratik seçki keçiriləcəyinə inanmıram. 95-də də belə olmuşdu. Mən səs yığmışdım, başqası seçildi. Amerikadakı seçkilərə baxıram, həm ləzzət eləyir, həm də paxıllığım tutur. Düzdür, deyirlər, biz Amerikaya çata bilmərik. Amma tədricən də olsa demokratiya inkişaf eləməli idi, ya yox? Bizdəcə hələ də sovetlərin vaxtında olduğu kimi təyinatlı seçki keçirilir. Zarafat deyil, gör dövlət nə qədər pul xərclədi seçkiyə? Hətta bütün bunlardan sonra da təyinat olursa… Bunun adı yoxdur. Bir belə adamı avara eləmək, axırda da… Neçə milyon dolları havaya sovurmaqdır. Bu pulları elə ehtiyaclarımıza xərcləyərdik də. Hələ onu demirəm ki, buna neçə film çəkmək olardı.
[…]
Elə bir dövrdə yaşayırıq ki, passiv, gözləmə mövqeyi hər bir ziyalı üçün yad olmalıdır. Artıq etirazlara qoşulmaq vaxtıdır. Ən müxtəlif formada. Yəqin ki, mən də bu seçimi edəcəm.”
Şahnaz Bəylərqızına verdiyi müsahibədən, Yeni Müsavat, 11 noyabr 2000