Quando i danesi ci avvertono che la grande industria della pesca sta letteralmente svuotando la democrazia dall’interno, dovremmo ascoltarli. In una recente analisi, descrivono l’industria come una moderna oligarchia basata sulla paura, l’avidità e l’influenza politica. La grande industria della pesca utilizza il cosiddetto soft power in molte città e comuni all’estero per garantire i propri interessi.
Secondo la notizia danese apparsa qualche settimana fa, numerose fonti, sia dentro che fuori le mura di Alþingi, affermano che esiste di fatto un “filo diretto” tra il Partito dell’Indipendenza e l’Associazione delle imprese della pesca (SFS). Credo che lo stesso valga per il Partito Centrale e il Partito Progressista.
Perché dovremmo ascoltare Dani? Già, perché i danesi furono tra i primi ad avvertire dell’imminente collasso delle banche islandesi, molto prima che tutto andasse a rotoli nell’autunno del 2008. I loro avvertimenti furono a dir poco impopolari all’epoca e causarono non pochi attriti tra le nazioni, simili a quelli che sentiamo oggi nelle reazioni alle notizie sull’industria della pesca.
Allora, come oggi, i danesi hanno effettivamente messo in guardia, ma le parole di avvertimento si sono perse in un crogiolo di nazionalismo e arroganza. Invece di ascoltare le analisi, si sono messi sulla difensiva e hanno cercato di correggere l’immagine dell’Islanda all’estero con costose campagne pubblicitarie e delegazioni. La storia è qui per dimostrarci che è costoso ignorare chi vede le cose dall’esterno
Di seguito sono riportate due immagini: una è tratta dall’avvertimento del quotidiano danese su come le grandi aziende stanno svuotando la nostra democrazia dall’interno, e l’altra è dal loro avvertimento sul collasso bancario nel 2006.
https://www.reddit.com/gallery/1szvven
di numix90
3 commenti
“…Ég spyr líka sem menntamálaráðherra hvort þessi maður þurfi ekki á endurmenntun að halda?,” sagði Þorgerður.
Þorgerður Katrín árið 2008 um Dana sem varaði við bankakerfinu.
Þegar vísað er til mjúks valds stórútgerðarinnar í sumum bæjar- og sveitarfélögum, er átt við það þegar fyrirtæki hafa áhrif á samfélagið og ákvarðanatöku án þess að beita beinum skipunum eða hótunum.
þau notast við aðdráttarafl, menningarleg áhrif og efnahagslega undirstöðu til að móta viðhorf fólks, td með stuðningi við menningu og íþróttir. Stórútgerðin eru oft stærstu styrktaraðilar íþróttafélaga, hátíða og menningarviðburða í heimabyggð. hvað gerðist þá? Þegar fyrirtækið er hjartað“ í bænum, fer fólk ósjálfrátt að setja hagsmuni þess í fyrsta sætim, því ef fyrirtækinu vegna vel, þá vegur bænum vel. Þetta mótar pólitíska orðræðu án þess að fyrirtækið þurfi að segja aukatekið orð, mér finnst þetta mjög scary auk þess Samhliða fjárfestingum í innviðum og nýsköpun hafa stórútgerðir á síðustu árum fjárfest í fjölbreyttu atvinnulífi, svo sem fasteignum, ferðaþjónustu eða hátækni í heimabyggð og í raun um land allt svo sem í olíufyrirtækjum, matvöruverslunum og verslunarkeðjum. þar með er útgerðin smátt og smátt að sjúga til sín allt, svo það verður æ erfiðara að gagnrýna hana og ég hef það á tilfinningunni að Daði hafi verið tekin á teppið eftir hann opinberaði sina gagngryni á stórútgerðina, þessvegna sagði hann “Mamibía er spilt, ekki ísland” . Ég hef til dæmis heyrt sögur frá Dalvík og Akureyri þar sem fólk þorir ekki að tjá sig gegn stórútgerðinni vegna þess að hún er svo mikilvægur styrktaraðili fyrir bæjarfélagið á sviði menningar, lista, innviða og íþróttaviðburða. Ef ég á að segja eins og er, þá er ég mjög mótfallinn því að stórútgerðin fjárfesti í uppbyggingu miðbæja sveitarfélaga þetta er eitthvað sem bæjarfélög eiga að gera sjálf með skattpeningum bæjarbúa. afhverju finnst mér það? vegna þess Það mun hafa hættuleg áhrif á lýðræði og ákvarðanatöku ef sveitarstjórn þarf að taka ákvörðun sem gæti stigið á tærnar á útgerðinni, á sama tíma og hún fjármagnar nýtt íþróttahús eða endurbyggingu á torgi bæjarins, þá er hætt við að lýðræðisleg ákvörðun víki
Evrópusambands áróður