Nooit gesnapt waarom men überhaupt een naam bordje draagt.
Virtual_Friend on
Welke kneus gaat nou agressief doen tegen (minderjarige) supermarktmedewerkers?
Roller95 on
Naambordjes zijn ook totaal overbodig, en alleen maar riskant
ErikT738 on
Doe dan gewoon geen bordje op je shirt, in plaats van “Team Albert Heijn”
roonill_wazlib on
“Ik wilde net de medewerker een tyfuslijer noemen, maar nu staat in de regels dat ik het personeel met respect moet behandelen dus dan doe ik het toch maar niet”
mrtn17 on
Ik heb sowieso een hekel aan naambordjes. Je staat er als medewerker AH en handelt in hun belang
roosjeschat on
Ik werkte vanaf mijn 15e tot mijn 19e bij de supermarkt. In het begin stonden onze volledige namen op de naamkaartjes. Hoe vaak ik wel niet de vraag kreeg van enge (oude) mannen waarom ze mij niet op facebook konden vinden was echt niet normaal. Na dit aangekaart te hebben, want ik was niet de enige, stond alleen onze voornaam nog op het kaartje, want dit zorgde voor een persoonlijkere sfeer bij klanten.
Rivetlicker on
Ik heb naambordjes ook nooit zo gesnapt. Ik moet gelijk denken aan de scene uit de film “Falling down” bij het burgerrestaurant.
Aanscherpen huisregels… ik sta er vooral van te kijken dat die regels die benoemd zijn, er nog niet waren. En tegelijkertijd heb ik ook het idee dat mensen ook die regels gewoon aan hun laars gaan lappen. Als jij het normaal vind om een minderjarige kassamiep de tyfus te schelden, dan gaat die huisregel je geheid niet om op andere gedachte zetten. Als je op zo iemand gaat schelden, gaat er wel meer mis in je sociale omgang.
leftbrendon on
Door naambordjes is een, toen 16 jarige, vriendin van mij gestalkt door een ontzettende creep. Die dingen zijn alleen maar een last voor medewerkers.
ifoundmynewnickname on
Stoppen met naambordjes is gewoon logisch er is geen reden om ze te hebben. Maar de reden waarom is natuurlijk absurd, fucking schandelijk dat supermarkt medewerkers zich onveilig voelen.
swinkdam on
Sws beter vond het altijd fucking irritant als een Klant je dan bij je voornaam noemt. Ik ben gewoon medewerker #63 voor jouw Gerda.
BeWessel on
Je verbaast je er over hoe agressief mensen kunnen zijn én hoe erg sommige klanten je naam onthouden en je lastigvallen via sociale media of facebook.
Het heeft er toe geleid dat toen ik zestien was een klant mij vriendschapsverzoeken stuurde op verschillende media, ik daardoor mij niet prettig voelde om met mijn eigen naam in de winkel te staan. Ik deed het naamkaartje van een collega van mij voor. Daardoor zeiden mensen altijd “Hoi (verkeerde naam)” waardoor ik mij altijd een stuk gemakkelijker er bij voelde.
Wat ik belangrijker vind is de vraag: Waarom zouden we het eigenlijk nog “normaal” vinden om een naamkaartje te dragen? Het argument is vaak “het is persoonlijker” en “klantvriendelijker”. Maar moet “boodschappen doen” nou echt persoonlijker worden? Is het niet klantvriendelijk genoeg als er staat: “Hoi, spreek mij aan als je een vraag hebt!” In plaats van “Rosalie” “Femke” “Henk” of “Bart”?
Ik vind het ook met het opnemen van de telefoon, “Goedemiddag, Jumbo Centrum u spreekt met…” tegen “Goedemiddag, Jumbo Centrum hoe kan ik u helpen?”. Wat heeft een naam voor toevoeging? Waarom vinden sommige leidinggevende (zoals die van mij destijds) het zo belangrijk? Alleen maar omdat een klant bij klachten dan kan zeggen “Die Ronald die mij toen hielp…..”?
Goed, ik ben heel misschien een beetje pessimistisch en zie alleen maar het negatieve hiervan in. Er zullen ook vast argumenten voor zijn. Maar de conclusie die ik durf te trekken is dat de nadelen van je eigen naam dragen niet opwegen tegen de mogelijke “voordelen”.
Priscuz on
Goed plan! Heb zelf meerdere vriendschapsverzoeken op FB gekregen van klanten toen ik nog bij de Hoogvliet werkte.
13 commenti
Nooit gesnapt waarom men überhaupt een naam bordje draagt.
Welke kneus gaat nou agressief doen tegen (minderjarige) supermarktmedewerkers?
Naambordjes zijn ook totaal overbodig, en alleen maar riskant
Doe dan gewoon geen bordje op je shirt, in plaats van “Team Albert Heijn”
“Ik wilde net de medewerker een tyfuslijer noemen, maar nu staat in de regels dat ik het personeel met respect moet behandelen dus dan doe ik het toch maar niet”
Ik heb sowieso een hekel aan naambordjes. Je staat er als medewerker AH en handelt in hun belang
Ik werkte vanaf mijn 15e tot mijn 19e bij de supermarkt. In het begin stonden onze volledige namen op de naamkaartjes. Hoe vaak ik wel niet de vraag kreeg van enge (oude) mannen waarom ze mij niet op facebook konden vinden was echt niet normaal. Na dit aangekaart te hebben, want ik was niet de enige, stond alleen onze voornaam nog op het kaartje, want dit zorgde voor een persoonlijkere sfeer bij klanten.
Ik heb naambordjes ook nooit zo gesnapt. Ik moet gelijk denken aan de scene uit de film “Falling down” bij het burgerrestaurant.
Aanscherpen huisregels… ik sta er vooral van te kijken dat die regels die benoemd zijn, er nog niet waren. En tegelijkertijd heb ik ook het idee dat mensen ook die regels gewoon aan hun laars gaan lappen. Als jij het normaal vind om een minderjarige kassamiep de tyfus te schelden, dan gaat die huisregel je geheid niet om op andere gedachte zetten. Als je op zo iemand gaat schelden, gaat er wel meer mis in je sociale omgang.
Door naambordjes is een, toen 16 jarige, vriendin van mij gestalkt door een ontzettende creep. Die dingen zijn alleen maar een last voor medewerkers.
Stoppen met naambordjes is gewoon logisch er is geen reden om ze te hebben. Maar de reden waarom is natuurlijk absurd, fucking schandelijk dat supermarkt medewerkers zich onveilig voelen.
Sws beter vond het altijd fucking irritant als een Klant je dan bij je voornaam noemt. Ik ben gewoon medewerker #63 voor jouw Gerda.
Je verbaast je er over hoe agressief mensen kunnen zijn én hoe erg sommige klanten je naam onthouden en je lastigvallen via sociale media of facebook.
Het heeft er toe geleid dat toen ik zestien was een klant mij vriendschapsverzoeken stuurde op verschillende media, ik daardoor mij niet prettig voelde om met mijn eigen naam in de winkel te staan. Ik deed het naamkaartje van een collega van mij voor. Daardoor zeiden mensen altijd “Hoi (verkeerde naam)” waardoor ik mij altijd een stuk gemakkelijker er bij voelde.
Wat ik belangrijker vind is de vraag: Waarom zouden we het eigenlijk nog “normaal” vinden om een naamkaartje te dragen? Het argument is vaak “het is persoonlijker” en “klantvriendelijker”. Maar moet “boodschappen doen” nou echt persoonlijker worden? Is het niet klantvriendelijk genoeg als er staat: “Hoi, spreek mij aan als je een vraag hebt!” In plaats van “Rosalie” “Femke” “Henk” of “Bart”?
Ik vind het ook met het opnemen van de telefoon, “Goedemiddag, Jumbo Centrum u spreekt met…” tegen “Goedemiddag, Jumbo Centrum hoe kan ik u helpen?”. Wat heeft een naam voor toevoeging? Waarom vinden sommige leidinggevende (zoals die van mij destijds) het zo belangrijk? Alleen maar omdat een klant bij klachten dan kan zeggen “Die Ronald die mij toen hielp…..”?
Goed, ik ben heel misschien een beetje pessimistisch en zie alleen maar het negatieve hiervan in. Er zullen ook vast argumenten voor zijn. Maar de conclusie die ik durf te trekken is dat de nadelen van je eigen naam dragen niet opwegen tegen de mogelijke “voordelen”.
Goed plan! Heb zelf meerdere vriendschapsverzoeken op FB gekregen van klanten toen ik nog bij de Hoogvliet werkte.