Il restringimento della sfera pubblica

Η δημόσια ζωή και οι κοινότητες βρίσκονται κάτω από επίθεση εδώ και πολλές δεκαετίες. Η δημόσια αρένα χάνει έδαφος, δεν λειτουργεί όπως θα έπρεπε. Αντίθετα, οι άνθρωποι απογοητευμένοι βρίσκουν διαφυγή σε ιδιωτικές και προσωπικές απολαύσεις και δραστηριότητες, για να νοηματοδοτήσουν την ζωή τους.

Πλέον ζούμε στις κοινωνίες του θεάματος, της καλλιέργειας της ναρκισσιστικής κουλτούρας και του ακραίου ατομικισμού, όπου ο καθένας μας κάθεται στην μεριά του σαν παθητικός θεατής και δεν παίζει κάποιο ρόλο στην διαμόρφωση της κοινωνίας, αλλά και αντίθετα ζητάει όλη την ώρα εξωτερική επιβεβαίωση από τρίτους, γιατί δεν μπορεί να δει πέρα από τον εαυτό του.

Η περίληψη του βιβλίου αναφέρει οικονομικούς και πολιτισμικούς λόγους που οδήγησαν τις κοινωνίες σε μια τέτοια πορεία. Συγκρίνει την σύγχρονη κατάσταση με την Ρωμαϊκή αυτοκρατορία και λέει, αν και η θρησκεία καλλιεργουσε την αφέλεια, ο Ρωμαίος πολίτης μέσα από συνέλευσεις της εκκλησίας απέκτησε μια επαφή με την δημόσια σφαίρα. Σήμερα δεν υπάρχει καμία αξία θρησκευτική, πολιτική, φιλοσοφική κτλ στην οποία στρεφόμαστε για την συγκρότηση ενός κοινού βίου.

Υπάρχει πλέον ένας παράλογος εγωισμός και μια συνεχόμενη αυτοπροβολή του εαυτού μας και αυτό έχει κανονικοποιηθεί.