
La generazione che si rifiuta di crescere
https://www.kathimerini.gr/society/563427763/i-genia-poy-arneitai-na-megalosei/?utm_medium=Social&utm_source=Facebook&fbclid=IwY2xjawH9xPRleHRuA2FlbQIxMQABHXlPluI6CLZ-hwHkeDyMTeXXqq18jmoPkKVBF3-4Ev6PW-2gjxGN-0Z0Sw_aem_Md62y_d2A3paj9k7s7C_9A#Echobox=1737486590
di aceraspire8920
3 commenti
* Νοικιάζεις σπίτι με βασικό: σκορπάς λεφτά, πως θα αγοράσεις σπίτι αύριο, μάθε μπάτζετινγκ.
* Μένεις με γονείς: αΡνΗσΑι Να ΜεΓαΛώΣεΙς
Δεν περιορίζεται εκεί το άρθρο, αλλά νομίζω έχει αξία είτε για τους 45+ είτε για τους 20-. Όσοι είναι ενδιάμεσα τα ξέρουν από πρώτο, χέρι.
>«Σύμφωνα με τα δεδομένα των ερευνών μας, “ενηλικίωση” για τους νέους στην Ελλάδα σημαίνει να διαθέτει το άτομο ψυχικά γνωρίσματα και ηθικές ποιότητες, όπως η **υπευθυνότητα, η αυτόνομη λήψη αποφάσεων, ο έλεγχος των συναισθημάτων, η συμμόρφωση με τους νόμους της κοινωνίας και η έγνοια για τους άλλους**». Ομως, στην Ελλάδα, η ενηλικίωση έχει και έναν άλλο «αστερισμό»: την οικονομική ανεξαρτησία. «**Οι νέοι Ελληνες έχουν την τάση, περισσότερο από τους συνομηλίκους τους σε άλλες χώρες, κυρίως δυτικές, να θεωρούν ότι όλα τα παραδοσιακά και απτά ορόσημα της ενηλικίωσης ανήκουν στον αστερισμό της οικονομικής ανεξαρτησίας**: ολοκλήρωση της εκπαίδευσης, ανεξάρτητη διαμονή, εργασία πλήρους απασχόλησης, αγορά σπιτιού, γάμος και απόκτηση παιδιού»
Μάλλον φταίει που είμαι στην Ελλάδα, αλλά η σύνδεση αυτονομίας & υπευθυνότητας (γενικά), με την αυτονομία (οικονομικά) και την εργασία μοιάζει αυταπόδεικτη.
Μήπως ο λόγος που οι Έλληνες νέοι τα κρεμάνε όλα στα οικονομικά είναι ότι τα οικονομικά είναι το δυσκολότερο εμπόδιο;
>«Στις έρευνές μας, όσοι νέοι αντιμετώπιζαν μεγαλύτερη οικονομική δυσπραγία, αλλά και άγχος σχετικά με αυτήν, σε σύγκριση με τους άλλους, είχαν την τάση να λιμνάζουν κατά την πορεία τους προς την ενηλικίωση, παρουσιάζοντας παράλληλα ένα προφίλ ανομίας. Συγκεκριμένα, είχαν μεγαλύτερη πιθανότητα να βιώνουν δυσχέρειες στη διερεύνηση και κατάκτηση της ταυτότητάς τους».
Μάντης είμαι.
> Ο Περικλής, που μόλις έκλεισε τα 35, εργάζεται σε μια πολυεθνική και εδώ και λίγο καιρό νιώθει οικονομικά ανεξάρτητος, καθώς πλέον δεν βασίζεται στη βοήθεια των γονιών του προκειμένου να «βγάλει» τον μήνα. «Ο πατέρας μου στην ηλικία μου είχε ήδη δύο παιδιά, είχε χτίσει ένα σπίτι και έριχνε τα μπετά για το εξοχικό. Αν αποκτήσω το δικό μου διαμέρισμα τότε ίσως πω ότι ενηλικιώθηκα πραγματικά. Προς το παρόν μαζεύω χρήματα για να μπορέσω να κάνω ένα ταξίδι στη Λατινική Αμερική». […] Για τον Περικλή η δημιουργία οικογένειας είναι ένα μακρινό πλάνο, που όπως δηλώνει δεν τον αφορά άμεσα.
Καλά που δεν είπε πως έχει άηφον ο Περικλής, θα τον σταυρώνανε στο δίπλα thread.
Επειδή το άρθρο μου φάνηκε πολύ ενδιαφέρον, θα το διαβάσω με την ησυχία μου και θα κάνω μια ανάλυση,καθώς επίσης το τι σημαίνει να είσαι 30 χρονών.
Η γενιά που α̶ρ̶ν̶ε̶ί̶τ̶α̶ι̶ *δεν μπορεί* να μεγαλώσει. There, I fixed it for you.