(Stato) Di colpa e multa: favole moderne sulla spesa pubblica e sui deficit di bilancio
https://www.denktankminerva.be/analyse/2025/1/30/staatsschuld-en-boete-moderne-fabels-over-overheidsuitgaven-en-begrotingstekorten
di Grizzly_Sloth
(Stato) Di colpa e multa: favole moderne sulla spesa pubblica e sui deficit di bilancio
https://www.denktankminerva.be/analyse/2025/1/30/staatsschuld-en-boete-moderne-fabels-over-overheidsuitgaven-en-begrotingstekorten
di Grizzly_Sloth
4 commenti
Samenvatting:
Het artikel “(Staats)schuld en boete: moderne fabels over overheidsuitgaven en begrotingstekorten” van Denktank Minerva bespreekt veelvoorkomende misvattingen over overheidsschulden en begrotingstekorten. Het benadrukt dat deze misvattingen vaak gebaseerd zijn op simplistische analogieën en morele argumenten, wat leidt tot ondoordacht economisch beleid. Het artikel weerlegt verschillende mythes, zoals:
Alle schuld is slecht/zondig: Overheidsschulden kunnen juist een cruciale rol spelen in welvaartscreatie.
De staat is als een huishouden en kan niet meer uitgeven dan er binnenkomt: Overheidsschuld verschilt fundamenteel van private schuld.
Overheidsschulden zijn een last voor toekomstige generaties: Ze vormen voornamelijk een transfer binnen dezelfde generatie en bieden zowel lasten als voordelen.
Een schuldgraad boven een bepaald percentage is desastreus: Er is geen vaste grens waarbij schulden automatisch problematisch worden.
De Belgische overheid is spilziek en te gul in (sociale) uitgaven: Het probleem ligt eerder bij de inkomsten dan bij de uitgaven in de sociale zekerheid.
Er is geen ruimte voor extra belastingen omdat België al de hoogste belastingdruk ter wereld heeft: De belastingdruk is ongelijk verdeeld in België.
We moeten snoeien om te groeien: Snelle fiscale consolidatie is vaak ineffectief in het verminderen van de schuldgraad.
Overheidstekorten verdringen private consumptie en investeringen: Staatsschulden en private schulden beïnvloeden elkaar wederzijds.
Hoge schulden en tekorten maken van België het ‘Griekenland aan de Noordzee’: De Griekse crisis was grotendeels het gevolg van institutionele fouten binnen de Eurozone.
Het artikel concludeert dat de huidige situatie genuanceerder en minder dramatisch is dan vaak wordt voorgesteld, en pleit voor een herziening van het publieke debat over overheidsschulden en begrotingstekorten.
> Als schulden worden aangegaan om infrastructuurwerkzaamheden uit te voeren, onderwijs en onderzoek aan te moedigen, de adoptie van nieuwe (groene) technologieën te versnellen, of economische groei te stimuleren, dan zullen de toekomstige generaties net beter af zijn, niet slechter.
En wat als schulden worden aangegaan voor andere dingen, zoals hoge pensioenen uit te betalen? Of als er 10 euro geleend wordt om iets uit te voeren dat in andere landen even goed of beter lukt voor 5 euro?
Het aangaan van schulden an sich is geen probleem, zolang dat de winst die je maakt uit het aangaan van de schulden hoger is in waarde dan wat de lening je op termijn kost. Niemand wordt op lange termijn rijk van geld in een bodemloze put te gooien.
Ten tijde hoogconjuctuur: zie hoe laag de rente is, nu geen schulden maken is wanbeleid.
Ten tijde laagconjuctuur: tijd om keynesiaans de recessie weg te werken, met een megalomaan stationnetje en nutteloze kookapps, nu geen schulden maken is wanbeleid.
30 jaar later: hoe komt het dat er zoveel staatschuld is, de kredietwaardigheid wankelt, innovatie stopt en gdp stagneert?
>**Myth: All debt is bad/sinful.**
>No: government debts are an ingenious instrument and play a crucial role in prosperity creation.
>**Myth: the state is like a household and cannot spend more than arrives.**
>No: government debt is fundamentally different from private debt.
>**Myth: government debts are a burden for future generations.**
>No: government debts are primarily a transfer within a generation and not only yield costs but also like.
>**Myth: a debt ratio above 60%/90%/100%is disastrous.**
>No: there is no magical, undisputed limit on which debts automatically become problematic or to weigh on growth.
>**Myth: the money is finished; We have lived collectively above our stand.**
>**The Belgian government is pivotal and too generous in (social) expenses.**
>No: we do not have an expenditure as well as an income problem in our social security.
>**Myth: There is no room for extra taxes because we already have the highest tax burden in the world in Belgium.**
>No: the tax burden is very unevenly distributed in Belgium.
>**Myth: we have to prune to grow.**
>No: fast tax consolidation is very ineffective in reducing the debt (degree).
>**Myth: Government shortages displace private consumption and investments.**
>No: state debts and private debts are communicating vessels.
>**Myth: High debts and deficits are in danger of making Belgium the ‘Greece on the North Sea’.**
>No: the Greek crisis was largely a crisis self-legitimate crisis due to institutional weaving errors in the eurozone architecture.
>Many of those often repeated and mentioned above, however, arise from the inability or unwillingness of many economic analyzes to take the concept of ‘money’ and the macro-economic level seriously on the other. We therefore start with what we call two ‘primordial theses’: applying a wrong conception of money and money circulation, and the refusal to propose the macro-economic level as conceptually different from and undeterminated by the micro level. These two ‘founding’ myths form, as it were, the ‘fertile soil’ on which the other myths can flourish and flourish.