Il teologo musulmano ed esperto di diversità Khalid Benhaddou: “SafeSpaces nelle università sono un grande fastidio”

>De kleine bonden komen alleen nog voor de eigen belangen op. De militanten hangen onderling weliswaar sterk aan elkaar, maar ze slaan geen bruggen naar anderen. Ik mis de collectieve dimensie, onze collectieve kracht.

Collectieve kracht is er om zich te verdedigen tegen de machthebbers die alles komen afnemen. Niet om akkoord te gaan met de machthebbers en alles af te geven dat je hebt.

Meneer pastoor komt ons ne keer de les spellen. Kom, geef uw rechten en vrijheden op, ‘t is goed voor de samenhang en de economie. Ge gaat toch niet lastig doen zeker? Exact zoals de pastoors van de afgelopen eeuw, exact waarom de kerk leeggelopen is.

>Dat de samenleving geatomiseerd is: we zijn allemaal losse, zwevende atomen geworden. De samenleving is ontrafeld. Die evolutie is allang bezig, maar nu wordt het zorgwekkend. De wereld is onstabiel en velen trekken zich terug in steeds kleinere groepen, die alleen de eigen belangen verdedigen. Niet alleen vakbonden, maar ook de vrouwenbeweging, de milieubeweging, de lgbtq+-gemeenschap en noem maar op. Die bewegingen waren nodig om rechten af te dwingen, maar vandaag verhouden ze zich niet meer tot iets groters.

Wat een absolute drogreden. Er is **veel** solidariteit tussen de verschillende groeperingen. Dat Benhaddou hier beweert dat die groepen atomair zijn, en zich niet verhouden tot iets groter, toont aan dat hij er gewoon niet in contact mee staat, en niet probeert ze te begrijpen. Er is grote overlap en solidariteit tussen de groepen die hij noemt. Dat weet je echter niet als je je informatie enkel krijgt van het nieuws, en zelf niet de moeite doet om er mee in contact te staan.

>Het postmodernisme, met auteurs zoals Michel Foucault, heeft in academische kringen en bij sociale organisaties een enorme invloed gehad. Volgens Foucault was alles een kwestie van macht: zelfs het wetenschappelijke debat was volgens hem niet meer dan een spel van machtsdynamieken. Zo kom je uit bij de stelling dat de waarheid niet bestaat. Trump is in feite de exponent van het postmodernisme, met zijn zogenaamde alternatieve feiten. Er is geen waarheid meer: dat hoor je overal. Links en rechts zijn in hetzelfde bedje ziek.

AB-SO-LUUT foute analyse van Foucault. Foucault heeft, nooit, maar dan ook **absoluut nooit** beweerd dat er geen waarheid kan bestaan.

Foucault vroeg aandacht voor de ingebouwde vooroordelen van mensen in machtsposities, en vroeg analyse te doen met deze bedenking in het achterhoofd. Mensen die beweerden dat dingen absolute waarheid waren, terwijl eigenlijk ze gewoon hun persoonlijke vooroordelen aan het verkondigen waren, en hun machtspositie gebruikten om dit door te drukken.

Zo bijvoorbeeld de hardnekkige mythe dat zwarte mensen een hogere pijntolerantie hebben. Je vind vandaag nog, vooral in het engels, medische handleidingen die dat als feit stellen.

Of denk aan Ignaz Semmelweis, de man die de link ontdekte tussen je handen wassen en minder ziektes en sterftes na operaties. De oude garde moest er niet van weten, en ze hebben hem in 1865 in een gesticht laten opnemen, gek verklaard. Daar is hij ook gestorven. De oude garde had hun macht gebruikt om hun manier van doen te beschermen en al wie er tegen in ging, weg te zetten als gek.

Benhaddou is hier zelf een voorbeeld van waar Foucault aandacht voor vraagt: Hij heeft een machtspositie, en krijgt hier een platform om een boodschap te verspreiden, die feitelijk vol vooroordelen zit, maar met de zekerheid van een feit verkondigd word.

>Ja, ik wil dat woord niet per se gebruiken, maar ik ben het wel eens met de Amerikaanse filosofe Susan Neiman, die uitlegt waarom links niet woke kan zijn. Links is universeel en mag mensen niet op basis van een bepaalde identiteit opdelen. Dat leidt tot isolement.

Een statement dat weer maar eens aantoont dat Benhaddou gewoon geen voeling heeft met de mensen waar hij over praat.

Als een mens constant wordt aangevallen op een bepaalde karakteristiek die ze hebben, is het niet meer dan normaal dat ze zich hier tegen verzetten, en dat dat verzet draait rond die karakteristiek.

Dat er groepen rond homorechten, vrouwenrechten, lgbtq+ bestaan, is een symptoom van het feit dat de maatschappij hen nog altijd aanvalt. Op grote manieren, en op kleine manieren. Echter beweren dat die groepen geïsoleerd zijn, is gewoon uw eigen relatie met die groepen ten toon stellen.

En het artikel is nog veel langer dan dit…

Ik dacht dat safe spaces op unief een fabeltje waren, of toch in ieder geval niet meer dan een ballonnetje op Amerikaanse universiteiten, waarvan extreem rechts beweerde dat het gemeengoed was.