Sempre più pazienti con covidi lunghi inabilitati per lavoro, “Top of the Iceberg”
https://nos.nl/artikel/2558025-steeds-meer-longcovidpatienten-arbeidsongeschikt-topje-van-de-ijsberg
di polovo
Sempre più pazienti con covidi lunghi inabilitati per lavoro, “Top of the Iceberg”
https://nos.nl/artikel/2558025-steeds-meer-longcovidpatienten-arbeidsongeschikt-topje-van-de-ijsberg
di polovo
5 commenti
Ik wilde wat awareness verspreiden over deze crue ziekte. Ikzelf zit al ziek thuis sinds oktober 2020 en naar buiten gaan is nog steeds een uitdaging voor mij. Mijn vriendin zorgt voor het huishouden en wij gaan zelfs samenwonen met mijn ouders zodat zij kunnen helpen met de zorg. Ik kan ook niet meer aansluiten bij sociale activiteiten en mijn vrienden spreek ik nagenoeg alleen nog telefonisch.
Ondanks al deze problematiek heeft het UWV mij vooralsnog beoordeeld om 40 uur per week te kunnen werken. Het feit dat ik trajecten heb (gehad) bij de huisarts, diëtist, dermatoloog, sportarts, fysiotherapeut, ergotherapeut, psycho-sociaal therapeut, psycholoog, psychiater en het post-covid expertisecentrum lijkt voor het UWV irrelevant.
Ik heb zelf klachten overgehouden aan een combinatie Pfeiffer en een half jaar later COVID in 2020. Gelukkig niet zo erg dat het mij fundamenteel beperkt om te werken. Ik denk zelf dat ik weer op 70-80% van mijn oude niveau zit qua energie en uithoudingsvermogen.
Toen het net gebeurd was ben ik veel in contact geweest met allerlei medische specialisten, en ik moet zeggen dat dit mijn vertrouwen in de gezondheidszorg zeer geschaad heeft. Meerdere “specialisten” die concluderen dat het “in je hoofd zit” omdat ze het probleem niet kunnen meten. En dan vervolgens anderen die het wel weer serieus nemen. Het was altijd een gok of je weer moest gaan vechten om serieus genomen te worden. Ik werd ook gewaarschuwd dat arbeidsongeschiktheid een beetje een 50/50 ging zijn en het best mogelijk was dat het niet serieus genomen ging worden, dus dat heb ik maar gewoon gelaten.
Toen het gebeurde was ik net weer klaar met een lang traject bij de psycholoog. Ik wist hoe het voelde om futloos te zijn vanwege mentale problemen. Maar ik zat mentaal juist lekker in m’n vel, ondanks al het gedoe. Desalniettemin moest ik continu weer allemaal bewijs aanleveren dat het precies correleert met die 2 infecties en niet hetzelfde is als depressie oid. Dat het pretty much het gevoel is van complete uitputting wanneer je ziek bent, maar dan gewoon minder erg en constant.
Op een bepaald moment heb ik de hoop maar opgegeven en besloten door te gaan met mijn leven. Ik werk nu 36 uur en het gaat soort van, maar het kost eigenlijk nog steeds te vaak teveel energie. Als ik thuiswerk doe ik meestel een dutje van 30 min tussen de middag, wat veel lijkt te helpen.
Het echte probleem is ook dat we niet weten wat de langetermijneffecten van Long Covid zijn. Wie weet wat er over 10, 20 of 30 jaar gebeurd. Er wordt gelukkig wel steeds meer onderzoek gedaan, maar het zal nog decennia duren voor we een compleet beeld hebben. Hierdoor bestaan er een hoop verschillende meningen over wat wel en niet kan. Dat krijg je er dan gratis bij gezeik met het UWV of de bedrijfsarts.
Ik ben helemaal gesloopt fysiek. Elke dag janken van vermoeidheid en iedereen om me heen me maar vragen naar toekomst plannen als ik weer beter ben. Lol beter? Ik heb duizend plannen maar ik heb geen idee of ik ooit nog iets waar zal maken.
Ik had altijd al problemen mbt autisme en daardoor arbeidsongeschikt, maar sinds een tijdje heb ik het idee dat ik er problemen bij heb gekregen of de problemen mbt slaapproblemen, energieniveau, brainfog verergert zijn.
Moeilijk om te onderscheiden wat waarvan komt als je al problematiek hebt daar waar longcovid ook symptomen geeft.