Maar als er een diagnose gesteld wordt, zijn er dan niet per definitie ‘echte gezondheidsklachten’?
De enige uitzondering die ik me hierop kan bedenken zijn incidentele bevindingen (een goedaardige tumor of tekort/teveel aan een stofje) die per toeval gevonden wordt zonder klachten en discutabel gezondheidsrisico.
Uit mijn ervaring moet je in Nederland echt heel ver heen zijn om uberhaubt een arts te zien. Maar als je voor een MRI’tje hebt gedokt en daar een totaal inconsequentieel gezweltje op te zien is zal het wel sneller gaan.
doubleUsee on
Misschien dat ik dom ben, maar ik vind het een beetje absurd dat hier wordt gezegd dat mensen met diagnoses ‘onnodig tot patiënt worden gemaakt’. Als een competente arts een diagnose stelt, dan is er toch allersinds echt iets mis, en is er toch degelijk een geldige reden dat iemand dan wordt geholpen met dat probleem?
Tuurlijk, voorkomen is beter dan genezen, maar ik kan er niet bij dat er zoiets is als teveel diagnoses, wanneer die correct worden gesteld. En ik kan zo ook niet bedenken dat ik hier in nederland ooit heb gehoord van onnodige behandelingen na een diagnose, we zijn hier volgens mij vergeleken met sommige andere landen al best wel terughoudend in.
Ook krijg ik altijd wat jeuk van mensen die roepen om ‘wettelijke maatregelen omtrent voeding’. In meerdere landen waar dat gebeurt is dan wederom de inwoner met de kleine portemonnee en/of de lage opleiding de lul. Daarnaast ben ik van mening dat het de regering helemaal niet aan gaat wat men wel en niet eet, dat gaat me wel een stap te ver – maar daar zijn hele discussies over te voeren.
2 commenti
Maar als er een diagnose gesteld wordt, zijn er dan niet per definitie ‘echte gezondheidsklachten’?
De enige uitzondering die ik me hierop kan bedenken zijn incidentele bevindingen (een goedaardige tumor of tekort/teveel aan een stofje) die per toeval gevonden wordt zonder klachten en discutabel gezondheidsrisico.
Uit mijn ervaring moet je in Nederland echt heel ver heen zijn om uberhaubt een arts te zien. Maar als je voor een MRI’tje hebt gedokt en daar een totaal inconsequentieel gezweltje op te zien is zal het wel sneller gaan.
Misschien dat ik dom ben, maar ik vind het een beetje absurd dat hier wordt gezegd dat mensen met diagnoses ‘onnodig tot patiënt worden gemaakt’. Als een competente arts een diagnose stelt, dan is er toch allersinds echt iets mis, en is er toch degelijk een geldige reden dat iemand dan wordt geholpen met dat probleem?
Tuurlijk, voorkomen is beter dan genezen, maar ik kan er niet bij dat er zoiets is als teveel diagnoses, wanneer die correct worden gesteld. En ik kan zo ook niet bedenken dat ik hier in nederland ooit heb gehoord van onnodige behandelingen na een diagnose, we zijn hier volgens mij vergeleken met sommige andere landen al best wel terughoudend in.
Ook krijg ik altijd wat jeuk van mensen die roepen om ‘wettelijke maatregelen omtrent voeding’. In meerdere landen waar dat gebeurt is dan wederom de inwoner met de kleine portemonnee en/of de lage opleiding de lul. Daarnaast ben ik van mening dat het de regering helemaal niet aan gaat wat men wel en niet eet, dat gaat me wel een stap te ver – maar daar zijn hele discussies over te voeren.