>Σαν σήμερα, 17 Απριλίου 1946, δολοφονείται, από πληρωμένο όργανο του βιομηχάνου Λαναρά, ο κομμουνιστής πρόεδρος του Εργατικού Κέντρου Νάουσας Γιώργης Βουτυράς. Ο Γιώργης Βουτυράς ήταν πρόσφυγας από τον Δυτικό Πόντο. Γεννήθηκε το 1899 και ήρθε το 1924 στην Ελλάδα (Κοζάνη), μαζί μετη γυναίκα του. Το 1930, μετακόμισε στη Νάουσα και εργαζόταν στο κλωστοϋφαντουργείο “Λαναρά – Κύρτση και ΣΙΑ ΑΕ”. Βρέθηκε μέσα στα εργοστάσια και ήταν πρωτοπόρος οργανωτής και αγωνιστής της τάξης του. Πρωτοστάτησε στη δημιουργία του πρώτου σωματείου Κλωστοϋφαντουργών Νάουσας και εκλέχτηκε πρόεδρός του. Μέσα στις συνθήκες της κατοχής, πρωτοστάτησε επίσης (μαζί με άλλους συνδικαλιστές του ΕΑΜ Νάουσας) στην ίδρυση του Εργατικού Κέντρου της Νάουσας (12/8/1943). Το Εργατοϋπαλληλικό Κέντρο, ένα μήνα μετα την ίδρυση του (9/9/1943) κήρυξε γενική απεργία των εργατών,με οικονομικά και άλλα αιτήματα. Στην κίνηση αυτή πρωτοστάτησε ο “Σύνδεσμος Εργατών Βιομηχανίας Ναούσης”, ένα από τα ισχυρότερα κλαδικά σωματεία, με πρόεδρο τον Γιώργη Βουτυρά.
>Το 1944, λίγο πριν αποχωρήσουν οι Γερμανοί από τη Νάουσα, εκλέγεται νέο ΔΣ στο Εργατικό Κέντρο.Ο Βουτυράς ανέλαβε πρόεδρος στο νέο ΔΣ.Η νέα Διοίκηση πέτυχε να εξυγιάνει το εργατικό κίνημα της πόλης και να απομονώσει όλους τους εγκάθετους και δωσίλογους εργατοπατέρες που είχαν παρεισφρήσει σ’ αυτό κατά την περίοδο της φασιστικής δικτατορίας της 4ης Αυγούστου και της κατοχής. Στο διάστημα αυτό, στη Νάουσα προέκυψε θέμα δυσλειτουργίας των εργοστασίων,οφειλόμενο στην έλλειψη πρώτων υλών. Οι περισσότεροι από τους κύριους μετόχους των εργοστασίων είχαν ήδη απομακρυνθεί από τη Νάουσα (πριν ακόμη αποχωρήσουν οι Γερμανοί) και είχαν εγκατασταθεί κυρίως στην Αθήνα και δευτερευόντως στη Θεσσαλονίκη.Τα εργοστάσια ανέλαβε να τα λειτουργήσει η Επιμελητεία του Αντάρτη (ΕΤΑ), μετα απο ειδική σύσκεψη που συγκάλεσε το Εργατοϋπαλληλικό Κέντρο, με πρόεδρο τον Βουτυρά. Μετά τις “εκλογές” του 1946,οι αστικοί μηχανισμοί κλιμακώνουν την προσπάθεια για τρομοκράτηση και ανατροπή των εκλεγμένων διοικήσεων στις ταξικές συνδικαλιστικές οργανώσεις. Ρίχνεται, με την καθοδήγηση της Αστυνομίας, όλος ο εσμός των φασιστικών και παρακρατικών οργανώσεων πάνω στα ταξικά συνδικάτα.
>Στο διάστημα αυτό, δεκάδες είναι τα δολοφονημένα συνδικαλιστικά στελέχη και εργάτες-μέλη σωματείων απο τις φασιστικές συμμορίες και τα επίσημα κρατικά όργανα. 17 Απριλίου 1946, ο Γιώργης Βουτυράς δολοφονείται έξω από το σπίτι του (Βύρωνος) από άνθρωπο της εργοδοσίας, των βιομηχάνων, κάποιον ονόματι Αντωνίου,πληρωμένο χίτη του Λαναρά. Ήταν 47 χρονών.Ο δολοφόνος συνελήφθη-τυπικά-και αφέθηκε ελεύθερος μετά την παρέλευση ορισμένων ημερών. Μετά το έγκλημά του, από απλός εργάτης προήχθη σε φύλακα και μεταφέρθηκε από την εργοδοσία στην Αθήνα.Τον επόμενο χρόνο,έγινε η δίκη του στη Θεσσαλονίκη και αθωώθηκε. Μετά τη δολοφονία, ξεσηκώθηκαν αντιδράσεις σε όλη την Ελλάδα και απεργιακές κινητοποιήσεις στη Νάουσα. Το αστικό κράτος απάντησε με νέο πογκρόμ διώξεων κομμουνιστών και συνδικαλιστών, τόσο στη Νάουσα, όσο και στην υπόλοιπη Ελλάδα.
1 commento
>Σαν σήμερα, 17 Απριλίου 1946, δολοφονείται, από πληρωμένο όργανο του βιομηχάνου Λαναρά, ο κομμουνιστής πρόεδρος του Εργατικού Κέντρου Νάουσας Γιώργης Βουτυράς. Ο Γιώργης Βουτυράς ήταν πρόσφυγας από τον Δυτικό Πόντο. Γεννήθηκε το 1899 και ήρθε το 1924 στην Ελλάδα (Κοζάνη), μαζί μετη γυναίκα του. Το 1930, μετακόμισε στη Νάουσα και εργαζόταν στο κλωστοϋφαντουργείο “Λαναρά – Κύρτση και ΣΙΑ ΑΕ”. Βρέθηκε μέσα στα εργοστάσια και ήταν πρωτοπόρος οργανωτής και αγωνιστής της τάξης του. Πρωτοστάτησε στη δημιουργία του πρώτου σωματείου Κλωστοϋφαντουργών Νάουσας και εκλέχτηκε πρόεδρός του. Μέσα στις συνθήκες της κατοχής, πρωτοστάτησε επίσης (μαζί με άλλους συνδικαλιστές του ΕΑΜ Νάουσας) στην ίδρυση του Εργατικού Κέντρου της Νάουσας (12/8/1943). Το Εργατοϋπαλληλικό Κέντρο, ένα μήνα μετα την ίδρυση του (9/9/1943) κήρυξε γενική απεργία των εργατών,με οικονομικά και άλλα αιτήματα. Στην κίνηση αυτή πρωτοστάτησε ο “Σύνδεσμος Εργατών Βιομηχανίας Ναούσης”, ένα από τα ισχυρότερα κλαδικά σωματεία, με πρόεδρο τον Γιώργη Βουτυρά.
>Το 1944, λίγο πριν αποχωρήσουν οι Γερμανοί από τη Νάουσα, εκλέγεται νέο ΔΣ στο Εργατικό Κέντρο.Ο Βουτυράς ανέλαβε πρόεδρος στο νέο ΔΣ.Η νέα Διοίκηση πέτυχε να εξυγιάνει το εργατικό κίνημα της πόλης και να απομονώσει όλους τους εγκάθετους και δωσίλογους εργατοπατέρες που είχαν παρεισφρήσει σ’ αυτό κατά την περίοδο της φασιστικής δικτατορίας της 4ης Αυγούστου και της κατοχής. Στο διάστημα αυτό, στη Νάουσα προέκυψε θέμα δυσλειτουργίας των εργοστασίων,οφειλόμενο στην έλλειψη πρώτων υλών. Οι περισσότεροι από τους κύριους μετόχους των εργοστασίων είχαν ήδη απομακρυνθεί από τη Νάουσα (πριν ακόμη αποχωρήσουν οι Γερμανοί) και είχαν εγκατασταθεί κυρίως στην Αθήνα και δευτερευόντως στη Θεσσαλονίκη.Τα εργοστάσια ανέλαβε να τα λειτουργήσει η Επιμελητεία του Αντάρτη (ΕΤΑ), μετα απο ειδική σύσκεψη που συγκάλεσε το Εργατοϋπαλληλικό Κέντρο, με πρόεδρο τον Βουτυρά. Μετά τις “εκλογές” του 1946,οι αστικοί μηχανισμοί κλιμακώνουν την προσπάθεια για τρομοκράτηση και ανατροπή των εκλεγμένων διοικήσεων στις ταξικές συνδικαλιστικές οργανώσεις. Ρίχνεται, με την καθοδήγηση της Αστυνομίας, όλος ο εσμός των φασιστικών και παρακρατικών οργανώσεων πάνω στα ταξικά συνδικάτα.
>Στο διάστημα αυτό, δεκάδες είναι τα δολοφονημένα συνδικαλιστικά στελέχη και εργάτες-μέλη σωματείων απο τις φασιστικές συμμορίες και τα επίσημα κρατικά όργανα. 17 Απριλίου 1946, ο Γιώργης Βουτυράς δολοφονείται έξω από το σπίτι του (Βύρωνος) από άνθρωπο της εργοδοσίας, των βιομηχάνων, κάποιον ονόματι Αντωνίου,πληρωμένο χίτη του Λαναρά. Ήταν 47 χρονών.Ο δολοφόνος συνελήφθη-τυπικά-και αφέθηκε ελεύθερος μετά την παρέλευση ορισμένων ημερών. Μετά το έγκλημά του, από απλός εργάτης προήχθη σε φύλακα και μεταφέρθηκε από την εργοδοσία στην Αθήνα.Τον επόμενο χρόνο,έγινε η δίκη του στη Θεσσαλονίκη και αθωώθηκε. Μετά τη δολοφονία, ξεσηκώθηκαν αντιδράσεις σε όλη την Ελλάδα και απεργιακές κινητοποιήσεις στη Νάουσα. Το αστικό κράτος απάντησε με νέο πογκρόμ διώξεων κομμουνιστών και συνδικαλιστών, τόσο στη Νάουσα, όσο και στην υπόλοιπη Ελλάδα.