Bart de Pauw si occupa dei suoi “giorni bui” in una performance di ritorno venduta a Anversa Stadsschouwburg

Mja, mensen die gestraft zijn, die oprecht berouw tonen en actief werken om beter te worden, verdienen wel een tweede kans.

Maar bij den Bart heb ik het gevoel dat em echt alle mogelijkheden heeft uitgeput totdat hij door het verlies in de rechtbank uiteindelijk dan toch schoorvoetend moest toegeven dat em toch in de fout was. Maar dan alleen tegenover de vrouwen waarvan de feiten zwart op wit bewezen zijn in de rechtbank. Lijkt me echt alsof hij “the bare minimum” doet, alleen wat strikt nodig is om zijn reputatie te redden. het voelt niet oprecht.

Maar goed, met die cancelcultuur valt het precies toch mee, als de premier van België naar je show komt kijken en daarna ook nog eens niets dan lof erover heeft.

Mensen mogen het natuurlijk zelf weten, maar ik heb hier geen denderend goed gevoel bij. ik denk toch maar dat ik zijn werk voorlopig even links laat liggen. Spijtig, want deze pé is zeker 1 van de de meest getalenteerde tv-makers in de Vlaamse geschiedneis.

BDP: *‘Ik vind je zo lekker Ella-June, echt – ik zit weer in zo een zone dat ik niet mag zeggen wat ik denk of voel want dat is niet gepast en al en zo – maar my god – vandaag weer – Jij bent zo smoking hot…’*

*‘Ik zou je zo graag willen neuken…’*

*‘Ik denk dat ik mijn haar ga afscheren en zeggen dat ik kanker heb en het via Make-a-Wish ga proberen…’*

*‘Sorry – dat was er los over…’*

EJH: *‘Dag Bart, dat vond ik ook. Zulke berichten mag je me niet sturen’*

BDP: *‘Ik ben nog blijven gintoniccen. Beschouw het misschien als een compliment? Ergens in de verte zo?’*

*‘En plies – deze keer niks tegen Stijn zeggen?’*

*‘Dag Ella-June, ik zit heel erg verveeld met mijn bericht naar jou gisteren. Een bericht dat iemand in normale omstandigheden nooit zou sturen. Verveeld omdat dat bericht mij een mens maakt die ik helemaal niet ben of wil zijn. Ik zou het heel erg jammer vinden dat dit dan ook het beeld zou zijn dat ik bij je achterlaat. Nogmaals heel erg sorry…’*

*‘(En dan stuurt ze normaal een klein geruststellend edoch vermanend berichtje dat het uiteindelijk wel ok is)’*

EJH: *‘Ik stuur je niets, omdat ik gewoonweg niet weet wat ik hierop nu kan antwoorden Bart. Ik vind dit gewoonweg echt niet oké. Je brengt mij in een heel erg ongemakkelijke situatie, waar ik helemaal niet wil inzitten… Ik zou het fijn vinden als je me nooit meer zulke berichten stuurt.’*

BDP: *‘Mocht ik een Konrad Widelski zijn of een Matthias Schoenaerts zou je een blozende foei hebben terug gestuurd. Maar nu ben ik die vieze oude man en dat valt verkeerd. Het leven is niet altijd eerlijk. Ik zal je NOOIT nog dat soort berichten sturen – met deze lichte hoop als afscheid – ik hoop dat je me meer ziet doorschemeren in mijn werk, in Showtime – dan in dat laatste sms’je… (en je bent smoking hot, sorry dat ik het opmerk)’*

Wat ne fucking kwal, echt. Deze conversatie leeft rentfree in mijn hoofd. Om me eraan te herinneren dat ik nooit zo zielig mag zijn, en zo vies.

Weet je wat echt louterend, relevant en – het blijft Bart De Pauw – super grappig zou zijn geweest?

Als hij een hele show had gemaakt vanuit het gezichtspunt van een van zijn doelwitten.

Dan zouden we weten dat hij het eindelijk begrepen had. Dat hij – stielman als hij is – zich had voorbereid met een aantal serieuze gesprekken met de vrouwen die hij benadeeld heeft, of dat hij op zijn minst geprobeerd had om zich in hen in te leven. Dan zouden we echt kunnen zeggen: hij is gelouterd.

Loutering betekent dat je door een ingrijpende ervaring een verandering in je persoonlijkheid hebt ondergaan omdat je op een andere manier, door andere ogen, naar de wereld hebt gekeken.

Dat is het tegendeel van wat onze premier uit zijn botten sloeg: “Ik zag een gelouterd man die teruggevonden heeft wie hij is geweest” is, behalve een uitspraak van een zalvende nietszeggendheid waar zelfs Rik Torfs ijl in het hoofd van wordt, een tegenstrijdigheid.

Want de bedoeling van een loutering is net dat je niét meer de persoon bent die je daarvoor was.

Als je de uitspraak van De Wever gaat ontleden – altijd nodig – , dan kom je tot de verontrustende conclusie dat zijn echte boodschap een zoveelste vergoelijking is van De Pauws bewezen misdrijven: dit keer luidt het excuus “hij was toen hij die misdrijven pleegde, zichzelf niet”. Iets waar de rechter in het vonnis absoluut niet van overtuigd was, anders had ze die 6 maand met uitstel wel aan De Man Van Melle gegeven.

Dat de premier van ons land de geschiedenis op dit niveau probeert te herschrijven, geeft te denken over zijn betrouwbaarheid in staatszaken. En van vrouwvriendelijkheid moeten we hem al helemaal niet meer verdenken. Dat heeft hij met de rest van De Pauws nieuwe vriendenclub gemeen.

En daarom zou een show van De Pauw vanuit het perspectief van Naert, Henrard, Lloyd en de anderen niet alleen getuigen van loutering, maar ook van lef. En van eindelijk eens opréchte zelfspot.