Il filosofo Ernst Cassirer definisce l’uomo come un’entità che crea simboli e simboli e dà un senso al mondo attraverso i simboli. Secondo lui, le persone comprendono e costruiscono realtà non direttamente, ma attraverso simboli significativi. Questi simboli a volte possono essere una lingua, una bandiera, una struttura architettonica o una personalità.
In questo contesto, negli ultimi anni e i processi giudiziari di Ekrem ̇mamoğlu e i processi giudiziari a cui è stato esposto, lo ha portato molto più lontano di un sindaco normale o solo una figura politica. Per molte persone, è diventato il simbolo della volontà repressa, ha interrotto i processi democratici e i diritti sociali che sono stati costretti a ritirarsi.
Ciò che si cerca di essere punito nella persona di Imamoglu non è solo l’ascesa politica di un individuo; È anche un desiderio di libertà, legge, razionalità e rappresentazione sociale. Il suo atteggiamento amichevole, calmo ma determinato; Il suo contatto con il pubblico con la lingua quotidiana; E nonostante la natura tesa della politica, il suo sforzo di rimanere costruttivo lo ha reso un attore politico e una figura simbolica.
Secondo la teoria di Cassirer, i simboli rappresentano non solo situazioni esistenti, ma anche potenziale futuro. In questo senso, İmamoğlu è il simbolo del tipo di governo e rappresentanza che immaginiamo non solo nella Turchia di oggi ma anche nella Turchia. Spero per alcuni di noi, paura per alcuni di noi – ma è diventata un oggetto di significato per tutti.
Negli ultimi anni, specialmente a Istanbul, i passi che ha adottato, ha rafforzato il suo potere di rappresentanza. Servizi come dialoghi diretti con i giovani, politiche gratuite di Internet e di trasporto, supporto per l’occupazione delle donne, progetti di scuola materna realizzati con la comprensione del comune sociale lo hanno posizionato come una figura che semplifica la vita, non solo un manager. Inoltre, lo ha fatto in uno stile unificante senza alimentare il campo ideologico. Ad esempio, il rapido coordinamento nella regione dopo il terremoto, le attività di aiuto svolte dal governo in collaborazione anche con le istituzioni ufficiali del governo hanno suscitato la sensazione di “c’è qualcuno che pensa per nostro conto”.
Ekrem ̇mamoğlu si distingue oggi come leader che cerca di creare un terreno in cui non solo gli elettori ma anche le persone di diversi segmenti socio-politici possono esprimersi. È una figura vettore non solo con voti ma anche con emozioni, non solo politicamente ma anche simbolicamente.
Per tutti questi motivi, Ekrem ̇mamoğlu si distingue come uno dei candidati più discussi non solo oggi ma anche nel prossimo futuro. Nell’atmosfera dei blocchi nell’attuale atmosfera politica, polarizzazione sociale e insicurezza per le istituzioni, Imamoğlu è visto come una porta di rigenerazione per molti segmenti, la speranza di ricostruzione. Con questa tendenza, il numero di persone che credono che i giorni in cui avranno voce in capitolo nella gestione non solo di Istanbul ma anche nella gestione di Türkiye non sono molto lontani. Secondo alcuni, questa è una trasformazione inevitabile, l’inizio di un processo di lotta se alcuni vedono. Tuttavia, in ogni caso, Ekrem İmamoğlu non è più un sindaco: un portatore di significato, un simbolo e un presagio di un potenziale futuro.
https://www.reddit.com/gallery/1kwxoq0
di hehehe3131
3 commenti
Yani mesele sadece onun ne yaptığı değil neyi temsil ettiği. Hukukun, normalleşmenin, diyalogun ve “başka bir siyaset mümkün” duygusunun karşılığı gibi. Herkesin ona yüklediği anlam farklı ama bu da zaten sembol dediğin şeyin doğasında var.
out of context, ikinci resim yapay zekâ ürünü. En sağda, polis aracının üstüne bakarak anlayabilirsiniz.
Güzel bir yazı dediklerine katılıyorum. İmamoğluyla alakalı kendi düşüncelerimi de ekleyeceğim.
2019 yılında adaylığı ilk açıklandığında “bu kim aq no name adamı çıkarmışlar resmen kaybetmeye oynuyorlar” diye düşünmüştüm. Ne kadar yanıldığımızı zaman gösterdi. Yüksek ihtimal chpnin kendisi bile Ekrem’in kazanmasını beklemiyordu o dönem. Feci bir seçim makinesi çıktı ama akpnin kendisinin de adamın isminin duyulmasında büyük payı oldu. Siyasette uzun zaman sonra ilk kez Erdoğan’ın anladığı dilden konuşan birini görünce şahsen baya heyecanlanmıştım.
Sonrasında adama 6 yıl boyunca psikolojik işkence yapmaya uğraştılar. Kışkırtmak için demediklerini bırakmadılar, etmedikleri hakaret, atmadıkları iftira kalmadı. Sayısız saçma sapan dava açıldı hakkında. Bir karadenizli olmasına rağmen şaşırdığım bir şekilde gayet sakin hareket etti olaylara alıştıktan sonra. Başlarda yalpaladığı, yanlış yaptıkları, eleştirdiklerim oldu ama bir şey çok kesindi: Erdoğan ve bütün akp bu adamdan çok korkuyordu.
O zamandan beri bu adamın yaşadığı her şey, Türkiyedeki adaletsizliğin göstergesi, ikili hukuk sisteminin apaçık delili oldu. İmamoğlu’nun kaderi, ülkenin kaderiyle iç içe geçti.
Lafını esirgemedi ama sözlerini de o kadar ustaca seçti ki soktuğu lafları izlemesi karşı tarafa aşırı keyifliydi. Siyasete uzun zamandır böyle bir adam gelmedi. Seçmeni sokakta kazandı. En önemli özelliği small talk becerisiydi. Yaşlılar için muhabbetinin ve konuşmasının iyi olmasının bir siyasetçinin çok önemlidir ve İmamoğlu muhabbeti çok iyi olan biriydi. İnsanları böyle kazandı. Kimseyi ayrıştırmadı, kimseye etiket takmadı ve bu akpnin tam tersi bir durum olduğu için insanların sevgisini kazanmasına sebep oldu.
19 Mart’tan beri gelen süreçte ise yaşanan onca haksızlığa ve hukuksuzluğa rağmen bana hala bu ülke için umut olduğunu, meğerse ülkesini seven üst düzey bürokratlarının, devlet adamlarının hala bulunduğunu ve bunlarla Türkiyenin geleceğinin çok daha güzel olabileceğini gösterdi.
Ben inanıyorum ki eninde sonunda su akacak yolunu bulacak. Bu ülkeyi onurlu,namuslu,ülkesini seven insanlar yönetecek. Bu süreçte tanıdığım ve çok sevdiğim Mahir Polat’ın dediği gibi: Türkiye,kendi çocuklarıyla şifa bulacak.