Studente in Pan -hellenic si piegò e apparve le sue polveri – “tutti copia” gridarono i suoi genitori non appena fu annullato

Και εδώ βλέπουμε το πόσο διεφθαρμένη και διεστραμμένη λογική κατέχει ο Έλληνας (ένα ποσοστό τουλάχιστον)

Δεν τον πείραξε που ο γιος του αντιγράφει, θα ήταν οκ δλδ με αντιγραφή αν δεν τον έπιαναν.

Και το πρώτο πράγμα που έκανε για να δικαιολογήσει την κλεψιά (γιατί κλεψιά είναι, να μπει κάποιος σε μια σχολή και να στερήσει θέση από σωστούς μαθητές) ήταν να κατηγορήσει (χωρίς στοιχεία και αποδείξεις φυσικά) τους υπόλοιπους ότι αντιγράφουν (και είμαι σίγουρος ότι υπάρχουν πολλοί τέτοιοι βέβαια).

Πραγματικά αναγουλιάζω με τέτοια απλά πράγματα, 0 αποδοχή ευθυνών, και οι άλλοι φταίνε οπότε καλά κάνει, αν τους άλλους δεν του κάνετε τπτ μην κάνετε και στον δικό μου κτλ. Σαν τελικά οι πολιτικοί να μοιάζουν με τον απλό τον Έλληνα που δεν έχει ηθική τελικά.

Βέβαια έχουμε και την όλη εκπαίδευση και την επιτυχία (να μπεις σε σχολή) να βασίζεται σε 5 μέρες εξεταστικής (που μπορεί να σε φάει το άγχος, να είσαι άυπνος, αδιάθετος/κουρασμένος/άρρωστος, να κολλήσεις κτλ και άλλα πόσα), ενώ θα μπορούσε κάλλιστα αυτό να επηρεάζεται μόνο από την σχολική επίδοση όλης της χρονιάς.

Λίγες φορές έχω θελήσει να παρατήσω την δουλειά στο σχολείο και να πάρω τα βουνά, αλλά όλες τις φορές το πρόβλημα ήταν κάποιος γονιός.

Από αυτούς που καταφέρνουν να σαμποτάρουν την εκπαίδευση των παιδιών τους με τον εξής τρόπο: τα έχουν τόσο τυλιγμένα σε σελοφάν που και η παραμικρή δυσκολία στο σχολείο θεωρείται επίθεση στην «ψυχική τους υγεία».

Στο μυαλό τους, η εκπαίδευση πρέπει να προσαρμοστεί στο παιδί, όχι το παιδί στην εκπαίδευση. Αν κάτι είναι δύσκολο, είναι “τοξικό”. Αν κάτι απαιτεί προσπάθεια, είναι “πίεση”. Αν κάτι δεν χαρίζεται, είναι “άδικο”.

Και έτσι, περνούν στο παιδί το μήνυμα πως η εισαγωγή στο πανεπιστήμιο είναι κάτι που του οφείλεται, όχι επειδή προσπάθησε, αλλά επειδή απλώς… υπάρχει. Είναι αρκετά “καλό παιδί”, αρκετά “ευαίσθητο”, αρκετά “ιδιαίτερο”.

Μόνο που ο κόσμος δεν λειτουργεί έτσι. Κι όταν αυτό το παιδί βγει στην κοινωνία, η σύγκρουση με την πραγματικότητα δεν θα είναι απλώς εκπαιδευτική, θα είναι βίαιη.