“Non è niente: la qualità dell’aria certamente la migliore nel paese, niente streghe eppure sono chiuse”

Ég skil kannski afneitunina hjá fólki sem á erfitt með að yfirgefa heimili sín og æskuslóðir, að þurfa að skilja allt gamla lífið sitt eftir og byggja upp nýtt. Þótt mér finnist það rugl að fara alltaf aftur til baka eftir öll gosin og fréttir af sprungum að opnast undir fólki og á leiksvæðum hef ég ákveðna samúð með fólki í ljósi aðstæðna.

En þetta, að vilja ekki loka fyrirtækinu sínu og mögulega leggja gesti hússins í (lífs)hættu bara til að þurfa ekki að endurgreiða, það er bara græðgi.