>Terwijl de arizonaregering van premier De Wever (N-VA) nog steeds verder onderhandelt over het zomerakkoord, is in het midden van de nacht alvast de programmawet gestemd in de Kamer. Les Engagés had de stemming lange tijd tegengehouden omdat er geen extra middelen voorzien waren voor de OCMW’s die een golf van nieuwe inschrijvingen verwachten begin volgend jaar, wanneer de beperking van de werkloosheid in de tijd in voege zal treden. Gisteren werd een akkoord bereikt over de extra middelen, waardoor de programmawet gestemd kon worden.
Onthou dit. Dit gaat straks terugkomen.
>Over welke kansen op werk men deze mensen wil bieden, blijft het ondertussen oorverdovend stil. Terwijl dit de kern van de zaak is. Ook bijzonder kwetsbare mensen met een arbeidsbeperking en oudere werkzoekenden worden getroffen. Het simplistische uitgangspunt is dat als je werklozen hun uitkering afpakt, dat ze dan wel sneller werk zullen vinden. De verantwoordelijkheid wordt dus volledig bij de werkzoekende gelegd. Er wordt dus niet naar de werkgevers gekeken, die geen aangepast werk voorzien.’
>”Activeren is dé hefboom die nodig is om de budgettaire situatie van dit land opnieuw op koers te krijgen”, liet minister van Financiën Jan Jambon (N-VA) optekenen.
“Activeren” dus. Lees: langdurig zieken, mensen die chronisch vermoeid zijn, mensen met een kapotte rug, kapotte benen, allerlei kwaaltjes, die moeten maar opdraven en gedwongen worden te werken. Ongeacht het bij hen past of niet. Hoe gaan de bedrijven anders hun winsten op pijl houden? Niet dat de arbeider zelf daar iets van overhoud.
Hoeveel productiviteit er ook bij komt: het zal nooit genoeg zijn. Mensen kopen niet enkel vandaag aandelen, maar vaak per maand. Stel nog dat er meer gewerkt en geproduceerd wordt, en dat er een periode van stijgende waarde is. Wat daarna? Wat met de mensen die niet nu, maar ergens in de toekomst kopen. U hebt uw winst, maar zij zijn nog maar net begonnen. Dus voor hen om winst te maken, moet het aandeel nog meer stijgen.
Het houdt nooit op. De verhoging van vandaag is de norm van morgen. En dan moet er weer verhoogd worden. Dat valt niet vol te houden. En dan nog niks gezegd ivm ongepast werk, ongerealiseerde productie die het gevolg zal zijn, minder geld om zaken te kopen, aankopen die uitgesteld worden, impact op verkoopcijfers bedrijven, etc…
Dit gaat gegarandeerd bergaf.
We hebben net meer opleidingen nodig, meer tijd om die te volmaken, meer tijd om te genezen. Maar de boer is zo ongeduldig en bewust op winst, dat die besluit zijn veld niet te bezaaien. Dat zijn kosten, weet u? En dan verbaasd zijn dat er niks groeit, het zal wel de schuld van de socialisten zijn /s
>Er zou een ‘ultiem jobaanbod’ plaatsvinden voor de schrapping, maar wat dat aanbod inhoudt wordt aan de regionale arbeidsbemiddelaars overgelaten. Voorlopig zijn daar amper concrete details over geweten. ‘Dit is een tekenend voorbeeld van de ondoordachtheid. Meer mensen aan het werk zal niet lukken als je hen in de steek laat en hen niet langer begeleidt in hun zoektocht naar een job, geen langere opleiding meer laat volgen of hen geen kansen biedt’, voorspelt de vakbond.
Mensen iets aanbieden dat ze niet kunnen, dat gaat niet gaan. Dat gaat eender welk bedrijf trouwens zelf ook merken en weigeren.
En wat krijg je dan massa’s mensen op leefloon. Herinnert u zich de start van dit schrijven? Juist. De regering weet maar al te goed hoe dit zal lopen. Maar het gaat om de postjes, weet u wel. Het verhaal in de media. De polarisatie, die dient uw stemgedrag te manipuleren. En zo bepaalde partijen de ouderen aan hun duurbetaalde jobs te doen komen.
Echarnus on
Goed zo.
MattC84_ on
OP heeft op basis van zijn geschiedenis op zijn minst communistische sympathieën, dus reageer ik meer op het artikel dan op zijn comment.
Zeer gemengde gevoelens over wat deze regering doet. Enerzijds moet er iets gedaan worden om de kost van de vergrijzing op te vangen, en berekeningen van het planbureau tonen aan dat de maatregelen effect zullen hebben.
Maar de genomen maatregelen zijn duidelijk overwegend rechts. Ambtenarenpensioenen worden gekelderd (verworven rechten, iemand?) ondanks hogere pensioenbijdragen (die hopelijk nu gaan verdwijnen en dus tot meer nettoloon zullen leiden?), er is nergens sprake van werkbaar werk voor oudere werknemers om het tot 68 vol te houden, aan de subsidies voor bedrijfswagens wordt niet geraakt en IT’ers krijgen er zelfs fiscale cadeau’s bij, hoera!
De meerwaardebelasting is op zich een goede zaak, maar een druppel op een hete plaat en de uitwerking ervan lijkt zo hopeloos complex. Verder dan dat en het afvijlen van de scherpste randen van de andere maatregelen komen de centrumlinkse partijen jammer genoeg niet.
Dat is dus mijn probleem met deze maatregelen. Akkoord, ik draag mijn steentje bij, maar bij anderen moet dat blijkbaar niet? Het voelt onrechtvaardig aan, en daarom heb ik gestaakt en steun ik toekomstige stakingen. Mocht de pijn meer evenredig verdeeld worden zou ik de stakingen niet steunen.
Als laatste punt mis ik helemaal hoe onze regering toekomstige economische groei zal verzekeren. Lagere loonkosten zal u misschien meteen willen aanhalen, maar die zijn macro-economisch gerommel in de marge en vloeien vooral naar de zakken van de werkgevers en hun aandeelhouders. De Vlaamse regering heeft wel een nobel streven om de uitgaven voor onderzoek en ontwikkeling te verhogen tot 5% van het vlaams bbp.
4 commenti
>Terwijl de arizonaregering van premier De Wever (N-VA) nog steeds verder onderhandelt over het zomerakkoord, is in het midden van de nacht alvast de programmawet gestemd in de Kamer. Les Engagés had de stemming lange tijd tegengehouden omdat er geen extra middelen voorzien waren voor de OCMW’s die een golf van nieuwe inschrijvingen verwachten begin volgend jaar, wanneer de beperking van de werkloosheid in de tijd in voege zal treden. Gisteren werd een akkoord bereikt over de extra middelen, waardoor de programmawet gestemd kon worden.
Onthou dit. Dit gaat straks terugkomen.
>Over welke kansen op werk men deze mensen wil bieden, blijft het ondertussen oorverdovend stil. Terwijl dit de kern van de zaak is. Ook bijzonder kwetsbare mensen met een arbeidsbeperking en oudere werkzoekenden worden getroffen. Het simplistische uitgangspunt is dat als je werklozen hun uitkering afpakt, dat ze dan wel sneller werk zullen vinden. De verantwoordelijkheid wordt dus volledig bij de werkzoekende gelegd. Er wordt dus niet naar de werkgevers gekeken, die geen aangepast werk voorzien.’
Ondertussen heeft Jan Jambon zich al uitgesproken: https://www.vrt.be/vrtnws/nl/2025/07/21/storm-van-kritiek-op-zomerakkoord-van-oppositie-en-vakbonden-we/
>”Activeren is dé hefboom die nodig is om de budgettaire situatie van dit land opnieuw op koers te krijgen”, liet minister van Financiën Jan Jambon (N-VA) optekenen.
“Activeren” dus. Lees: langdurig zieken, mensen die chronisch vermoeid zijn, mensen met een kapotte rug, kapotte benen, allerlei kwaaltjes, die moeten maar opdraven en gedwongen worden te werken. Ongeacht het bij hen past of niet. Hoe gaan de bedrijven anders hun winsten op pijl houden? Niet dat de arbeider zelf daar iets van overhoud.
Hoeveel productiviteit er ook bij komt: het zal nooit genoeg zijn. Mensen kopen niet enkel vandaag aandelen, maar vaak per maand. Stel nog dat er meer gewerkt en geproduceerd wordt, en dat er een periode van stijgende waarde is. Wat daarna? Wat met de mensen die niet nu, maar ergens in de toekomst kopen. U hebt uw winst, maar zij zijn nog maar net begonnen. Dus voor hen om winst te maken, moet het aandeel nog meer stijgen.
Het houdt nooit op. De verhoging van vandaag is de norm van morgen. En dan moet er weer verhoogd worden. Dat valt niet vol te houden. En dan nog niks gezegd ivm ongepast werk, ongerealiseerde productie die het gevolg zal zijn, minder geld om zaken te kopen, aankopen die uitgesteld worden, impact op verkoopcijfers bedrijven, etc…
Dit gaat gegarandeerd bergaf.
We hebben net meer opleidingen nodig, meer tijd om die te volmaken, meer tijd om te genezen. Maar de boer is zo ongeduldig en bewust op winst, dat die besluit zijn veld niet te bezaaien. Dat zijn kosten, weet u? En dan verbaasd zijn dat er niks groeit, het zal wel de schuld van de socialisten zijn /s
>Er zou een ‘ultiem jobaanbod’ plaatsvinden voor de schrapping, maar wat dat aanbod inhoudt wordt aan de regionale arbeidsbemiddelaars overgelaten. Voorlopig zijn daar amper concrete details over geweten. ‘Dit is een tekenend voorbeeld van de ondoordachtheid. Meer mensen aan het werk zal niet lukken als je hen in de steek laat en hen niet langer begeleidt in hun zoektocht naar een job, geen langere opleiding meer laat volgen of hen geen kansen biedt’, voorspelt de vakbond.
Mensen iets aanbieden dat ze niet kunnen, dat gaat niet gaan. Dat gaat eender welk bedrijf trouwens zelf ook merken en weigeren.
En wat krijg je dan massa’s mensen op leefloon. Herinnert u zich de start van dit schrijven? Juist. De regering weet maar al te goed hoe dit zal lopen. Maar het gaat om de postjes, weet u wel. Het verhaal in de media. De polarisatie, die dient uw stemgedrag te manipuleren. En zo bepaalde partijen de ouderen aan hun duurbetaalde jobs te doen komen.
Goed zo.
OP heeft op basis van zijn geschiedenis op zijn minst communistische sympathieën, dus reageer ik meer op het artikel dan op zijn comment.
Zeer gemengde gevoelens over wat deze regering doet. Enerzijds moet er iets gedaan worden om de kost van de vergrijzing op te vangen, en berekeningen van het planbureau tonen aan dat de maatregelen effect zullen hebben.
Maar de genomen maatregelen zijn duidelijk overwegend rechts. Ambtenarenpensioenen worden gekelderd (verworven rechten, iemand?) ondanks hogere pensioenbijdragen (die hopelijk nu gaan verdwijnen en dus tot meer nettoloon zullen leiden?), er is nergens sprake van werkbaar werk voor oudere werknemers om het tot 68 vol te houden, aan de subsidies voor bedrijfswagens wordt niet geraakt en IT’ers krijgen er zelfs fiscale cadeau’s bij, hoera!
De meerwaardebelasting is op zich een goede zaak, maar een druppel op een hete plaat en de uitwerking ervan lijkt zo hopeloos complex. Verder dan dat en het afvijlen van de scherpste randen van de andere maatregelen komen de centrumlinkse partijen jammer genoeg niet.
Dat is dus mijn probleem met deze maatregelen. Akkoord, ik draag mijn steentje bij, maar bij anderen moet dat blijkbaar niet? Het voelt onrechtvaardig aan, en daarom heb ik gestaakt en steun ik toekomstige stakingen. Mocht de pijn meer evenredig verdeeld worden zou ik de stakingen niet steunen.
Als laatste punt mis ik helemaal hoe onze regering toekomstige economische groei zal verzekeren. Lagere loonkosten zal u misschien meteen willen aanhalen, maar die zijn macro-economisch gerommel in de marge en vloeien vooral naar de zakken van de werkgevers en hun aandeelhouders. De Vlaamse regering heeft wel een nobel streven om de uitgaven voor onderzoek en ontwikkeling te verhogen tot 5% van het vlaams bbp.
Maar is er een plan?