La lettera di Deniz Gezmiş a suo padre nel 1971: “Padre, grazie per avermi allevato come kemalista. Siamo la seconda indipendenza di Türkiye. Oggi il governo ha lasciato il suo potere perché non c’è una vera opposizione da parte nostra e tutti si sono identificati dalla linea kemalista.”

Kaynak: Cumhuriyet, 29.01.1971, s. 1-7. Gazetenin 1. ve 7. sayfalarını archive.org’a yükledim, şu linkten kaynağın PDF’ine ulaşabilirsiniz → [https://archive.org/details/cumhuriyet-gazetesi-29-ocak-1971](https://archive.org/details/cumhuriyet-gazetesi-29-ocak-1971)

Bugün öyle bir kitle var ki en küçük vatan/millet söyleminde dahi insanları faşist ilan ediyor, sanki selefi bir mürteciymiş gibi insanları tekfir edercesine revizyonist ilan ediyor yahut direkt olarak soldan aforoz ediyor. Bunu yaparken de kendilerine 68 Kuşağı’ndan temel bulmaya çalışıyorlar. Bu kişiler, kalpazandan başka bir şey değildir. 68 Kuşağı içerisinde anti-kemalist diyebileceğiniz İbocular dışı hiçbir kitle bulunmadığı gibi 68 Kuşağı’nın ciddi derecede büyük çoğunluğu Kemalizm’i över ve sahiplenir. Kemalist olmadıklarını söylerken bile Kemalizm’e toz kondurmazlar. Vatanseverdirler, bu kitle gibi en küçük vatan/millet söyleminden rahatsız olmadıkları gibi kendilerini ikinci kurtuluş savaşçıları olarak görürler, Mustafa Kemal’in emanetine sahip çıktıklarını söylerler. Bu gönderiyi paylaşırkenki amacımız, hem insanların doğru bilgilenmesi hem de bu kitlenin nasıl rezil bir durumda olduğunu göstermektir. Kendilerine Deniz’i, Mahir’i kalkan edinen bu çelişik kalpazanlara hiçbir zaman itibar etmeyin.