Il genocidio di pensionati e cittadini con disabilità in Argentina

Τα πάντα είναι γενοκτονία αυτές τις ημέρες. Αυτή η αυστηρά ακαδημαϊκή και νομική ορολογία έχει χάσει παντελώς την σημασία της. 

Όχι, η φτωχοποίηση ευαίσθητων κοινωνικών ομάδων δεν είναι γενοκτονία, καθώς ο ορισμός είναι πολύ συγκεκριμένος, δηλαδή η μαζική σφαγή μιας εθνότητας ως αυτοσκοπος για να εξαφανιστεί, και προϋποθέτει γενοκτονική πρόθεση. Ούτε καν ταξοκτονία (classicide) δεν είναι, δηλαδή το ίδιο με βαση όχι το έθνος αλλά την κοινωνική και οικονομική τάξη (δηλαδή αυτό που έκανε ο Πολ Ποτς στην Καμποζία, κι ας λέγεται ίσως ατυχώς “γενοκτονία”), γιατί δεν φαίνεται να είναι σκόπιμη θανάτωση, έμμεση άμεση, με βάση την τάξη, αλλά απόρροια συγκεκριμένων οικονομικών πολιτικών που αδιαφορούν για τις συνέπειες. 

Είναι πράγματι τραγικό, αλλά αφορά κάτι διαφορετικό, έξω από τους ορισμούς αυτούς. Διαφορετικά άνετα λέμε και ότι στην Ελληνική Οικονομική Κρίση έγινε “γενοκτονία” των φτωχότερων Ελλήνων, κάτι φυσικά παραλογο. 

Όλοι είναι ακροδεξιοί, σύμφωνα με το press project, εκτός από τον Μαδούρο, Κιμ Γιονγκ και Αλέξη που είναι “γνήσιοι επαναστάτες” 

Μ’αρέσει που έχει μπει και ο Νετανιάχου στο θέμα με την φωτογραφία για να ενισχυθεί ο συνειρμός.