Ciò che il primo ministro fa qui non è innocente. È inquadratura: la rappresentazione di persone che stanno lottando come profittatori

>Wellicht bestaan ze, zulke opstapelaars. Al zullen dat eerder uitzonderingen zijn. Alle armoede-experts zijn het er over eens dat de zogenaamde non-take-up een veel groter probleem is. Mensen die recht hebben op een sociaal voordeel die, vaak uit onwetendheid of omdat de regels zo complex zijn, er geen beroep op doen. U moet maar eens kijken naar het VRT-programma Zorgen voor mama, waarin de armoedeproblematiek en die non-take-up heel mooi aan bod komen.

>Het is ook een beproefde techniek: vergroot een randfenomeen uit, herhaal het vaak genoeg, en voor je het weet, is de uitzondering de regel geworden.

Overgenomen uit het playbook van Reagan: doen alsof er een gigantisch probleem is, terwijl het gaat om enkelingen. En de enige probleemgevallen die aan bod mogen komen, zijn niet-blanke mensen.

Een veel groter probleem is rijke mensen die zichzelf een laag loon uitkeren, om dan sociale voordelen op te stapelen. Dat pak je aan met een zicht op die vermogens. Dat weigert N-VA dan weer. Dezelfde partij die wil dat we focussen op mensen die financieel aan de grond zitten.

De framing is zo duidelijk als je die 2 stukjes informatie bij elkaar legt. En dat allemaal om verkozen te worden. Mensen bang maken zodat ze op jou stemmen. En dan zit je in die zetel, en dan krijg je dat dik loon en steekpenningen, etc…

De profiteurs van het systeem stelen misschien 1000 € per maand, er zijn grootverdieners die dat met miljoenen doen. Maar die zijn dan weer slimmer dan minister president, daar kan hij niets aan doen.