Gli ottomani sono una ragione per questo o no?

Očekivano je da rast pismenosti bude smanjena kad se nisu gradile škole nego vjerski objekti kao medrese koje su tadašnji studenti pohađali.

Postojala je pismenost među narodom, naravno ne u ruralnim područjima, već u urbanim područjima gdje su bili smješteni mektebi i medresi (ovo je isključivo tokom Osmanskog Carstva). U njima su se djeca i mladi podučavali arapskom pismu, s kojim se pisali bosanski, turski, arapski (naravno) i perzijski (modificirano arapsko pismo).

Pismenost čak i u ruralnim dijelovima se očituje u činjenici da je bosančica sačuvana, i to u više regionalnih varijanti (npr. hercegovačka i krajišnička) koje su se koristile za međuporodična pisma, kao i za ono najpoznatije – diplomatiju (krajišnička pisma).

Sad, iskreno, pretpostavljam da se ovo odnosi na znanje latiničkog i ćiriličnog pisma, ali ne znati ta dva pisma ne znači nužno da je narod ove države bio nepismen.