Federal Human Rights Institute Destructive per il divieto di organizzazioni radicali: “Questa è una guida gratuita per l’arbitrarietà”

>Onduidelijk, ongrondwettelijk en overbodig.

Goed samengevat. Willen we praten over verspilling van belastinggeld? Hoeveel geld gaat er niet naar zulke wetsvoorstellen uitwerken, die enkel bestaan om in de media mee te pronken, in de hoop stemmen te rapen?

Hoe lang is daar over vergaderd? Door hoeveel mensen? Dat moet allemaal aangerekend worden. Verplaatsingskosten, overnachtingen, ambtenaren die vanalles moeten opzoeken, documenten die in veelvoud moeten geprint worden, etc…

Allemaal voor iets dat wettelijk al lang kan, maar niet genoeg show-gehalte heeft voor de politiek. Of erger nog, er zou effectief geld moeten gaan naar staatsorganen die zaken onderzoeken. Capaciteit verhogen. Maar oei, dan kunnen die misschien onderzoek doen naar belastingfraude bij grote bedrijven. Oei, dat wil de N-VA en MR natuurlijk niet(en CD&V, en OVLD, en…). Dan kunnen hun vriendjes geen belastingen meer ontduiken.

>“De wet is veel te vaag en veel te breed”, zegt directeur Martien Schotsmans. “Strijden tegen terrorisme en radicaal geweld is lovenswaardig. Maar zulke beslissingen kunnen niet zomaar door de regering worden genomen. Een onafhankelijke rechter moet dat bekijken, met respect voor het recht op verdediging.”

We leven in een generatie waar het politiek coole ding om te doen is: de rechtstaat negeren, om achter politieke vijanden aan te gaan.

>Bovendien is het onduidelijk tegen wie die sancties kunnen worden ingezet. “Moeten mensen die meelopen in een betoging, of 20 euro willen doneren aan een organisatie die ooit is verboden, ook vrezen voor een sanctie?”, werpt Schotsmans op. Veel organisaties hebben bovendien geen formele structuur, zoals een vereniging met leden of een vennootschap. Bij zulke ‘feitelijke verenigingen’ zal de minister van Binnenlandse Zaken het verbod moeten opleggen aan “identificeerbare personen die op significante wijze betrokken zijn”, maar dat is opnieuw zo vaag dat veel mensen daaronder kunnen vallen.

Nauwelijks uitvoerbaar dus. Maar dat gaan de politiekers zelf niet luidop zeggen. Ze hebben een goednieuwsshow te verkopen, waarmee ze stemmen willen pakken.

>Het ontwerp laat een paar uitzonderingen toe. Zo blijven politieke partijen, vakbonden en erkende religieuze instellingen buiten schot, maar als die hun “doel omzeilen”, kan een verbod wél. De term ‘omzeilen’ is volgens het Firm opnieuw veel te vaag: “De tekst laat zo de mogelijkheid open voor de regering om te oordelen dat beroepsverenigingen of vakbonden hun doel omzeilen als ze zich bijvoorbeeld uitspreken over het klimaat of een genocide aanklagen”, staat er in het advies. Omdat dat niet de kerntaak van die organisaties is.

De staat die verbonden tussen mensen het zwijgen oplegt. En voorlopig enkel sociale en linkse organisaties.

Wat ook wel eens mag gezegd worden: wat als de regering zelf extremistisch word? Denkt u dat “democratisch verkozen” en “extremistisch” elkaar uitsluiten? Dan hebt u een kinderlijk begrip van het concept extremisme.

En ja…

>Voor dit voorstel is het advies van de inlichtingendiensten niet gevraagd.

“Advies vragen? Da’s niet stoer genoeg. Respect voor de rechtstaat? Hey, we hebben wel een imago te verkopen, he! Da’s hoe mensen voor ons stemmen en hoe wij dus onze partijinkomsten bekomen.”

– Alle politieke partijen, waarschijnlijk