Ricordando il Maharaja indiano Jam Saheb Digvijaysinhji di Nawanagar, l’uomo che salvò 640 bambini polacchi dai gulag sovietici e costruì per loro una piccola Polonia accanto al suo palazzo a Jamnagar

Podczas II wojny światowej, po inwazji na Polskę nazistowskich Niemiec i Związku Radzieckiego, tysiące polskich dzieci zostało osieroconych w sowieckich gułagach i obozach pracy. W 1942 roku maharadża Digvijaysinhji Ranjitsinhji Jadeja (Jam Saheb z Nawanagaru) osobiście przyjął około 640 tych zszokowanych, chorych polskich dzieci, przywiózł je do Balachadi koło Jamnagaru w Gudżaracie, zbudował dla nich godne internaty tuż obok swojego letniego pałacu, zatrudnił polskich nauczycieli, aby kontynuowali naukę w ich ojczystym języku, zatrudnił polskich kucharzy do przygotowywania znanych potraw, zapewnił opiekę medyczną i podtrzymał katolickie tradycje, aby dzieci mogły dojść do siebie fizycznie i psychicznie po przeżytych koszmarach. Dzieci nazywały go „Dobrym Maharadżą”, a Polska nadal czci go, nosząc jego imię – szkołę i plac w Warszawie.

[https://en.wikipedia.org/wiki/Digvijaysinhji_Ranjitsinhji_Jadeja](https://en.wikipedia.org/wiki/Digvijaysinhji_Ranjitsinhji_Jadeja)