Sulla situazione attuale del Paese

ekonomik durum sıkıntılı üstüne güvenlik korkusu da eklenince ve insanları evde tutacak şeylerin sayısı arttıkça aşırı normal böyle bir durum olması.

Umrumda değil artık. Strese girince kendim ve çevrem rahatsız oluyor, gülüp geçiyorum artık

Haftalık 45 saatlik mesai üst sınırını bile aşan “yarı zamanlı” iş ilanlarının özgürce verilebildiği bir denetimsizlikte ağır ~~çalışma~~ sömürü şartları insanlarda mesai sonrası (tabii eğer biterse) gezip sosyalleşmeye veya yemek yapmaya enerji bırakmıyor. Gözlemlediklerim bu.

Adam 3-5 tane yeni kelime öğrenmiş kullandığı zaman kendini akıllı göstereceğini sanıp post atmış, üstüne bide sikindirik AIla yapılmış cyberpunk temalı resimler koymuş. İnsanlar hala dışarı çıkıp boş boş dolaşıyorlar, sadece eskisi gibi para harcamıyorlar.

Bu sadece Türkiye’ye has bir olay değil, tabi ülkenin içinde bulunduğu ekonomik ve politik durum bu olayı harlıyor ama bu bahsettiklerin endüstriyel olarak gelişmiş her ülke için geçerli.

Kapitalizm zaten insanların zamanının bir ürün olması üzerinden hareket ettiği için insanlar çoğu zaman zamanlarını daha fazla finansal gelir elde etmeye harcıyor bu sebeplerden bir tanesi. Bir diğeri artık bütün ihtiyaçlar ya birbirinin aynısı zincir marketler ya da eve siparişi şeklinde erişilebiliyor, bu insanların dışarıya çıkması ve yerel esnaf ile etkileşime girmesinin önüne geçiyor.

Yaşadığımız şehirler tekdüze ve endüstriyel hale geliyor, köy, kasaba meydan vb gibi aynı fiziksel çemberde yaşayan insanların düzenli bir araya gelip etkinlikler yaptığı, sosyalleştiği ortamlar git gide azalıyor. Komşuculuk Avrupa’da zaten ölme eşiğinde ve Türkiye’de de o duruma doğru hızla ilerliyor.

İnternet ve sosyal medya insanların can sıkıntısını oturduğu yerden en a enerji harcayarak maskelerinin sağlıyor. Burada aktif olan bizler hesaplayın kaç saatimiz ekran başında geçiyor.

Sürekli negatif haberler vb ile dış dünyaya duyulan güvendw sürekli azalıyor.

Tabi üstüne özellikle Batı toplumlarında artan negatif nihilizmde buna etki ediyor. Burada nihilizmden kastım, etrafını, politikayı, şehri, mahalleyi, toplumu vb. değiştirebileceğine olan inancın azalması ve insanların genel olarak aman, banane, ben mi kurtaracam vb şeklinde günün sonunda hiç birşeyi gerçekten umursamaması. Şimdi dürüst olup kendinize baksanız nilizm I bir dünya görüşü olarak kabul etmeseniz bile hayatınızdaki çoğu şeyin aynı boşvermişlikte olduğunu görebilirsiniz (istisnalar tabiki var)

Bütün bunlar ve dünya çapında orta/fakir kesimin git gide erimesi bahsettiğin şeyleri doğuyor, ve bunlar toplumsal diğer çoğu sorunumuzun temelini oluşturuyor.

Mesela endüstriyel olarak gelişmiş (ki Türkiye de buna bir şekilde dahil) ülkelerin doğum oranlarının sürekli azalmasının bir sebebide bu. Bundan çok değil 20-30 sene önce bile çocuk olanlar mahallede ebeveyn denetimi olmadan sabahtan akşama kadar gezip oynuyordu, çünkü bir mahalle/köy/kasaba kültürü vardı herkes birbirini az çok tanıdığı için çocuklardan bir noktada mahalledeki herkes sorumlu olmuş oluyordu. Oysa şimdi çocuk sahibi olmak çok daha fazla efor istiyor, çünkü sürekli çekirdek ebeveynlerin aktif rol alması gerekiyor vb.

Bunları götümden uydurmuyorum, isteyen biraz uluslararası kaynaklara ve araştırmalara bakarak modern toplum yaşantımızın ne kadar bireyselci ve nihilist olduğunu görebilir. Son zamanlarda artan erkek yalnızlık oranının (ki kadınlarında artıyor ama erkekler daha fazla) da temel sebeplerinden biri bu. Insanlar çok daha az sosyal bağ kuruyorlar ve üstüne zorlaşan ekonomik durum mutsuz ve yalnız on milyonlar belki yüz milyonlarca insanı doğuruyor.

Dünya halkları olarak bir dönüm noktasına giriyoruz, bakalım sonu nereye çıkacak.

Aralık ortasında londra’daydım. christmas kutlamaları, süslemeler o kadar güzeldi ki. Çok kalabalıktı ama ışıl ışıldı her yer. 31 aralık gecesi bağdat caddesi’nde yürüyüş yapayım dedim. 2 tane dükkan spreyle kar yapmış o kadar. boğuk, neşesiz, iğrenç bir ülke. Ha ama bu aşağılık millet daha iyisini haketmiyor.