I giovani con problemi psicologici chiedono più spesso l’eutanasia, il che pone grossi dilemmi agli operatori sanitari: “Sono ancora in fase di sviluppo”
https://eenvandaag.avrotros.nl/artikelen/jongeren-met-psychische-problemen-vragen-vaker-om-euthanasie-en-dat-plaatst-hulpverleners-voor-grote-dilemmas-ze-zijn-nog-volop-in-ontwikkeling-162289
di surpator
3 commenti
Zeer complex onderwerp. Terughoudendheid is geboden, maar soms is het de beste weg. Erg indrukwekkend vond ik de [documentaire over Milou](https://npo.nl/npo3/npo-doc/16-10-2025/VPWON_1364748).
Waarom houden we zó vast aan andermans leven? Als een dier lijdt hebben we er geen problemen mee om deze uit het lijden te verlossen, maar bij mensen moet het maar voortduren omdat er wellicht een kans is dat het beter wordt? Laat mensen die niet wilsonbekwaam zijn verklaard hier zelf over beslissen.
Euthanasie valt voor mij, net als abortus, onder het stukje recht op zelfbeschikking en zou eigenlijk alleen op zware gronden geweigerd mogen worden.
Ik hoorde een paar weken terug dat een oud-mentorleerling van me toestemming had gekregen voor euthanasie vanwege uitzichtloos psychisch lijden. Een week of wat nadat ik hoorde dat ze toestemming heeft gekregen is ze ook overleden.
Aan de ene kant denk ik dan, fijn voor haar – dat er erkenning is, dat haar lijdensweg voorbij is, dat ze zichzelf niet wéér door een behandeling hoeft te slepen, dat ze niet constant meer het gevoel heeft dat ze haar familie teleurstelt.
Aan de andere kant denk ik ook wel eens: meid, je was nog zo jong. Wellicht dat het ooit wel beter zou worden. Van de 10-15 jaar dat ze hiermee te maken heeft gehad waren haar hersenen nog helemaal niet uitontwikkeld. Maar tegelijkertijd, als ik foto’s van haar zag schrok ik enorm; toen ik haar kende was het juist een vrolijke, levenslustige meid met veel gevoel voor humor en daar was weinig meer van over. Uiteindelijk krijg je die toestemming natuurlijk ook niet voor niets.