Ogni giorno a causa del lavoro sono per strada. Come molti automobilisti, passo parte della mia giornata a Kifissos, più di quanto vorrei, ma questa è un’altra storia.
Fermato, curioso, osservo intorno a me. I ponti sull’autostrada nazionale sono sempre pieni di auto, moto e talvolta pedoni. Ma ce ne sono tre sotto i quali vorrei sempre non essere presente:
-
Ponte Vryoulon. Collega Filadelfia con Saints Anargyros. Costruito nel 1962, dopo le ispezioni del 2017(!) è stato giudicato necessitante di riparazioni immediate. L’avete visto, barre esposte, gettate via, cemento mangiato ovunque. Cito anche un articolo in cui si afferma cosa (non) è stato fatto da allora:
https://www.dnews.gr/eidhseis/ellada/508712/gefyra-vryoylon-mia-apo-tis-pio-epikindynes-gefyres-tis-attikis -
Ponte ad Atene Avenue. Il famoso ponte che collega l’altura di Kifissos alla periferia occidentale o (tramite il secondo ponte) a KTEL e Lenorman. In questo in particolare non noto problemi significativi nelle sue condizioni, anche se presenta danni e alcuni punti vulnerabili sottostanti, mi preoccupa principalmente la manutenzione di un ponte che si riempie, principalmente di veicoli pesanti diretti ad Aspropyrgos. Parliamo di migliaia di tonnellate ogni giorno. Ovviamente la questione non è se il ponte in questione possa sostenerli, ma se verrà mantenuto.
-
Il ponte pedonale giallo a Filadelfia. Ho visto anche delle moto attraversarlo. Ancora una volta mi chiedo se e quanto sia mantenuta bene, perché si presenta in pessime condizioni, almeno sulle pareti laterali.
Degno di nota è il ponte bianco a Petrou Ralli all’altezza della birreria ateniese. Chiunque l’abbia scalato sa da un lato che a causa del vento si avverte una vibrazione, cosa che forse dovrebbe accadere, come ci è stato riferito rispettivamente su OAKA. In compenso le lastre di cemento sono rovinate, le moto che lo attraversano abusivamente non aiutano, e ancora una volta non l’ho mai vista manutenuta.
Sembra che l’unico modo in cui lo Stato può procedere con la correzione dei testi errati, se lo fa, è mobilitare prima i cittadini. I ponti sono la ragione. Lo stesso vale ovunque.
di GlobalPunch
5 commenti
Γενικά στην Αθήνα πρέπει να πορεύεσαι με τη λογική ότι όλα είναι ετοιμόρροπα και ανά πάση στιγμή μπορεί να καταρρεύσουν.
Μακάρι να ανησυχούσα και εγώ μόνο για τις γέφυρες.
Τις προάλλες ήμουν για μια δουλειά στον Κολωνό και ήταν κάτι χωματουργοι εκεί που σκάβανε για οπτικές ίνες. Σε ένα σημείο κοντά στο πεζοδρόμιο είχε καταρρεύσει η άσφαλτος κατά τη διάρκεια των εργασιών, και μπορούσε να δεις κάτω από το δρόμο ότι… Ήταν εντελώς κούφιος. Μα το θεό δε το χω ξανά δει αυτό. Ένα στρώμα άσφαλτο το οποίο φαινομενικά αιωρείται και από κάτω το κενό.
Ρε μάστορα του λέω, είναι φυσιολογικό αυτό? Έτσι είναι όλοι οι δρόμοι? Είπα μήπως δε ξέρω κάτι και μου πει ναι και μου φύγει το άγχος, αλλά μου απάντησε το αναμενόμενο, ότι φυσικά δεν είναι νορμάλ αυτό, ότι ο εργολάβος που το έκανε πρέπει να μπει φυλακή κανονικά, ότι είναι ακραία επικίνδυνο και πως επειδή εκείνοι το βρήκαν τώρα οφείλουν να ρίξουν από κάτω υλικό. Δε μπορούν να το αφήσουν έτσι.
Δηλαδή όχι μόνο δε θα μπει φυλακή αυτός που το έκανε αυτό για να γλυτώσει λεφτά εις βάρος άλλων και με κίνδυνο της ζωής τους, θα χρεωθεί και διαφορετικός άνθρωπος την επισκευή απλά γιατί είναι τίμιος και το ανέφερε αντί να κάνει απλά τη δουλειά του και να φύγει.
Ελλαδαραααα
γιατί να το φτιάξω τώρα, αντί να περιμένω να πέσει μόνο του και να γλιτώσω τα έξοδα κατεδάφισης; Το πολύ πολύ να πεθάνουν κανά δυο. Εντάξει, οκ, κάθε μέρα πεθαίνει κόσμος, δεν είναι δα και τόσο σημαντικό.
Ενίοτε για την δουλειά μου πρέπει να πηγαίνω στα πρακτορεία μεταφορών στον Βοτανικό ή το Μοσχάτο. Πραγματικά είναι από τα χειρότερα πράγματα που μου ζητάνε να κάνω αλλά ευτυχώς δεν γίνεται πολύ συχνά.
Τώρα μιλάμε για βαριά βιομηχανικές περιοχές που η κίνηση είναι 99% νταλίκες με όλες τις επιχειρήσεις εκεί να εξυπηρετούνται από κάτι κατσικόδρομους. Πριν κανά μήνα πάλι εκεί και έπρεπε να περάσω ένα γεφυράκι το οποίο πέρναγε ένα ρέμα και ήταν εμφανώς έτοιμο να πέσει. Δεν ήθελα αλλά ήμουν κολλημένος μεταξύ όλων των νταλικών της Αθήνας και δεν είχα επιλογή να μην περάσω από εκεί οπότε πέρασα, όσο το μοιραζόμουν με άλλες 2 νταλίκες. 2 μέρες μετά που ήταν η μεγάλη βροχή που πλημμύρισε τα πάντα εκείνο το γεφυράκι κατέρρευσε.
Κοινώς ζούμε από τύχη.
Εδω η γεωμυθικη βρηκε υπογειες σπηλαιωσεις στον ιδιο τον δρομο. Μαζι με τις γεφυρες ολο το πραγμα ειναι βομβα που θα σκασει.
Ιδανικα κανεις αναπλαση και επαναφερεις το φυσικο τοπιο, στην περιοχη πριν γινει το μπαμ, αλλα εδω θα εχουμε νεκρους και παλι απο την αρχη.
Που να δεις και τα βιντεο απο τις υπογειοποιήσεις ολων των ρεματων και ποταμων της Αττικής σε τι κακο χάλι βρίσκονται οι αγωγοί. Οπλισμοί που φαινονται πλεον και ειναι σκουριασμενοι. Εγω βλεποντάς αυτα τα βιντεο απορώ ποσα χρονια ακομα θα αντεξουν μεχρι να πεσουν δρομοι. Συν πολυκατοικιες που ειναι κατασκευασμενες πανω σε ρεματα μεσα στον βαθυ αστικο ιστο που σιγουρα θα εχουν θεματα στατικοτητας. Γενικως οι υποδομες της Αθηνας εκτος του οτι δεν αντεχουν τοσο κοσμο, ειναι παναρχαιες και αμφιβαλλω για το αν συντηρουνται, όπως τιποτα σε αυτη τη χώρα.