Share.

4 commenti

  1. Ale tam na dnie jeziora chyba naprawdę są groby z czasów II wojny światowej. Rusałka została wtedy wykopana z rokzazu nazistów (to nie jest naturalny zbiornik). Tak mi przynajmniej tata opowiadał.

  2. DarkRedMirror on

    Generalnie temat jest tragiczny i sam w sobie w ogóle nieśmieszny, ale jednak groteska uderza, kiedy przeglądasz sobie baseny na Google Maps i aplikacja w ten sposób „poleca” ci jeden z nich w morzu (ha, morzu, ha, pływanie) zupełnie zwykłych pozycji. Żeby nie tylko bawić, ale również uczyć, i generalnie dla pamięci ofiar, przepisze treść jednej z tablic na terenie samego jeziora: „Jezioro Rusałka

    Rusałka (niem. Elsensee) to sztuczny akwen zbudowany w czasie okupacji niemieckiej z wykorzystaniem potoku Bogdanka oraz glinianek. Przed rozpoczęciem prac teren pobliskiego lasku golęcińskiego stał się miejscem masowych egzekucji. Żołnierze SS rozstrzelali tu bezbronnych, cywilnych mieszkańców Poznania.

    Inwestycję rozpoczęto w 1940 r. Nadzorował ją okupacyjny Zarząd Parków i Cmentarzy. Do prac wykorzystano polskich robotników przymusowych (w tym około 40 nieletnich) oraz więźniów żydowskich. Żydzi, deportowani do Poznania z kilku gett na terenie Kraju Warty, przetrzymywani byli m.in. w obozach w Krzyżownikach, Strzeszynie i na Stadionie Miejskim. Karmieni głodowymi racjami Żydzi pracowali po 12 godzin dziennie. Pozbawieni odzieży ochronnej brodzili w wodzie bez względu na porę roku. Praca odbywała się w sposób ciągły. Za najmniejsze uchybienie Żydów bito i karano marszem z kamieniami na ramionach, wykonywaniem tzw. żabek oraz wieszaniem za ręce na gałęzi. Osłabionych i niezdolnych do pracy rozstrzeliwano.

    Wiosną 1940 r. niemieccy saperzy dostali rozkaz wysadzenia działobitni Bogdanka, która przeszkadzała w inwestycji. Wcześniej żołnierze zamknęli w forcie 11 Żydów, którzy zginęli pod gruzami. Do budowy mostków, ścieżek i przepustów wykorzystano macewy z likwidowanego cmentarza żydowskiego przy ul. Głogowskiej. Porozbijane nagrobki stanowiły także wzmocnienie sztucznej terasy znajdującej się na głębokości około 2 m pod lustrem wody. Dodatkowym źródłem budulca był gruz rozebranej cegielni znajdującej się po północnej stronie torów kolejowych. Łącznie więźniowie wydobyli i rozplantowali blisko milion metrów sześciennych ziemi.

    Zbiornik był gotowy we wrześniu 1942 r. Jezioro miało stanowić serce kompleksu rekreacyjnego pod nazwą Golęciński Park Ludowy. W jego sąsiedztwie planowano zbudować lunapark, kolejkę, ścieżki rowerowe, sauny, restauracje i halę sportową. Podobna inwestycja miała powstać nad Maltą. Z powodu pogarszającej się sytuacji na froncie okupacyjne władze Poznania nie zrealizowały tych planów.”

Leave A Reply