Barış Özbay, che ha festeggiato la sua sorpresa di compleanno mentre giocava al computer, "Sono nato il 26 marzo 2001 e ho compiuto 25 anni. Alla festa del compleanno non ho sentito nulla, ma mi sono sentito un po’ felice. Per me è tutto uguale, non cambia nulla. Non so perché non è cambiato. Non mi aspettavo una sorpresa del genere. Ho già festeggiato un compleanno, ma non mi piace festeggiare. Perché non mi piace avere attenzioni su di me, non è affatto carino. Non conosco le parole delle canzoni popolari, cantavo solo le parti facili. Di recente sono stata alla festa di fidanzamento di un mio amico. Non ho sentito di nuovo nulla durante il fidanzamento. Mi sono costretto a giocare nell’impegno. Uscire di casa è brutto. Non lo so ma non mi piace fare niente, penso di essere pigro. Durante il giorno; Mi sveglio, vado al computer e gioco fino a sera. Non c’è bisogno di uscire. Il computer sta migliorando" ha detto.
https://i.redd.it/ta0zzvlwritg1.jpeg
di Metrobuss
10 commenti
kaynak:
Evden çıkmayan telefon bağımlısı Barış’tan yeni haber! 25’inci yaşını böyle kutladı
[deleted]
Diogenes’in reenkarne olmuş hali. Yüzeysel olarak saçma veya zavallı veya hasta gelebilir sözleri ama makro/kozmik anlamda ağzından bal damlıyor.
Kurgu direk düz işte.
çocuğu terapiye götürmek yerine travma kaşımak. şunun bel fıtığına zorla asfalt dökmekten hiçbir farkı yok.
Ekonomik kriz ve işsizlik buhranı derinleştikçe Japonya’daki gibi “hikikomori”lerimiz çoğalıp gidecek.
Onlarınki toplumun derin rekabetçi yapısına ayak uyduramayanlardan oluşuyor.
Bizimkiyse dışarıdaki vahşi hayatta tutunamayan yaşayan ölülerden oluşuyor.
Bilgisayar kullanana bilgisayardan yapabileceği iş öğretmek lazım, robot kontrol ettirmek falan, Japonyada evden çıkmayanı öyle topluma katıyorlar.
Evden çıkmamanın ve sürekli pc oynamanın anormal olduğu kanısına varmamız tartışmaya açık olsa da bu arkadaşın etrafında pek kafası çalışan onun halinden anlayan insan olduğunu da sanmıyorum. Zaman zaman çoğumuzun hayata olan bakış açısı değişiyor bazen de yaşama isteğimizi kaybediyoruz ama böyle her şeyi salmak bilmiyorum yani.
major depresyon budur arkadaşlar. çok net vaka.onu garipsemeyin lütfen.
uzun süren depresyonda beyin yapısı çok derin değişikliklere uğruyor ve hissizlik çöküyor.
anlattığı şeyler doğru ve tam olarak böyle oluyor. düzelmesi de yıllar alıyor ve yavaş oluyor. umarim doğru sosyal desteği ve terapiyi alır. aksi halde çıkması imkansız
Annem disari cikmam icin beni zorlamasa ve fakirlikten agzimiz kokmasa bu ben