Gli insegnanti hanno trascurato il dotato Alec (16), ora combatte per gli studenti che si sentono “invisibili”
https://www.ad.nl/binnenland/alec-voelde-zich-onzichtbaar-op-school-nu-strijdt-hij-voor-hoogbegaafde-leerlingen-ieder-kind-dezelfde-kansen~a9011c1f/
di Chronicbias
13 commenti
Is een beetje een rare mening waarschijnlijk, maar ik vond het een oke plek om dit te zeggen:
Hoogdbegaafdheid, in het ergste geval, is een ziekte. Ik heb het gevoel alsof dat eerder tegen je kan werken dan dat je het stereotiep vervuld als geniaal wonderkind.
Al het beste naar hoogdbegaafde kinderen in het basis en voortgezet onderwijs. Er zit onwijs veel potentieel in, maar meedoen met de samenleving kan soms erg lastig zijn.
Respect voor Alec 🙂
Er moeten betere tests komen. Ik kende iemand die was heel slim, wist veel en begreep veel. En die zette ze na de basisschool op VMBO-basis. Zijn moeder vertelde vaak aan de school hoe veel hij zich verveelde omdat het werk veel te makkelijk was maar de school weigerde hem op kader te zetten.
https://archive.ph/RTjOG
Even een leesbare link gemaakt.
Verder klinkt het als een goed initiatief, ik ben benieuwd hoe ver hij er mee komt. Zeker als er een keer geld nodig is.
Ik weet niet waar het artikel over gaat en het staat achter de betaalmuur, maar ik heb ooit als kind ook dat vreselijke stickertje hoogbegaafd opgeplakt gekregen. Ik wou dat ze dat nooit hadden gedaan, ik heb een klas overgeslagen, dus behalve thuis was ik nu ook op school permanent de jongste, nooit geleerd om normaal sociale vaardigheden met leeftijdsgenoten op te bouwen, en altijd het gevoel dat ik mezelf heb moeten bewijzen. Bovendien voel ik me in het dagelijks leven amper slimmer, dus wat zijn de voordelen nou precies?
Uiteindelijk met hakken over de sloot de HAVO afgerond, nooit een studie afgemaakt en normaal vrienden leren maken kwam pas halverwege mijn 20ste na de zoveelste mislukte studiepoging. Nu ben ik mijn twintiger jaren voorbij en heb ik een kantoor baantje met een modaal salaris en een aantal fijne mensen in mijn leven, het enige wat mensen zouden kunnen opmerken is dat ik regelmatig willekeurige feitjes uit de hoge hoed tover. Waar die feitjes dan vandaan komen weet ik vaak zelf ook niet, ergens onderweg opgepikt.
Ik ben nu helemaal prima tevreden met mijn leven, maar ik had het fijn gevonden als ik gewoon een normale jeugd had kunnen hebben.
First world non-problems. De beste jongen heeft een label bij zichzelf ontdekt en wil dat nu problematiseren. Wel positief dat hij zich nu voor een zelfgekozen ambitie inzet. Welbeschouwd heeft hij daarvoor echter geen test of label nodig!
Natuurlijk is het aardig als er bij al het aftoetsen in ons onderwijs de IQ indicatie (test groep 7) verder zou gaan dan de 130 voor degenen die er verder wat mee willen. Dat betekent nog niet dat het onderwijs verweven moet worden met zorg.
Iedereen heeft dingen in het leven om mee te dealen. Dat moet niet het probleem van het onderwijs worden. Niet aan de onderkant en niet aan de bovenkant.
Aldus een ouder die desondanks op het punt staat zijn kind te laten testen voor bijna 2000 euro.
Het weten heeft alleen zin als het met problemen gepaard gaat of als je ambities hebt waar je vooraf een indicatie van de haalbaarheid wilt hebben. Uiteindelijk is IQ voor veel zaken een noodzakelijke maar geen voldoende voorwaarde, verre van zelfs.
Onze zoon is ook onzichtbaar geworden in het basisonderwijs. Voor ons was hij normaal, op de peuterschool zeiden ze al: We mogen het niet zeggen, maar denken dat dit jongentje hoogbegaafd is. Op de basisschool veranderde dit. Hij ging camoufleren om “gewoon” te zijn. En ging onderpresteren om niet buiten de norm te vallen. Als ouders waren wij wat te voorzichtig en bescheiden en wilden niet die ouders zijn met een HB kind. We komen allebei uit het onderwijs, maar hebben het niet herkend.
School is vaak erg frustrerend voor HB kinderen en vaak floreren ze totaal niet binnen de setting van een basisschool. Ga ook maar na; als gevoelig, intelligent kind tussen 30 schreeuwende klasgenootjes die niet dezelfde ethische code, gevoel voor humor, afkeer voor lawaai als jij hebben. Automatiseren is saai voor hen. Dus de tafels leren kan bijvoorbeeld heel slecht of langzaam gaan.
Hoogbegaafdheid is niet alleen op school kut, het is altijd kut. Hoogbegaafdheid is ook niet ‘slim’ zijn, het is een hoge verwerkingssnelheid hebben. En dat is heel vermoeiend. Andere mensen zijn niet zo snel, of niet zo bezig met nadenken over alle mogelijke verbanden en gevolgen van kleine handelingen. Dat maakt de hoogbegaafde niet slim (want die kan gewoon verkeerde conclusies trekken, net als ieder ander) en de andere mens niet dom. Maar het hele leven is een confrontatie met dat de maatschappij niet op jou is ingericht. Alles gaat te langzaam en op een te oppervlakkig niveau. Dat klinkt als een eerstewereldprobleem, maar het leidt bijna altijd tot gedragsproblemen en isolatie. Een hoofd vol met informatie en verbanden die de hele dag toegepast worden op totaal irrelevante zaken. De energie is rond het middaguur al op.
Dat is in elk geval mijn ervaring. Bij mij ging het wel op school, maar daarna werd het pas echt moeilijk. En nu nog steeds. Gedwaald van studie naar studie, werken op plekken waarvan je je afvraagt waarom mensen de hele dag druk kunnen zijn met Excelsheets, moeilijk contact maken tot uiteindelijk elk contact vermijden. Ik heb wel een leuke job gevonden en het gaat professioneel goed met mij. Maar de kleinste dingen kunnen nog steeds de grootste uitdaging vormen. Dingen waar een ander niet over nadenkt. Die doet gewoon en dan komt het vanzelf goed.
Ik hoop voor Alec en zijn lotgenoten dat het niet alleen maar over lesaanbod gaat, maar ook over begeleiding naar deelnemen aan een maatschappij die er altijd voor zal zorgen dat je op de rem moet trappen.
Ik begrijp de petitie niet zo goed. Voor mn gevoel is er al best aandacht voor. Maar is er voldoende kennis? Er gaat nu ook veel tijd verloren aan ouders die zoekende zijn naar hulp, verklaringen willen (voor onderpresteren vaak) en ontevreden zijn met school. Deze vicieuze cirkel van tegenover elkaar staan houdt het probleem ook in stand. Dus die toon zou er wat mij betreft in het debat zsm van af mogen. De (on)mogelijkheden van leerlingen zijn best complex en structurele verbeteringen komen zelden vanuit anekdotes tot stand.
Unpopular opinion for here, but if people think this is a problem, try surviving in a slum in India or Bolivia. This is the definition of a first world problem. “Oh no, I’m smart! Woe is me!”
That being said, NL is bad at challenging talent in the education system until very late in it. We lose a lot of people and potential because of that. Provide the challenge, and these kids will bloom. Ambition is not a bad thing.
Ik ben zelf hoogbegaafd en docent in het onderwijs. Ik moet eerlijk bekennen dat ik steeds meer moeite heb met dit soort berichten in de media of het nu om pesterijen gaat of bijvoorbeeld dat iemand hoogbegaafd is. Ik voel me dan aangesproken, misschien omdat ik het gevoel heb gefaald te hebben als docent.
Het is in het huidige onderwijs, met de tijd, middelen, bezetting en ruimte die je hebt, gewoon ondenkbaar om zo veel rekening te houden met de onderlinge verschillen tussen studenten. En dan wordt er wel geroepen dat wij nog meer moeten differentiëren en beter moeten signaleren. Maar men lijkt te vergeten dat wij ook maar mensen zijn die veelal met de beste intenties gewoon ons werk willen doen. Dan laat ik nog even buiten beschouwing dat iedereen in een normaal klaslokaal, in het kader van passend onderwijs, moet kunnen meedoen; dat is gewoon niet haalbaar en voor mij onwenselijk.
Als ik nu al 25 jongeren voor mij heb, dan heb ik te maken met 17-jarigen die dankzij overheidsbemoeienis tegenwoordig van niveau 2 direct naar niveau 4 mogen, terwijl dit niveau cognitief te zwaar voor hen is en hun taalniveau soms nog op groep 8-niveau ligt. Daarnaast heb ik jongeren die zijn overgestapt uit het speciaal onderwijs en gedragsproblemen hebben, waardoor ze ook hier de tent afbreken én hoogbegaafde autistische tieners die zijn uitgevallen op de middelbare school en nu het beroepsonderwijs doorlopen, maar ondergesneeuwd raken in de drukte. En dat moet ik allemaal tegelijkertijd bedienen. Het is gewoon niet te doen, ook niet als je zelf ervaringsdeskundige bent en genoeg kennis hebt van uiteenlopende doelgroepen. Een enkeling kun je versnellen en vaak zit je als mentor ook nog met veel interne en externe partijen aan tafel om zo goed mogelijke zorg te regelen. Maar het plafond is allang bereikt. Ik zie je wel, maar ik zie geen oplossing.
Nederland is een extreem egalitair onderwijs land zodra je correct in VMBO / HAVO / VWO ingedeeld zit. 6 of 9 maakt geen flikker uit, stroomt toch allemaal door naar de universiteit en een modaal baantje.
Wat lees ik een hoop bullshit in de topic zeg. Meesten weten amper wat het is
Tja… pre groeispurt he.