Perché la colpa è dei limiti di velocità che i greci non rispettano?

Θα σας πω ένα μυστικό.

Τα όρια ταχύτητας στην Ελλάδα είναι παντού εσκεμμένα 20km/h λιγότερο από ότι θα έπρεπε και το πρόστιμο αν ξεπεράσεις τα όρια λιγότερο από 20km/h είναι 150€.

Έτσι οπότε θέλει η τροχαία έσοδα βγαίνει και μοιράζει άνετα 150αρια.

Τα όρια είναι γενικώς υπερβολικά χαμηλά σε κάποιες περιπτώσεις. Βγαίνεις σε κάτι κεντρικούς και βλέπεις 30. Υπάρχει μια μεγάλη ευθεία κάπου σε κεντρικό, δύο λωρίδες ανά ρεύμα, νομίζω και μπαριέρα στη μέση και το όριο λέει 30, ενώ οι περισσότεροι πάνε με 60+ γιατί αν δεν υπήρχε το όριο θα περίμενε κανείς να είναι κοντά στα 70. Δηλαδή μου λες τώρα ότι σε δρόμο με λωρίδα προσπεράσεων είναι φυσιολογικό το όριο 30; Ορισμένα είναι χαμηλότερα με τη λογική ότι θα ξεπεραστούν απ’ τους περισσότερους, οπότε ας ξεπεραστούν σε λογικά πλαίσια (π.χ. σε όριο 80 να πηγαίνει ο άλλος με 100). Σε άλλες περιπτώσεις, π.χ. σε έναν δρόμο που είχα δει σε κάποιο TikTok το όριο πέφτει απότομα από τα 60 στα 30 και το σήμα είναι κρυμμένο πίσω από ταμπέλα μαγαζιού. Εκεί περιμένει και το περιπολικό. Νομίζω εκεί ξέρουμε όλοι τι γίνεται.

Εδω βρε παιδιά βάλαν πινακίδα ζώνης ήπιας κυκλοφορίας που σημαίνει όριο 20 ή 30 στη ΛΕΩΦΩΡΟ Δημοκρατίας το Ηράκλειο. Και στην εθνική έχουν αφήσει σήματα απο έργα που τελείωσαν προ πολλού. Πως να παίρνουμε τα σήματα στα σοβαρά μετά.

Συμφωνώ γενικά με το άρθρο:

1. Τα όρια ταχύτητας συνήθως δεν προκύπτουν από μελέτη

2. Είναι βλακώδες θα υποθέτουμε πως ο οδηγός θα θυμάται την τελευταία πινακίδα με όριο ταχύτητας που συνάντησε για πολλά χιλιόμετρα. Εάν δεν έχει πινακίδες κάθε <2 χλμ, τότε πρέπει να θεωρηθεί πως το όριο είναι το ανώτατο για το είδος του δρόμου (ισοδύναμο με την λευκή πινακίδα με την μαύρη γραμμή – 130 για τον αυτοκινητόδρομο, 90 για ταχείας κυκλοφορίας, κ.ο.κ. [pun intended])

3. Ο δρόμος πρέπει να «υποστηρίζει» τα όρια και τα όρια τον δρόμο: Θες π.χ. σε ένα αστικό δρόμο οι οδηγοί να πηγαίνουν με 30 αντί για 50; Η πινακίδα δεν αρκεί. Πρέπει να τροποποιήσεις στον δρόμο έτσι ώστε ο μέσος οδηγός να πηγαίνει με 30 ακόμη και χωρίς πινακίδα. Αυτό γίνεται με διάφορους στάνταρ τρόπους, όπως στένεμα του δρόμου, τοποθέτηση δέντρων κοντά στο οδόστρωμα, ζιγκ ζαγκ, αλλαγή οδοστρώματος, σαμαράκια (το χειρότερο) κ.ά.
Τα σοβαρά κράτη κάνουν αυτό ακριβώς: ΣΧΕΔΙΑΖΟΥΝ τον δρόμο έτσι ώστε να προκαλεί τον μέσο οδηγό να πηγαίνει με το όριο που θέλει ο πολεοδόμος.

4. Ναι μεν τα οχήματα είναι εξαιρετικά προηγμένα, όμως τα ψηλά όρια στον αυτοκινητόδρομο δεν ωφελούν ιδιαίτερα. Το να πηγαίνεις με 150 αντί 130 στο Αθήνα-Πάτρα είναι <13’ διαφορά. Η απαιτούμενη ισχύς (και επομένως και η κατανάλωση, οι ρύποι, κ.λπ.) όμως αυξάνεται κυβικά. Τα 130 είναι μια χαρά. Ας φτιαχτεί όμως ο αυτοκινητόδρομος για 130 ΠΑΝΤΟΥ.
Α, να μην συζητήσουμε για μέσο όρο ηλικίας οχημάτων, ή για αποτελεσματικότητα των ΚΤΕΟ…

5. Η οδική παιδεία στην χώρα είναι γτπ καβάλα. Πόσοι πάνε στην μεσαία στον αυτοκινητόδρομο, ενώ η δεξιά είναι άδεια; Πόσοι οδηγούν σωστά στους επαρχιακούς (οδήγηση με limit point, σωστές αποστάσεις, σωστή τοποθέτηση οχήματος – δεν το συζητώ καν για το πόσοι πατάνε την συνεχή γραμμή). Από εδώ ξεκινάνε όλα.

Σημ: πόσο άθλια ελληνικά στο άρθρο…

Τα όρια ταχύτητας σχεδόν σε όλη την Δύση είναι πολύ χαμηλά και μειώνονται συνεχώς, καθαρά για εισπρακτικούς λόγους. Είναι παράλογο να έχουμε σε ανεπτυγμένες χώρες όρια χαμηλότερα από ό,τι στα 80ς. Αυτό συμβαίνει επειδή με την εξέλιξη της τεχνολογίας και τον “μεγάλο αδελφό” παντού, τα όρια της πλάκας φέρνουν ζεστό χρήμα στα ταμεία. Στην δυτική Ευρώπη πιο πιθανό είναι να στουκάρεις επειδή έχεις το νου σου μονίμως στις ταμπέλες και στο κοντέρ παρά αν πας με 60 σε δρόμο δυο λωρίδων ανά κατεύθυνση με νησίδα στην μέση.