Gli armeni hanno messo il genocidio sul “limite” stringendo rapporti con la Turchia

Μακάρι να το κάναμε και εμείς αυτό, όπως έχουν ήδη κάνει οι άλλοι λαοί των Βαλκανίων.

Βεβαίως αυτό δεν σημαίνει ότι πρέπει να ξεχάσουμε τις γενοκτονίες που διαπράχθηκαν κατά των Ελλήνων από άλλους λαούς, αλλά και κατά άλλων λαών από τους Έλληνες (το δεύτερο το ξεχνάμε πάντα).

Η Αρμενία τα τελευταία 4 χρόνια έχασε τον 2ο πόλεμο του Ναγκόρνο – Καραμπάχ, έχασε πέρσι τον Σεπτέμβρη το Αρτσάχ και είδε το Αζερμπαϊτζάν να καταλαμβάνει de jure αναγνωρισμένα εδάφη της χωρίς να ανοίγει ρουθούνι σε διεθνείς αντιδράσεις.

Αυτή την στιγμή η δύση έχει μεγαλύτερη ανάγκη το Αζερμπαϊτζάν από την Αρμενία και η Αρμενία βρίσκεται εγκλωβισμένη ανάμεσα σε μια περιοχή χωρίς “ντόπιους” συμμάχους.

Ο Πασινιαν καλείται να λάβει πολύ δύσκολες αποφάσεις για να διασφαλίσει την ακέραιοτητα του Αρμενικού κράτους και την αποφυγή άλλης μια καταστροφής. Πέρσι το φθινόπωρο Ερντογάν και Αλιεβ έλεγαν ότι η Αρμενία είναι ένα διάδρομος και θα καταφέρουν να ενώσουν τα κράτη τους.

Μια αζέρικη επιχείρηση στο Σιουνικ (νότια περιοχή της Αρμενία που χωρίζει το mainland Αζερμπαϊτζάν από το Νακβιτζαν) παρότι παραμενει αρκετά απίθανο σενάριο, είναι στα όρια της πραγματικότητας.

Αυτό θα δει τον Πασινιαν να κάνει ότι μπορεί για να εξασφαλίσει μια συνθήκη ειρήνης με Αζέρους το οποίο πολύ πιθανόν θα συνδυαστεί και με εξομάλυνση των σχέσεων Αρμενίας – Τουρκίας.

Υπάρχουν διάφορα σενάρια αυτή την στιγμή: