Niente Wajong, ma assistenza sociale per Anouk (27): ‘Sempre paura di fare qualcosa che non è permesso’

Ik heb zelf ook bijstand terwijl ik in de wajong moet zitten. De behandelaar destijds was van mening dat ik geen autisme had en die mening was belangrijker dan stapels rapporten opgebouwd tot de volwassene leeftijd en uiteindelijke aanvraag.

Nu zit ik meer dan 10 jaar in de bijstand. Het was niet makkeljk om toen aan de ambtenaar uit te leggen dat je een autisme spectrum stoornis niet kan “genezen” ook al zit de woord “stoornis” erin. Zelfs recentelijk werd ik opnieuw her beoordeeld en verzocht om op een werk afspraak te komen voor 40u in de week terwijl het al bekend is van m’n behandelingen dat ik dat absoluut niet aankan. Gewoon weer een nieuwe consulent die target moet halen denk ik en dan zit ik te stressen en opnieuw de hele verhaal te doen.

De afgelopen jaren zijn er meer mensen die van de bijstand terug schuiven naar de wajong omdat uiteindelijk bleek dat dat gewoon de correcte uitkering is.

Binnenkort doe ik een beroep op de 10 jaar regeling maar aangezien de uwv een hersteloperatie aan het beginnen is voor andere uitkeringen en het constant bagatelliseren van mijn situatie verwacht ik er geen positieve verloop.

““Je moet kunnen aantonen dat je op dit moment niet kan werken, en dat je nooit meer kan werken. Dat laatste heet het duurzaamheidscriterium. Maar het UWV is van mening dat long covid geen chronische aandoening is, dus aan het duurzaamheidscriterium kan ik niet voldoen. Terwijl er dagen zijn dat ik niet eens boodschappen kan doen”

Ik herken dit helemaal. Ze plaatsen het echt in hokjes en als het hokje ergens knelt of niet past dan klopt het niet en krijg je geen Wajong. Even kort samengevat, mijn lijstje:

– a-typische psychotische stoornis
– autisme/adhd
– renale tubulaire acidose (chronische nierziekte), waardoor constante aanmaak van nierstenen en een overzuurd lichaam door een genfout
– prikkelbare darm en slokdarm problemen door overzuring
– door al het gehannes depressiviteit en paniek stoornis, PTSS door jeugd

Volgens het UWV zou ik nog steeds 30uur in de week moeten kunnen werken, omdat ze vinden dat elk probleem afhankelijk niet invaliderend is. Alles bij elkaar willen ze niet beoordelen omdat de psychotische stoornis e.d. zwanken en dus niet altijd even aanwezig zijn. En dus blijven ze bij 30uur.

Ik ben constant moe. Alles doet pijn, mijn hoofd is vaak een wolk waar niets doorheen komt. Wat schoonmaken, koken en boodschappen en dan lig ik de rest van de dag plat. Het is geen leven zo en het is tyfus tering kut dat er gewoon geen hond op een manier naar wil kijken uit ons perspectief. “Ik kan me wel inleven in je situatie”, nee, dat kan je verdomme niet want je hebt geen tering idee wat chronisch ziek zijn met je hoofd en lichaam doet.

Je wordt gewoon sociaal en financieel genaaid door een systeem en ziekte waar je geen enkel vat op hebt. Zowel door het UWV, het bijstandstelsel en de regelgeving als ook de zorgverzekeraars en alles wat er om heen hangt.

Rant over.