Share.

    8 commenti

    1. inmy20ies on

      Þetta er eitthvað sem ríkið þarf að hafa strangt eftirlit með

      Það er ekki hægt að setja ábyrgðina í hendur stórfyrirtækja því fyrir þau skiptir þetta litlu máli svo lengi sem þau fá sínar kolefniseiningar skráðar. Olíufyrirtæki sem getur kolefnisjafnað sig á ódýrari hátt með því að tengja sig við félög í Beijing er líklega ekki að spyrja of margar spurningar því félagið vill eflaust frekar horfa framhjá mögulegu svindli því þeim býðst ódýrari kolefnisjöfnun fyrir vikið.

    2. hinnsvartingi on

      The whole carbon credit system is a fraud to begin with.

    3. c4k3m4st3r5000 on

      Kolefnisjöfnun er á pari við aflátsbréf Vatíkansins hér forðum. Algert svindl og kjaftæði.

      Grænmetisfyrirtæki í Hollandi kaupir vottun og límir á vörur sínar sem segja þær grænvottaðar og voða fallegar og fínar.

      Íslenskt fyrirtæki getur ekki límt svona vottun því það hefur ekki efni á að kaupa aflátsbréf til að láta aðra halda að prumpulyktin þeirra sé í raun góð.

      Annað fyrirtækið er knúið af kjarnorku eða kolum en hitt með vatns- eða gufuaflsvirkjun.

      Þetta er þvæla.

    4. Landsvirkjun seldi tvöfalt kolefnisbréfin sín á sínum tíma… voru að selja orku til álfyrirtækjanna en seldu svo líka til annara “bréfin” þannig að ríkisfyrirtæki var að svindla. Enda bannaði Evrópusambandið okkur.

    5. Ekki nema skrítið að þjóðverjar séu að svindla á þesu enda er eina ástæðan fyrir þessu kerfi að Þjóðverjar vilja halda áfram að brenna kolum eins lengi og þeir mögulega geta.

    6. Stokkurinn on

      Þetta kerfi beinlínis tefur fyrir því að stórfyrirtæki þurfa að draga úr útblæstri með því að leyfa þeim að kaupa, tiltölulega ódýrt aflátsbréf af fyrirtækjum sem hafa fjárfest umtalsvert í að bæta úr.

      Síðan er hitt, það er margt mjög vafasamt sem kemur út úr þessu eins og að einblína um of á skógrækt. Tré dregur lítið úr kolefni fyrstu 50 árin, tekur svo vel til sín í nokkur ár og drepst svo og sleppir því öllu út aftur.

      Það er því beinlínis að hluta til þetta kerfi sem hefur tryggt að lítið hefur dregið úr útblæstri.

    7. svansson on

      Almennt er kolefnisjöfnun með stífu kolefnisbókhaldi ekki hafin hér á landi þar sem CSRD tilskipunin hefur ekki verið innleidd – það er sumsé reglur sem búa til sameiginlegt bókhaldskerfi fyrir kolefnisjöfnun og reyndar fleira í fyrirtækjarekstri. Íslensk fyrirtæki geta farið út í kolefnisjöfnun eftir einhverjum staðli ef þau vilja, og sum eru byrjuð að undirbúa sig fyrir breytingar á næstu árum.

      Votlendissjóður var ef ég man rétt að fjármagna sig með sölu á kolefnisbindingu, en þurfti að fara á hold þar sem athugasemdir voru gerðar við útreiknað magn af kolefni. Það hefur líka verið ákveðin gagnrýni á t.d. Kolvið og aðra aðila sem eru í skógrækt þar sem þeir eru stundum að selja áætlaða kolefnisbindingu í framtíðinni eins og hún sé að gerast strax. Running Tide var dæmi um afar hæpna kolefnisbindingu, en þar var ekki unnið inni í neinum staðli eða með neinu eftirliti.

      Aðalatriðið er að kolefnisbókhald og viðskipti með kolefnisbindingu er afskaplega ný, og það er enn verið að þróa góðar lausnir í kolefnisbindingu til að mæta eftirspurninni eftir henni – það er genuine áhugi í atvinnulfínu til að borga fyrir þetta. Carbfix er t.d. mjög sniðugt, ef það tekst að finna þessu hentugan stað.

      Við erum líka í ákveðnum vandræðum með að kolefnisbinding mun kalla á mjög mikla skógrækt á Íslandi. Þar er raunveruleg kolefnisbinding sem er auðvelt að mæla og skrá tiltölulega nákvæmlega, en það verða líka alls konar umhverfisáhrif af því, samanber skógræktina í Húsavík sem olli háværum deilum fyrr á árinu.

    Leave A Reply