I vantaggi dell’urbanizzazione in Grecia
https://open.substack.com/pub/adammarkakis/p/degrowth-nimby?r=2qa9l&utm_medium=ios
di Dimitris-T
I vantaggi dell’urbanizzazione in Grecia
https://open.substack.com/pub/adammarkakis/p/degrowth-nimby?r=2qa9l&utm_medium=ios
di Dimitris-T
4 commenti
Παραθέτω από το άρθρο:
Το 80% του παγκόσμιου ΑΕΠ παράγεται στις πόλεις. Μεταξύ της αστικοποίησης και της οικονομικής ανάπτυξης υπάρχει μια αιτιώδης σχέση όπου η αστικοποίηση την επηρεάζει θετικά. Όλος ο πλανήτης (συμπεριλαμβανομένης της Ελλάδας) τον τελευταίο αιώνα χρησιμοποιεί την αστικοποίηση για να ξεφύγει από την φτώχεια και να αποκτήσει ποιότητα ζωής.
Αν ο πληθυσμός μιας πόλης διπλασιαστεί, δηλαδή αυξηθεί κατά 100%, η παραγωγικότητα αυξάνεται κατά τουλάχιστον 115%, η απασχόληση κατά 134%, οι πατέντες κατά 127%, δηλαδή υπερδιπασιάζονται. Ταυτόχρονα, η συνολική επιφάνεια των δρόμων αυξάνεται μόνο κατά 83% και το συνολικό μήκος των καλωδίων κατά 87%. Αυτά τα νούμερα είναι μαγικά. Πραγματοποιούνται γιατί οι πόλεις συγκεντρώνοντας επιχειρήσεις, ταλέντα και πόρους, δημιουργούν έντονα αποτελέσματα δικτύου και ισχυρές οικονομίες κλίμακος.
> Δεν είναι λύση να μοιράσουμε και χαλάσουμε αυτά που έχουμε, αλλά να δημιουργήσουμε στις υπόλοιπες πόλεις και χωριά μας δραστηριότητες που η Αθήνα δεν έχει ή δεν μπορεί να έχει.
Το κανει ηδη μονη της η ελευθερη οικονομια. Ο τουρισμος ειναι η πιο δυναμικη και αναπτυσσομενη βιομηχανια της χωρας. Πανω απο το 50% των εισπραξεων γινονται σε νοτιο αιγαιο και κρητη. Αργα η γρηγορα η οικονομικη δραστηριοτητα θα επηρρεασει ολες τις δραστηριότητες
Correlation does not imply causation. Σταμάτησα να διαβάζω αυτό το έκτρωμα στη τρίτη σειρά.
Δυστυχώς στο σύστημα που έχουμε η παραγωγικότητα και η δημιουργία υπεραξίας έχουν γίνει συνώνυμα.
Και έτσι έχουμε την ανούσια υπεραξία που δημιουργείται στα αστικά κέντρα κατά κύριο λόγο από τον τριτογενή τομέα (χρηματοοικονομικά, υπηρεσίες, επικοινωνία κλπ) να μπαίνει στην ίδια ζυγαριά με την πραγματική παραγωγικότητα του πρωτογενούς και του δευτερογενούς τομέα (αγροτική παραγωγή, βιομηχανική μεταποίηση κλπ).
Αυτή η στρέβλωση οδηγεί στη μη ορθολογική εκτίμηση των παραγωγικών αξιών, και αργά ή γρήγορα όταν προκύπτουν εξαιρετικές καταστάσεις που μας βγάζουν έξω από την αυτοεκπληρούμενη προφητεία της κερδοσκοπίας, έρχεται η στιγμή που οι φούσκες σκάνε και βρισκόμαστε πρόσωπο με πρόσωπο με της πραγματικές συνέπειες του να στηρίζεις την οικονομία σου όχι στην παραγωγή αλλά στην υπεραξία.
Ζήσαμε την αποβιομηχανοποίηση, τώρα ζούμε την απαξίωση του πρωτογενούς τομέα και σύντομα θα μείνουμε να παίζουμε θέατρο σκιών με τα μεσιτικά και τον υπερτουρισμό, με μηδενική παραγωγική ικανότητα.