La mappa mostra le divisioni territoriali all’interno della Repubblica di Croazia secondo il piano Z4, offerto nell’ambito dell’accordo di cessate il fuoco da America, Russia e UE. Il piano non venne mai accettato da nessun partito e l’allora presidente della Repubblica di Croazia, dott. Franjo Tuđman, ha detto che avevano un piano per la revisione, ma che non l’hanno mai accettato.
La regione del Danubio passerebbe sotto la Croazia entro due anni dalla firma del piano, e ciò rimarrebbe dalla cosiddetta "RSK"più o meno con l’autonomia di cui dispone un’entità "Repubblica Srpska" in Bosnia ed Erzegovina. Con la polizia, la lettera, il governo, i tribunali, ma non l’esercito. La Krajina godrebbe di completa autonomia nei settori dell’economia, della politica sociale, della cultura, della fiscalità, del turismo, dell’energia, della tutela dell’ambiente, ecc., mentre gli affari esteri, la difesa, la cittadinanza, il commercio internazionale, la finanza, ecc. rimarrebbero di competenza del Governo croato.
Da parte croata, il Comitato per la reintegrazione pacifica dei territori croati occupati ha concluso nella sessione parlamentare del 6 marzo che il piano è inaccettabile per la Croazia. Poco prima la Commissione per la Costituzione ha dichiarato che il piano è contrario alla Costituzione croata, che si oppone alla federalizzazione e confederazione della Croazia.
La Croazia, oltre alle barriere preannunciate, ha accettato il piano in linea di principio solo come punto di partenza per i negoziati con i ribelli serbi croati. A tale accettazione dei negoziati ha contribuito la valutazione del presidente croato Franjo Tuđman secondo cui la Croazia ha bisogno di più tempo per prepararsi adeguatamente alla liberazione finale dei territori occupati; e che è opportuno cooperare con la comunità internazionale.
https://i.redd.it/z4896tssayee1.jpeg
di Dalmatian-Mapper
30 commenti
Hoš se jebat!
treba rec da su balvani odbili i primitak plana, sve do 4.8, kad su vec prvi traktori upaljeni, pa su pokusali pregovarat, ali lapapa…
Fala Bogu za Oluju i da se Z4 nije dogodio.
Srbi veliki ratnici mislili da će obraniti krajinu a raspali se u pola dana kada je krenula oluja.
Dokaz koliko je Milošević bio nesposoban za ulogu koju je odigrao.
Vizualno izgleda kao rak, a tako bi i bilo. Nikad mi EU ne bi vidjeli, a gdje Schengen. Bili bi ista rupa kao post-Dayton BiH i Srbija.
Zloglasni Z4.
Svaki put kad prolazim tamo doslovce izgleda kao 1995. (uz pokoju novu kladionicu) tako da ne bih rekao da su se dotični i s ovim usrećili previše.
Važno je napomenuti da hrvatska strana nije planirala prihvatiti Z-4, no pristala je sjesti za stol. Suprotna strana nije htjela niti čuti za pregovore, zbog čega je i naposlijetku operacija Oluja imala međunarodnu podršku.
Vjerujem da bi, u nekom hipotetskom slučaju gdje je Z-4 prihvaćen, i dalje došlo do Oluje, no u tom slučaju Hrvati bi bili “the bad guys” i odnos međunarodne zajednice bio bi sličniji kao prema Srbiji oko pitanja Kosova.
Tuđman pristao jer je znao da će zatucani nacionalisti odbit.
Najbolji potez hrvatske politike IKAD
I bas zbog Z4 hrvatski Srbi nemaju sta se bunit o ishodu rata 90ih, imali su priliku za autonomiju, maltene drzavu u drzavi, a rekli su ne, ne zele niti cuti.
Hvala Martiću i ekipi što su odbili..da su prihvatili sada bi nam Vučko radio dar mar u državi.
Sva sreca pa se ovo nikad nije dogodilo!
Moze malo vise detalja zasto su Srbi odbili ovaj plan?
Samo da se razjani par laži koje se stalno vuku s ovim planom:
-Hrvatska nikada nije pristala na njega, pristala ga je koristiti kao okvir daljnih pregovora
-sam plan nikada nije bio ništa drugo nego okvir za daljnje pregovore, npr vlastita valuta Krajine bi bila neprovediva
-Plan ionako nikada nebi dobio pristanak Beograda jer bi to značilo da bi se isto moglo provesti na Kosovu, a možda ćak i u Vojvodini i Sandžaku, samim time plan je uvijek bio mrtvo slovo na papiru
-krajem 94’ Beograd je već bio spreman odustati od Krajine. Poslije 92’ fokus Jugoslavije je bila Bosna, Krajina je samo održavana na životu. Aktivni pregovori su se već vodili između Beograda i Zagreba.
-Nikakve vojne intervencije da se provede plan nebi bilo (kako neki u komentarima ovdje tvrde). Rat u Hrvatskoj je bio dobrim dijelom zamrznut već 3 godine, Bosna je bila fokus međunarodne zajednice pa ni tu nije bilo strane vojske da prisili Daytonu.
Zbog privatizacijske pljačke i gomile drugih “grijeha struktura” nisam obožavatelj pokojnog predsjednika, ALI igru oko plana Z4 je mudro pročitao i odigrao maestralno!
Ne mogu ni zamisliti koji bi krš od zemlje bili da je Z4 prošao – vjerojatno ko’ BiH.
Hvala braniteljima 🙏
Kako vrijeme ide, kako sve iza nas postaje povijest tako su hrvatski Srbi koju godinu nakon rata krivili Martića zašto nije prihvatio Z4 ili pregovore općenito. Te shodno tome on i njegovi ministri su bili odgovorni za pad “Krajine”. Ali u suštini odgovornost snose Milošević, njegova svita (uključujući i Martića naravno), *Republika Srpska* te zavedenost srpskog življa koji je sam sebi zatvorio vrata razgovora.
Martić i ekipa oko njega su sprovodili volju većine srpskog naroda (ili bar onih najglasnijih), a to je “*nikada više s Hrvatima*”. S toga je i ovaj *Plan Z4* bio posve neprihvatljiv jer za one koji su ga proučili vidjeli su samo kako će biti u sastavu RH, rascjepkani i bez teritorija u Slavoniji. Malo tko se uopće potrudio objasniti pozitivne stvari (u nekim segmentima moćniji od RS-a), a i da jest ne bi baš napiao na nekog slušatelja jer oni koji su bili za pregovore odavno više nisu imali utjecaja na političke, vojne i ekonomske odluke.
Da je gospodin Mile htio pregovarati s hrvatskom stranom letio bi van, naravno ne istog trena, ali vrlo brzo bi bio protjeran s mjesta predsjednika “RSK” (kao i ostali ministri). Baš kao što Ukrajina i Rusija ne mogu sjesti za isti stol jer imaju upotpunosti dijamentalno suprotne zahtjeve za sam početak pregovora (samo za početak razgovora!), tako je i stvorena klima u “RSK” gdje su i sami pregovori smatrani izdajom.
Godine su prolazile, Srbija (odnosno SRJ) je upotpunosti oslabila (ratovi i sankcije su upotpunosti unazadili državu tako da je pravo čudo da su tu gdje jesu danas), *Republika Srpska* je odavno izgubila inicijativu koju je imala 92. i vodila je svoje *brige*, a “RSK” i njeni stanovnici su postali nikada siromašniji i ranjiviji. I u takvim okolnostima *Z4* je bio neprihvatljiv za srpsku stranu što je s današnje točke gledanja nevjerovatna besmislena glupost! No u kontekstu datog vremena tad su ljudi drugačije razmišljali. (Da se razumije, ovakav plan se morao temeljito izmjeniti kako bi ga prihvatila službeno naša vlada, dakle i za nas je bio neprihvatljiv jer je nas bolo sve osim rascjepkanosti *Krajine* i vraćanja u stastav RH.)
Bitno je naglasiti kako odbijanje *Z4* nije jedini povod za *Oluju* nego jedan od. Nakon Srebrenice zapad je strahovao od ponavljanja istog u Bihaću. Naša vojska je probila bojišnicu kod strateški prevažnog Grahova (ključ opskrbe Knina) dok se VRS borio u istočnoj Bosni (danas to neki u UNu zovu i genocidom) i tako tratio vrijeme i okrenio cijeli svijet protiv sebe. U to doba RH i BiH su službeno postali saveznici što je nakon svega bio povod podrške SADa da se započne razbijanje opsade Bihaća. ostalo je povijest.
O ovome fino govori knjiga *Krajina* koju smo mi Hrvati naravno popljuvali, bez da je itko i pročitao o čemu se radi. Riječ možda više o monografiji “RSK”, ali za studente povijesti će biti idealna za materijale.
Dobro je pa su bahati do neba.
~želio si Petrinju i Glinu…..
Šahovnicu da staviš u Kninu…..
Vizualna reprezentacija mog situationshipa s jednom mladom damom iz Beograda nazad u vrimenu.
Kao pravi Srbi, nismo prihvatili i izabrali smo kurac 😀 Volimo mi to tako 😀
Srbi trebaju slaviti Oluju. Oluja je ubila velikosrpsku politiku koja je Srbima nanjela više štete nego koristi. Fašističko-šovinistička politika vođa domaćih Srba (Martić i Babić) huškala je domaće Srbe u vlastitoj domovini Hrvatskoj protiv svojih susjeda Hrvata. Osiromašili su vlastiti narod koji je u periodu 91.-95. na okupiranim područjima živio od šverca i humanitarne pomoći te ih na kraju evakuirao od svojih domova. Nikakav progon se u Oluji nije dogodio nego evakuacija (i sami stanovnici tih krajeva su rekli isto) koju je Martić osobno organizirao. Srećom, ekstremi su zauvijek odjebali iz Hrvatske barem na područjima Dalmacije, Like i zapadne Slavonije, a normalan narod koji je propatio zbog budala se vratio natrag (stari i mladi kojima politika nije bila u fokusu niti su mrzili druge koji nisu bili Srbi). Velikosrpska ideja tad je dobila ozbiljan udarac u jaja.
Po toj tjz.republici srpskoj se vidi kako bi to izgledalo.
A di si bio da branis Grenland 2025?!
Cijela ta “igra” oko plana Z4 je vrhunska pobjeda Hrvatske politike i diplomacije. Ono što je Oluja bila u vojnom smislu to je nastup Hrvatske oko prijedloga Z4 u političkom smislu. Jako su zanimljive priče iz knjige (i dokumentarca) Mate Radića, Diplomatska Oluja o tim trenutcima. Poseban trenutak je svjedočanstvo Galbraitha koji je prvo išao “prodati” ideju Tuđmanu, a potom je posjetio Martića i njegove čejene na Kninskoj tvrđavi. Malo je reć koliko je na tog američkog diplomata iznedadio kontrast. Sa Tuđmanom i državnim vrhom se sastao, sjeli su i razgovarali, gospoda sve u odjelima. A Martić ga ugosti na kninskoj tvrđavi dok žderu janjetinu s prstima, sviraju narodnjaci i pije se rakija u prslucima. Martić mu s čačkalicom u ustima odbija plan i ovaj ga gleda u čudu. Nakon toga se čuje sa Clintonom i defintivno potvrđuju da se sa pobunjenicima više nema šta pričati. Neobrazovani i nekulturni čejeni. Ima na hrti dokumentarac diplomatska oluja i svakako preporučam.
Sad zamislite da je realiziran Z4 na šta bi danas Hrvatska ličila i gdje bi bili u političkom i gospodarskom smislu? POGOTOVO u trenutnim okolnostima. Hvala Bogu problem je riješen.
Po Trumpu smo trebali pristat na to jer to je dobar “deal”
I onda kad cujem debile koji kazu da ukrajina treba pustiti rusiji ovo sta je zauzela da prestane rat.
Jesmo mi pustili?
Zesca glupost na koju se pristalo.