Fór niðurgreiðsla til kaupa á nýjum rafbílum til þess hóps í samfélaginu sem kaupir nýja bíla? Þetta eru aldeilis óvæntar niðurstöður. /s
askur on
Svakalega algengt að góður tilgangur endi í slæmum praxis.
Niðurfelling á vask til ferðaþjónustunnar fór líka bara í vasa eigenda, en átti að tryggja fjárfestingu í geiranum sem var byrjaður að skipta atvinnustig á Íslandi miklu máli.
Niðurfelling á vask á íbúðarframvæmdum fór líka í vasa þeirra sem áttu íbúðir til fríkka upp á, og hækkaði almennt verðið á húsnæðismarkaðinum, frekar en að aðstoða fólk í að.. ég veit ekki alveg hvað hugmyndin hérna var því þetta var augljóslega að fara ýta undir íbúða flipp og annað brask.
Leiðrétting á húsnæðislánum fór augljoslega helst í vasa þeirra sem áttu sem stærstar fasteignir. Skattlausar greiðslur í húsnæðislán frá séreignvarsparnaði hagnast augljóslega þeim sem eiga eign, og eru á háaum launum.
Ég veit ekki hvort þetta eru síendurtekin mistök, eða bara einbeittar tilraunir einstaklinga sem komast í aðstæður til að búa til endalausar millifærslur til þeirra sem meira eiga en minna í gegnum aðkomu ríkisins. Ég veit ekki hvort einhver er að skoða það, eða hvort það væru einhverjar afleiðingar ef svo væri.
En það virðist allavegna ekki vera nóg að vera bara með góðan tilgang til að enda með góðar niðurstöður. Það þarf einhverskonar leiðarljós til að bæði stefna að, bera niðurstöðurnar við og fínpússa aðferðarfræðina ef þess þarf.
aegirinn on
Mig grunar að skynsamlegasta lausnin á þessum tímapunkti væri að greiða niður uppsetningu á heimastöðvum/innviðum, taka út kílómetragjaldið fyrir rafbíla og bjóða upp á mun hagstæðra (lesist frítt) rafmagn. Þessir liðir sliga frekar þá efnaminni í kaupum á rafbílum, þó að framboðið á notuðum rafbílum hafi aukist til muna.
Ef þessi orkuskipti á bílaflotanum eða umhverfisáhrif væru virkilegt áhyggjuefni fyrir núverandi stjórn, er til aragrúi af litlum aðgerðum sem tikka í stór box eða í það minnsta koma hreyfingu á orkuskiptin á ný. En þessi frétt er ekkert nýtt af nálinni, sjá [þetta](https://www.ruv.is/frettir/innlent/2023-03-09-rafbilavaedingin-er-annad-saetid-nog-422501) þar sem að farið yfir nákvæmlegu sömu þætti og Bjarni Ben notaði sem ástæðu til að skera niður mótframlagið og koma kílómetragjaldinu á.
Að búa í landi með ofgnótt af raforku og vera bundinn jarðefnaeldsneyti innflutt þvert yfir hafið frá ótraustum þriðju aðilum er ansi kjánaleg staða. Ísland ætti að vera í yfirburðarstöðu en við kjósum frekar að bjóða okkur sama gamla meðalið matreitt af sérhagsmuna aðilum í olíu bransanum.
3 commenti
Fór niðurgreiðsla til kaupa á nýjum rafbílum til þess hóps í samfélaginu sem kaupir nýja bíla? Þetta eru aldeilis óvæntar niðurstöður. /s
Svakalega algengt að góður tilgangur endi í slæmum praxis.
Niðurfelling á vask til ferðaþjónustunnar fór líka bara í vasa eigenda, en átti að tryggja fjárfestingu í geiranum sem var byrjaður að skipta atvinnustig á Íslandi miklu máli.
Niðurfelling á vask á íbúðarframvæmdum fór líka í vasa þeirra sem áttu íbúðir til fríkka upp á, og hækkaði almennt verðið á húsnæðismarkaðinum, frekar en að aðstoða fólk í að.. ég veit ekki alveg hvað hugmyndin hérna var því þetta var augljóslega að fara ýta undir íbúða flipp og annað brask.
Leiðrétting á húsnæðislánum fór augljoslega helst í vasa þeirra sem áttu sem stærstar fasteignir. Skattlausar greiðslur í húsnæðislán frá séreignvarsparnaði hagnast augljóslega þeim sem eiga eign, og eru á háaum launum.
Ég veit ekki hvort þetta eru síendurtekin mistök, eða bara einbeittar tilraunir einstaklinga sem komast í aðstæður til að búa til endalausar millifærslur til þeirra sem meira eiga en minna í gegnum aðkomu ríkisins. Ég veit ekki hvort einhver er að skoða það, eða hvort það væru einhverjar afleiðingar ef svo væri.
En það virðist allavegna ekki vera nóg að vera bara með góðan tilgang til að enda með góðar niðurstöður. Það þarf einhverskonar leiðarljós til að bæði stefna að, bera niðurstöðurnar við og fínpússa aðferðarfræðina ef þess þarf.
Mig grunar að skynsamlegasta lausnin á þessum tímapunkti væri að greiða niður uppsetningu á heimastöðvum/innviðum, taka út kílómetragjaldið fyrir rafbíla og bjóða upp á mun hagstæðra (lesist frítt) rafmagn. Þessir liðir sliga frekar þá efnaminni í kaupum á rafbílum, þó að framboðið á notuðum rafbílum hafi aukist til muna.
Ef þessi orkuskipti á bílaflotanum eða umhverfisáhrif væru virkilegt áhyggjuefni fyrir núverandi stjórn, er til aragrúi af litlum aðgerðum sem tikka í stór box eða í það minnsta koma hreyfingu á orkuskiptin á ný. En þessi frétt er ekkert nýtt af nálinni, sjá [þetta](https://www.ruv.is/frettir/innlent/2023-03-09-rafbilavaedingin-er-annad-saetid-nog-422501) þar sem að farið yfir nákvæmlegu sömu þætti og Bjarni Ben notaði sem ástæðu til að skera niður mótframlagið og koma kílómetragjaldinu á.
Að búa í landi með ofgnótt af raforku og vera bundinn jarðefnaeldsneyti innflutt þvert yfir hafið frá ótraustum þriðju aðilum er ansi kjánaleg staða. Ísland ætti að vera í yfirburðarstöðu en við kjósum frekar að bjóða okkur sama gamla meðalið matreitt af sérhagsmuna aðilum í olíu bransanum.