Se il popolo turco avesse fatto un’autocritica, potremmo vedere dove siamo stati bloccati quando guardiamo noi stessi e i nostri riflessi sociali nel processo ci siamo incolpati per anni?

Adil düşünse bile yeterdi, yani kendisine yapıldığında yanlış bulduğu bir şeyi başkasına yapıldığında da yanlış bulsaydı, bu halde olmazdık.

Ama yok, bize yapıldığında zulüm başkasına yapıldığında illa bir gerekçesi var. Bitmek bilmeyen bir türkiye klasiği.

C A H İ L L İ K. Toplumca cahiliz. Ve bundan kurtulmak için de hiçbir şey yapmıyoruz. Ve ülkenin şu anda burada olmasının en büyük sebebi de bu.

ülke karanlığa sürüklenirken çizgifilm karakterli fenomenlerin etkisiyle kendi partinizi yerden yere vurdunuz. akıl izan anlamıyorsunuz. google’a “mantık safsataları” yazın. bunlar sizin düşünce şekliniz. ben partileri değil seçmeni suçluyorum.

İyi. Al sana özeleştiri. 1943 yılında paşalarımızdan biri 33 tane Kürt’ü tutup savcıya getirdi. 

“Alın bunlara 15-20 sene hapis ver kaçakçı bu adamlar,” dedi. Savcı: “Delil olmadan işlem yapamam” dedi. Generalimiz: “Benim sözüm delildir, yapacaksın!” diye üsteledi. 

Yapamam, yaparsın derken paşamız sinirlendi ve hıncını mevzubahis 33 köylüyü kurşuna dizdirerek çıkardı. 32 kişi öldü, biri yaralı olarak kurtuldu. Kurbanların yakınları adliyeye başvurdu. Siktir yediler, dava falan açılmadı. 13 sene sonra Demokrat partili bir milletvekili olayı gündeme getirse de çok geçmeden: “Zaman aşımı eheh…” denilerek üstü örtüldü. 

Bu paşamızın ismi 2000li yıllarda Güneydoğu’da, tam da o zavallı 33 Kürdün memleketi olan Van Özalp kasabasındaki bir kışlaya verildi. Şimdi. Kurbanlardan birinin torunu o kışlaya taş atsaydı, askerin biri de o onu vurup öldürseydi, alayınız OROSPU ÇOCUĞU GİBİ o bebeye terörist damgasını yapıştırırdınız. 

Hiçbir zaman haklının yanında değilsiniz. Sadece çıkarınızın yanındasınız. Hükümeti eleştirenler bunu bilinçli olarak değil; iktidar partisini kendi sosyal sınıfına düşman gördüğü için eleştiriyor.

Ne oldu bilader rahatsız mı oldunuz? Özeleştiri böyle olur. Can sıkar. _Bizim millet cahil yaaa, AKPliler salak yaaa_ diye ezberlenmiş lafları trilyonuncu defa tekrarlamakla olmaz.

Halk tüm dünyada cahildir. Elitlerimiz kötü eğitimli, ahlaksız ve korkak.

Medya okur yazarlığımızın olmaması ve provakasyona açık olmamız. Bu da siyasi figürlere biat etmemize yol açıyor bence. Yani eğitim diyebilirim. Yeni hükümet mutlaka orta okul ve liselerde medya okur yazarlığı dersi vermeli.

10 sene önce amazon ormanlarından maymun alıp türkiyeye getirsen o maymun bile zaman içerisinde önüne daha az muz düştüğü için ayaklanırdı bizim millet mal üzgünüm

cahillik, cehalet, kibir, içi boş özgüven, dedikodu, fesatlık, çok bilmişlik, biat kültürü, güce tapan

ve en önemlisi ne biliyor musunuz dostlar?, ”yere düşene bir tekmede sen vur” diye bir atasözümüz var. çok acı ya. destek değil köstek olan bir toplumuz. kimse kimseye artık tahammül edemiyor, kıskançlık bu toplumun kanına işlemiş. herkes birbirini aşağıya çekip basamak atlamanın derdinde. belkide bu kısımdan kaybediyoruzdur. bu ülke düzelmez. boşuna dil döküyoruz. 60’larda da böyleydi 80’lerde de, şimdi de öyle. boşa çırpınış.

Toplumlar suçlanamaz bireyler suçlanır, kendi adımıza tabii ki hepimiz öz eleştirimizi yapmalıyız. Ancak eğer kitlesel olarak başka bir toplumdan farklı davranıyorsak bunun arkasında yatan gerek coğrafi gerek politik gerek kültürel sebepler vardır, sorunun aranması gereken yer de bu sebeplerdir. Eğer bunun böyle olmadığı görüşündeyseniz bu toplumların varoluşsal farklılıkları olduğu sonucuna çıkar ki bu da bir tip ırkçılıktır.
Örneğin bugün halen daha iktidar partilerine oy veren %40’ı hepten sorumlu görmek anlamsız ve asıl gerçekleri örtpas eden bir tutumdur, bu %40’ın var olmasının en önemli sebepleri medya üzerinde kurulan baskı sistemi, dini inanışlar, ve kutsal devlet anlayışı sayılabilir, ve o kitlenin çok küçük bir kısmı bu olaylardan bireysel düzeyde sorumlu tutulabilir. Böyle bir çevrede hangi insan topluluğu yetişirse yetişsin %40’ı yine gider ve oy verir.

NEDEN Mİ BU HALDEYİZ?
Sorgulamayı günah, muhalefet etmeyi ayıp, şiddeti çözüm, cahilliği de marifet zannediyoruz çünkü.

Birkaç şeyin birleşimi;

-Tüm konuların sağduyu ile kolayca anlaşılabileceğini düşünmek. (ne kadar akademik bilgiye ihtiyaç olursa olsun, çok fazla da olsa bu konu hakkında geçerli ve tutarlı fikre sahip olduğuna inanıyor çoğu kişi)

-Takdir etmekten çok eleştirmek, yermek, kötülemek.

-Plan tasarlayıp bunu uygulamaktaki beceriksizlik ve üşengeçlik.

-Gelişme amaçlı değişmeye alışık olmayıp sürekli eskiyi övmek (***argumentum ad antiquitam***)

-İşler ne kadar kötü olursa olsun kurtarıcı birisini beklemek, lidere ihtiyaç duymak.

Baya kabile gibiyiz ilginç bence bu bayağı. En kötüsü ama ilk ikisi bence, her insanın kendini özel hissetme ihtiyacı var tabii ki ama neredeyse herkes sağlıksız bir biçimde hissetmeye çalışıyor. Herkesin bir alışkanlığı olmuş bildiğin bu, düşünce yetisini kullanan insan sayısı dramatik bir biçimde az. Sanki insanlar sürekli başkalarından aldığı fikirleri kullanıyor kimse orijinal olma çabasında değil, daha doğrusu orijinal olmanın çabası olmaz aslında. Bizim insanlarımız direkt kendi kendine bir sonuçlara mantıklı bir biçimde varmaya alışık değil.

Garip olan siyasetin döngüselliği, partili sistemden beri hep aynı şeyler yaşanıyor ve asla ders almadık neden peki? Birincisi kutuplaşma küçük-büyük kitleler arasında değil büyük-büyük kitleler arasında sürekli. İkincisi ise halkın değişimi istememesi, hep her şeyin aynı kalmasına karşı ısrar etmesi.