Μπράβο για την ανάρτηση! Εξαιρετική συνέντευξη με έναν άνθρωπο που γνωρίζει -όσο ελάχιστοι- τα θέματα οδικής ασφάλειας και τους κινδύνους που κρύβει η απερίσκεπτη οδήγηση.
Μακάρι να ακολουθήσουμε τις συμβουλές του (δυστυχώς διατηρώ τις επιφυλάξεις μου ως προς αυτό, αφού δεν φαίνεται να βάζουμε μυαλό), καθώς η κατάσταση στην Ελλάδα είναι τραγική. Κάθε μέρα ακούμε για θανατηφόρα τροχαία, εγκατάλειψη τραυματιών, ατυχήματα μικρότερης έκτασης και ούτω καθεξής.
Χρειαζόμαστε επιτακτικά επαρκή αστυνόμευση με σύγχρονα μέσα, σοβαρές ποινές για όσους παρανομούν (δίχως νομικά “παραθυράκια”, γνωριμίες/βύσματα που ακυρώνουν τις ποινές και δικαιοσύνη που καθυστερεί την εκδίκαση τέτοιων υποθέσεων φτάνοντας στα όρια της αρνησιδικίας), καθώς και ριζική αλλαγή νοοτροπίας σε θέματα οδήγησης με σωστή εκπαίδευση από μικρή ηλικία.
Ειδάλλως το πρόβλημα θα συνεχίζεται με αμείωτη ένταση και θα μετράμε χιλιάδες νεκρούς και τραυματίες κάθε χρόνο.
CalydonianBoar on
“– Σας λείπουν οι αγώνες;
– Η οδήγηση είναι σαν μουσική. Κατά κάποιον τρόπο, είναι σαν να ακούω μουσική, όποτε οδηγώ. Οταν έχω ένα ωραίο αμάξι, έναν περίκλειστο δρόμο ή μια πίστα, κάνω εξάσκηση και πλαγιολισθήσεις. Κάθε χρόνο πηγαίνω στη Λαπωνία, στη Φινλανδία, οδηγώ μέσα απ’ τα χιόνια και είναι σαν μουσική αυτό για μένα. Νομίζω πως ξανανιώνω κάθε φορά που οδηγώ.”
2 commenti
Μπράβο για την ανάρτηση! Εξαιρετική συνέντευξη με έναν άνθρωπο που γνωρίζει -όσο ελάχιστοι- τα θέματα οδικής ασφάλειας και τους κινδύνους που κρύβει η απερίσκεπτη οδήγηση.
Μακάρι να ακολουθήσουμε τις συμβουλές του (δυστυχώς διατηρώ τις επιφυλάξεις μου ως προς αυτό, αφού δεν φαίνεται να βάζουμε μυαλό), καθώς η κατάσταση στην Ελλάδα είναι τραγική. Κάθε μέρα ακούμε για θανατηφόρα τροχαία, εγκατάλειψη τραυματιών, ατυχήματα μικρότερης έκτασης και ούτω καθεξής.
Χρειαζόμαστε επιτακτικά επαρκή αστυνόμευση με σύγχρονα μέσα, σοβαρές ποινές για όσους παρανομούν (δίχως νομικά “παραθυράκια”, γνωριμίες/βύσματα που ακυρώνουν τις ποινές και δικαιοσύνη που καθυστερεί την εκδίκαση τέτοιων υποθέσεων φτάνοντας στα όρια της αρνησιδικίας), καθώς και ριζική αλλαγή νοοτροπίας σε θέματα οδήγησης με σωστή εκπαίδευση από μικρή ηλικία.
Ειδάλλως το πρόβλημα θα συνεχίζεται με αμείωτη ένταση και θα μετράμε χιλιάδες νεκρούς και τραυματίες κάθε χρόνο.
“– Σας λείπουν οι αγώνες;
– Η οδήγηση είναι σαν μουσική. Κατά κάποιον τρόπο, είναι σαν να ακούω μουσική, όποτε οδηγώ. Οταν έχω ένα ωραίο αμάξι, έναν περίκλειστο δρόμο ή μια πίστα, κάνω εξάσκηση και πλαγιολισθήσεις. Κάθε χρόνο πηγαίνω στη Λαπωνία, στη Φινλανδία, οδηγώ μέσα απ’ τα χιόνια και είναι σαν μουσική αυτό για μένα. Νομίζω πως ξανανιώνω κάθε φορά που οδηγώ.”
πολύ ωραιο