Ο Μανώλης Γλέζος δεν ήταν απλώς ένα πρόσωπο της ιστορίας· ήταν ρωγμή στο χρόνο, αναλαμπή αυθεντικής αξιοπρέπειας μέσα σε μια χώρα που συχνά προτιμά να ξεχνά, να ξεπουλά ή να υποκρίνεται. Ο Γλέζος δεν επεδίωξε να γίνει σύμβολο – τον έκαναν, σχεδόν παρά τη θέλησή του, γιατί δεν μπορούσε να σταθεί αλλιώς: οι πράξεις του τον πρόδιδαν. Από την εμβληματική νύχτα του Μάη του ’41 όπου, μαζί με τον Σάντα, κατέβασε τη ναζιστική σημαία από την Ακρόπολη –όχι για φωτογραφία, όχι για βίντεο, αλλά για την ψυχή του κόσμου– μέχρι τα γεράματά του, όταν, με κορμί σακατεμένο και μυαλό ξυράφι, σήκωνε τη φωνή του απέναντι σε κάθε εξουσία που προσπαθούσε να βαφτίσει την υποταγή «ευθύνη» και την παθητικότητα «ρεαλισμό».
2 commenti
Ο Μανώλης Γλέζος δεν ήταν απλώς ένα πρόσωπο της ιστορίας· ήταν ρωγμή στο χρόνο, αναλαμπή αυθεντικής αξιοπρέπειας μέσα σε μια χώρα που συχνά προτιμά να ξεχνά, να ξεπουλά ή να υποκρίνεται. Ο Γλέζος δεν επεδίωξε να γίνει σύμβολο – τον έκαναν, σχεδόν παρά τη θέλησή του, γιατί δεν μπορούσε να σταθεί αλλιώς: οι πράξεις του τον πρόδιδαν. Από την εμβληματική νύχτα του Μάη του ’41 όπου, μαζί με τον Σάντα, κατέβασε τη ναζιστική σημαία από την Ακρόπολη –όχι για φωτογραφία, όχι για βίντεο, αλλά για την ψυχή του κόσμου– μέχρι τα γεράματά του, όταν, με κορμί σακατεμένο και μυαλό ξυράφι, σήκωνε τη φωνή του απέναντι σε κάθε εξουσία που προσπαθούσε να βαφτίσει την υποταγή «ευθύνη» και την παθητικότητα «ρεαλισμό».
[https://terrapapers.com/o-dithen-iroismos-tou-glezou/](https://terrapapers.com/o-dithen-iroismos-tou-glezou/)
μπεεεε μπεεεε αριστερουληδες, φατε χορταρακι….