Migliaia di giovani si iscrivono a sinistra e a sinistra. È questo l’inizio di un nuovo fenomeno?

No trzeba przyznać, że Zandberg zrobił robotę w tej kampanii. Ja się do partii zapisywać nie zamierzam, ale pieniądze na działalność im wysłałem.

Też zastanawiam się nad dołączeniem, ale na pewno wesprę ich finansowo

Z dołączaniem do Razem będzie jak z ucieczkami z Twittera i Reddita. Najpierw rzuci się na to masa, a po miesiącu 90% zapomni, że brało w tym w ogóle udział

Z wyboru Paprockiego mogą wyjść rozliczne korzyści, wbrew samemu PiSowi. Może Ryży i jego hałastra odpalą jakieś pozytywne reformy ze strachu, że za dwa lata wylecą. No i ludzie zobaczyli, że ciągle są inne opcje i zaczynają się zastanawiać.

Ja poza tematem zupełnie – ale nie chcę zakładać nowego tematu tylko po to, żeby wylać swoje mało istotne przemyślenia. Tak pomyślałem o tym, bo akurat tekst z Kultury Liberalnej.

Chciałbym zauważyć, że niektóre media skupione wokół publicystyki z różnych stron sceny politycznej, przywracają nieco wiarę w to, że kultura dialogu jest możliwa i sam dialog jest możliwy, że można się traktować nawzajem jako oponentów ideologicznych i politycznych, ale siadać razem do stołu i w przyjazny sposób dyskutować na argumenty.

To jest wyjątkowo jaskrawe, gdy porówna się to z polityką mainstreamu i mediami głównego nurtu.

Taka Krytyka Polityczna – z gruntu lewicowa z tej bardziej progresywnej strony, Kultura Liberalna, Klub Jagielloński – profil typowo prawicowy, Nowy Obywatel – lewica bardziej robotniczo-ludowa czy Tygodnik Powszechny – profil chrześcijański – wszyskie stoją po bardzo różnych stronach barykady i wszystkie ze sobą współpracują, robią “wymiany myśli”, zapraszają się nawzajem na panele, na kanały YT, do podcastów, gdzie panuje naprawdę fajny dialog, a nie pyskówka typu “ja panu nie przerywałem!” jaką widzi się w tych mainstreamowych formatach.

O ile taka forma jest lepsza, niż naparzanie się, kto jest większym złodziejem. Słucham sobie jakiegoś lewicującego komentatora z kimś z klubu Jagiellońskiego jak nawzajem tłumaczą sobie swoje stanowiska i czasem myślę “Ok, tutaj się zgadzam z konserwatywnym tokiem myślenia”. Albo nawet takie DLR, gdzie sobie zapraszają Bosaka czy Morawieckiego i gadają z nim jak z człowiekiem, a w komentarzach same komentarza “ja nie jestem lewakiem, ale was zawsze oglądam i zacząłem rozumieć o co chodzi lewicy”. Ale by było fajnie jakby tego więcej było w głównym nurcie, a mniej prania po ryjach i wyzywania od złodziei.

Dobrze, że młodzi. Razem dla których wszystko “na prawo od nich” jest prawicą to nie moja bajka, ale mimo wszystko dla mnie – jako kogoś kto ma do emerytury bliżej niż dalej – lepiej, że młodzi chcą w kierunku “państwa opiekuńczego” niż w stronę dzikiego kapitalizmu Konfederacji. Niech działają – na pewno będą mieszkać w “tymkraju” dłużej niż ja to niech sobie urządzają.
Oby z umiarem. Jak za bardzo pocisną z “solidarnym podziałem” oraz “równością” to zmęczeni tym ludzie w końcu wybiorą nam skrajną prawicę – jakakolwiek by wtedy nie była w “menu” 🙂