L’avvocato di Ekrem ̇mamoğlu Mehmet Pehlivan di riferimento all’arresto dal suo articolo: “La persona che è espressa nel fascicolo ha tentato di raggiungere le dichiarazioni, gli avvocati diretti a carceri di sospetti …”

Belki ben gerizekaliyim ama, savundugu kisi hakkinda verilen ifadelere ulasmak bir Avukatin temel görevleri icinde degil mi ? Dosyanin icerigi hakkinda bilgi sahibi olmak bir Avukatin hakkidir.

Bu nebicim bir gerekce amk, artik denemiyorlar bile.

Acik acik dosya bombos, dosyanin bombos oldugunu milleti anlatip durmayin diyor…

O kadar mı korkuyorlar Imamoğlundan. Bu aktö ve retö baya korkmuşlar.

Artık avukat olmak suç. 

nano-faşizm rizomun gölgesidir!

artık hukuk sistemi bir adalet aracı değil, örgütsel yapı içerisinde düşmanı tarif eden bir şemadır. burada hukuk, suçun değil “potansiyel suçlu figürünün” üretiminde çalışır. avukatın mesleğini icra etmesi gibi anayasal eylemler burada örgütsel bir şemaya bağlanır ve böylece hukuk bir sistem değil bir oluş biçimi üretir. bu temsilin sona erdiği yerdir; burada göstergeler kendi başlarına suç üretir.

türkiye’nin dönüştürüldüğü kontrol toplumu; sürekli bir şüphe, sürekli bir kod çözme ve yeniden kodlama üzerine inşa edilmektedir.

* cezaevine yönlendirdi
* ifade vermek isteyenlere baskı yaptı
* dosyadaki kişilerin ifadelerine ulaşmak istedi

bu eylemler bir kanıt değil, arzu makinesine dair semptomlar olarak beliriyor. merkezi olmayan, yatay, insani, çoğul bağlantılar. devlet artık özneyi “eylemlerine” göre değil “bağlantılarına” göre değerlendiriyor. özne artık eylem üzerinden değil ağ üzerindeki konumu üzerinden kodlanıyor.

devletin “örgüt” tanımı da burada sabit değil ve herkesi içine çekebilecek bir rizom gibi çalışıyor.

* örgüt = hiyerarşik bir yapı değil, esnek, yayılabilir ve moleküler bir düşman figürü
* avukat = düşmanın dışarıdaki kanalı
* cezaevi ziyareti = düşmanın iletişim noktası

böylece devlet düşmanı dışsallaştırmak yerine içselleştiriyor. avukat da gazeteci de artık aynı ‘örgüt oluş’un bir parçasına dönüşüyor. bu “devletin karşısında bir örgüt” olarak değil, örgütün her yerdeliği ve her şey oluşu üzerinden bir suç üretimi anlamına gelir.

bu tutuklama yazısı gibi metinler artık gerçeğin değil göstergenin özerkliği ile hareket ediyor. avukatın davranışları, niyeti ve hatta varlığı bir yeniden kodlama nesnesine dönüşüyor.

artık bizler cezaevinde değil dosyadayız! bu bir istisna değil kapitalist devlet aygıtının tam işleyişidir. nano-faşizm, rizomun bedeninde devinen bir virüstür. özgürlüğü taklit ederek bastırır, arzuyu dondurmaz ama yönlendirir.