La distruzione della foresta di Feneos e le reforestazioni in Grecia

Πολύ ενδιαφέρον απόσπασμα, για όσους έχουν αμφιβολίες για την αξία, αλλά και για την πολυπλοκότητα της αναδάσωσης:

>«Όμως **η αναδάσωση της Πάρνηθας μετά την φωτιά του 2007, μας αποκάλυψε και κάποιους ακόμα τρόπους για την αναδάσωση της ελάτης, χωρίς πρόδρομο δάσος**» λέει ο Νίκος Γεωργιάδης υπεύθυνος του χερσαίου προγράμματος της WWF. Ο ίδιος εξηγεί ότι «σε κάποια σημεία έγιναν κάποιες φυτεύσεις ελάτης μονοετών δενδρυλλίων με σκίαση από πέτρες, φλοιούς δέντρων κ.α τα οποία δεν πήγαν πολύ καλά, στη συνέχεια χρησιμοποήθηκαν ψηλά σκίαστρα σε κάθε φυτό, κάτι που πήγε καλύτερα. Αργότερα όμως, αποδείχθηκε ότι **φυτεύοντας τριετή δενδρύλλια ελάτης που είχαν μεγαλώσει στα φυτώρια, ακόμα και χωρίς σκίαση πάνω από 70% τα κατάφερε**. Συνήθως σε αναδασώσεις δεν χρησιμοποιούν τόσο μεγάλα φυτά γιατι μετά τα τρία έτη τα φυτά υπόκεινται σε μεγάλο σοκ και στρες κατά τη μεταφύτευση και  παρουσιάζουν μεγάλη θνησιμότητα. Όμως, εδώ είδαμε ότι ακόμα και σε μια δύσκολη περιοχή όσον αφορά το έδαφος και τις συνθήκες τα τριετή ελατάκια μπόρεσαν να τα καταφέρουν. Άρα έχουμε πια κάποια όπλα στη φαρέτρα μας».