Compriamo quattro volte troppe cose: “Non diventiamo nemmeno più felici”

“Waarom kopen we toch steeds meer, terwijl we dat eigenlijk wel weten? “Het kopen ervan vinden we echt leuk”, zegt Renes. “Op dat moment voelt het prettig. Maar als je doorvraagt, voelen veel mensen zich ook ergens schuldig. Soms wordt iets besteld, uitgepakt, in de kast gezet en nooit meer gebruikt. In de kern worden we er niet gelukkig mee.”

—-

De rol van overheid en industrie
De verantwoordelijkheid ligt volgens Renes niet alleen bij de consument. “Op wilskracht gaan we het gewoon niet redden. Net zoals bij roken moet de overheid ingrijpen. De reclame-industrie suggereert de hele dag dat je gelukkiger wordt van spullen. Dan is het logisch dat mensen blijven kopen.”

Hij ziet al bewegingen ontstaan. “We hebben in Nederland veel discussie over fossiel reclamevrij maken. De landelijke overheid vindt dat nog lastig, maar steden beginnen al. Het moet ergens beginnen, dus laat het maar gewoon in Nederland beginnen dan.”

Minder kopen, meer aandacht
Toch hoeft het volgens Renes geen verhaal van ‘je mag niks meer’ te zijn. Als je een mooie vaas koopt die twintig jaar in je huis staat en je geniet ervan, is daar helemaal niks mis mee. “Waar het om gaat is: koop de spullen die je echt nodig hebt en waar je serieus blij van wordt. Laat je niet verleiden tot aankopen waar je later spijt van hebt.”

Ook de manier waarop we met spullen omgaan is belangrijk. Renes wijst op de opruimgoeroe Marie Kondo. “Wat zij voor elkaar kreeg, is dat opruimen ineens leuk werd. Alsof ieder product een persoonlijkheid had. Dat is precies waar het over gaat: we kopen nu zo aandachtloos. Terwijl juist aandacht en bewustzijn maken dat we blijer worden – en misschien wel minder kopen.”

Spullen worden ook niet meer gemaakt om lang mee te gaan en we zijn er allemaal schuldig aan want we blijven toch wel consumeren.

Tja zorg dat dingen langer meegaan

Je moest eens weten hoe gelukkig ik wordt van mijn robotstofzuiger.

Dat is letterlijk waar heel ons economisch systeem om draait. Zoveel mogelijk produceren en consumeren. Vervolgens wordt alles geproduceerd door een handje vol met bedrijven die stinkend rijk zijn terwijl de rest sterft van de armoede. Echt een goed systeem.