Le giovani madri hanno meno possibilità di essere reclutate: “Non dare troppe informazioni personali”

>Vrouwen die bij sollicitaties aangeven dat ze kinderen hebben, ondervinden een lagere kans om aangeworven te worden. Die discriminatie is het gevolg van de negatieve perceptie van werkgevers over de werkethiek van jonge moeders.

Werkethiek… Welke werkethiek wordt er dan verwacht, in onze bedrijven? Totale overgave en massa’s overuren, die niet in rekening gebracht worden?

>Opvallend, bij jonge vaders is het effect veeleer omgekeerd. Zij worden meestal niet anders beoordeeld als hun ouderschap ter sprake komt. Pas vanaf het derde kind kampen ze eveneens met negatieve vooroordelen.

Tuurlijk niet. Ingebakken assumpties. De vent zal zijn kinderen wel achterlaten, moeder de vrouw of de grootouders moeten maar bijspringen. Prioriteit, he.

>Ongeacht het aantal kinderen werden moeders stelselmatig gezien als ‘minder ambitieus’, ‘minder toegewijd’ en ‘minder flexibel’. Ze zouden volgens werkgevers bovendien ‘vaker uitvallen’, ‘minder overuren willen doen’ en ‘wellicht recent vaardigheden verloren hebben’.

Ingebakken assumpties.

>‘Werkgevers weten dat allemaal niet over de individuele sollicitanten. Het gaat enkel om vooroordelen. Dat is gewoon oneerlijk.’

…

>We raden inderdaad aan om in de beginfase niets over je gezinssituatie te zeggen. Daar mogen werkgevers in principe ook niet naar vragen.

Klopt, privé is privé en uw werkgever heeft er geen zaak mee. Nul komma nul.

>Als dan iemand minder moet uit werken gaan om huishoudelijk werk en zorgtaken voor kinderen op te nemen, zijn het in de regel vrouwen die deeltijds gaan werken. Zo lopen ze promotiekansen mis, wat dan weer een weerslag heeft op de verloning. Daardoor lopen ze een achterstand op in hun carrière.

De man wil niet thuis blijven om voor de kinderen te zorgen. Dan heeft de vrouw geen keuze. Sommigen zullen dit in samenspraak doen. Maar veelal wordt daar zwijgend al vanuit gegaan. En manlief beseft het niet eens.

En dan zijn er mensen die effectief klagen dat dit altijd vrouwen hun eigen keuze is.

>Toch weten we dat werkgevers ook jonge vrouwen zonder kinderen discrimineren omdat ze ervan uitgaan dat ze binnenkort kinderen krijgen. Zelfs als ze geen informatie prijsgeven over hun relatiestatus of kinderwens, kampen ze met dat negatieve vooroordeel.’

Ingebakken assumpties.

De regering komt met een systeem van financiële en andere hulp, maar de kern van het probleem wordt daarmee niet aangepakt: de ingebakken assumpties van bedrijfsleiding en de bevolking in’t algemeen.

Ik ben als vader ook minder ambitieus op mijn werk. De moment mijn eerste was geboren zijn al mijn andere ambities een stevige trap naar beneden verschoven. En dat vind ik niet meer dan normaal. Er zijn inderdaad genoeg vaders die hun mond niet durven/willen opentrekken tegen hun baas. Maar dat snap ik niet en kan ik niet, daar heb ik teveel ruggengraat voor. Ik zou nooit overeenkomen met zo iemand. We zijn met 2 aan kinderen begonnen, dus we zullen dat ook met 2 doen. Alsof mijn job belangrijker is dan die van mijn vrouw. Gelukkig werk ik in een heel menselijke sector, waar quasi alleen maar mensen met een hart werken, hetzelfde voor mijn vrouw. Aan alle vrouwen en mannen waar dat wel een probleem is: bescherm inderdaad uzelf, uw (toekomstige) werkgever gaat wss zichzelf ook beschermen. Dus wees niet naïef, denk aa jezelf en deel inderdaad niets wat je niet moet delen.

Tja, ik vind dat niet meer dan normaal. Op een werknemer met kinderen, of eentje die opeens zwanger wordt, kun je minder op rekenen.
Trouwens, een zwangere vrouw die bv een kantoorjob doet kan gerust verder werken tot aan de bevalling ze…