Altrimenti non vado negli ospedali, ma sono stato lì prima della fine della gravidanza, ci sono spesso e ne ho appena parlato con il marito dopo l’ultimo esame.
Ovunque lavorassi, eravamo tutti uguali come colleghi, non vi era alcuna differenza nella conversione o persino nei sentimenti di superiorità/inferiorità da sicuri a cameriera. Ma in ospedale, la sorella si rivolge al dottore con te anche se ha 20 anni e lavora insieme ogni giorno. Sente anche quella tensione in cui la sorella si sforza sempre che il dottore non sia accidentalmente chiamato, ho la sensazione di camminare intorno alle uova intorno a loro.
Per non parlare di come affrontare il pavni dall’alto e quando faccio una domanda, mi ha risposto come se fossi il più stupido del mondo dall’alto. Tutti sono molto "condiscendente" (in assenza di un buon sinonimo croato). Ma è per questo che quando vai privatamente, ti attirano letteralmente sulla carta quando devi spiegare.
E vado dai medici relativamente giovani che non provengono da un altro sistema in cui erano visti come dei. Perché è così? Non può anche essere una piccola trama per loro per questo o per le cattive condizioni per loro.
https://www.24sata.hr/news/medicinsko-osoblje-o-odlasku-ne-vracamo-se-u-hrvatskoj-smo-doktorima-morali-govorili-vi-1076972?24sata_ref=frontpage-home
di -ViraLata-
9 commenti
Ne odlaze najbolji, iako uvijek misle da je tako.
Istina..
Nakon 10 godina se još čudim razlikama u sistemu.
Od obračanja, tona, načina na koji me doktori pitaju za moje mišljenje i opažanja( ipak sam ja daleko najviše s pacijentom) dok je u hr to bilo ko da smo vojska- izvještej po pe esu, naredba koju se nje osporavalo nikako. I sve nekako brže, u letu, riješimo ovdje, sljedeči i brzo dalje..
U De mi doktori koji su stariji od mene govore Vi na početku
I još je puno toga.
Jednostavno, to je jedna od mnogih stvari koje su drugdje drugačije, koje vidiš tek kada živiš negdje duže vremena.
Tek kad sam odselio, shvatio sam koliko je u Hrvatskoj napuhanih idiota. Ako nemas poziciju, ne vrijedis nista.
Ako nisi tatin sin, u startu si hendikepiran. Svi sve znaju najbolje i spremni su poginuti da bi obranili svoj stav.
Dva primjera.
Prije nekoliko mjeseci, frend od 50+ mi je ispricao da je kupio dobar bicikl. Isao je kupiti udobniji sic, jer mu je onaj uski tvrdi sportski sic radio probleme. Prodavac u ducanu dijelova ga je 30 minuta maltretirao da kako moze staviti siroki sic na taj model bicikla; da to nema smisla; da je trebao onda kupiti drugi bicikl; da on to nikada ne bi napravio. Frend je popizdio na bezobrazluk i napuhavanje prodavaca, otisao u drugi ducan i kupio sic koji je zelio.
Sto se doktora tice, stvarno ih ima svakakvih. Ne govorim za sebe, jer ne ocekujem da me netko mazi i pazi. Neka odradi svoj posao, bude kulturan i OK. Kad se radi o mom djetetu, tu je druga stvar.
Sjecam se jedne doktorice (oto-rino) koja je htjela na silu pregledati moju 2,5-godisnju kcer. Drzim malu na krilu i doktorica zgrabi zlicu za pregled grla i bez rijeci se nagne nad malu. Zaustavio sam ju, jer se mala prepala. Dogodilo joj se prije par mjeseci da je kod slicnog pregleda povratila. Reakcija? Doktorica zove sestru i kaze – drzite malu. E, tlak mi je bio na 300%. I jos mi kaze: “Slusajte, tata!”. Tlak na 500% i onda sam odreagirao. Mislim da me do danas nije zaboravila. Poslao sam sestru van, a onda doktoricu postavio na mjesto. Kad sam smirio malu, pregled je obavljen bez problema.
Ovdje, gdje jesam, sve funkcionira jako dobro i cijeni se svaki radnik. Cistacica, doktor, recepcioner, konzultant… Ljudi su profesionalni i kontakt je u 90% slucajeva vrlo ugodan, pogotovo ako covjek ima malo smisla za humor i zna animirati ljude.
Pa dobro, nijw to neko službeno pravilp nego ovisi od osobe do osobe. Ni ja šefu ni kolegama s kojima nemam neki dobar odnos ne govorim Ti nego Vi
Na medicinskom fakuktetu ih uce da su visa kasta. Ovako ima dvije vrste koje izadu sa fakukteta, empaticni koji bi svakom pomogli pa ih pacijenti manipuliraju i iscjede pa ih moram uciti postavljanje granica i drugi su oni koji smatraju da su superironi svima i nad rasa, bozanstvo koje se prema svima odnose ko da su kmetovi.
Eto tak da znate. Prve dajem emocionalan suport i kako da se nose sa svime, a druge trpim i ignoriram dok ne puknem pa se zakljucavaju u sobu. 🙂
Što to znači obraćati se “sa Vi”?To je kulturno ophođenje s nekim tko ti nije familija ili prijatelj.
Svuda oko nas napuhanci mamini sinovi i tatine razmazene kcerke.
Bas rvatistan, svijet opcenito tone u idiokraciju.
Radim u zdravstvu, nisam doktor, ali generalno svi imamo manje-više sličan posao (nema rada s pacijentima) i prema nama nemedicinarima se i dalje ponašaju kao da smo govna na džonu cipela, iako za konkretne poslove imamo više znanja i sposobnosti od njih 😀
Dok sam boravila u bolnici poslije operacije, sestra bi svaki dan prije vizite “pospremila” moje stvari da doktori slučajno ne vide nered. Pod “pospremila” mislim da bi stavila moju bočicu vode i knjigu koje sam držala pored sebe cijelo vrijeme jer mi je bilo teško hodati, u ormarić koji nisam mogla doseći rukom bez da se ustanem. Ponavljam, ustajanje mi je bilo poprilično bolno. Presmiješno apsurda li. Nedaj bože da doktor vidi bočicu vode i knjigu.