Non vedere un padre impegnato come un “dono” per la madre

Heb niet het idee dat in het Nederland van nu een betrokken vader als cadeau wordt gezien. Het is vanzelfsprekend in de vaders (30-35) om mij heen.

Vaders zijn gemiddeld meer betrokken bij de opvoeding dan de vorige generatie.  Maar waar het artikel over gaat is dat er nog steeds een sluimerende ongelijkheid is in hoe we als maatschappij moederschap en vaderschap benaderen. Er is nu een “papadag”, maar als puntje bij paaltje komt heerst er nog steeds een gevoel dat moeders het beste voor kinderen kunnen zorgen en dat vaders carrièrekansen moeten pakken. En andersom, dat is toch nog altijd “bijzonder”.